Ο αγώνας 1 του Superbike στο Portimao ξεκίνησε με πυροτεχνήματα. Ο Jonathan Rea και ο Toprak Razgatlioglu άναψαν τις ασφάλειες με μανιώδεις προσπεράσεις, εγκλωβίζοντας τον παγκόσμιο ηγέτη, Alvaro Bautista, στη μάχη. Το σόου ήταν συναρπαστικό, ώσπου ο Ισπανός να χορταίνει. Μετά από πέντε από τους είκοσι γύρους, ο Αλβαρίτο έβαλε το κεφάλι του μπροστά και δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Ο Ρέα, που είχε χτυπήσει δυνατά τον Κόκκινο στη δεύτερη στροφή, καταλήγοντας εκτός γραμμής, κατάφερε να επανέλθει σε τροχιά, αλλά όταν τα ελαστικά τον εγκατέλειψαν, εξαφανίστηκε από τον αγώνα, τερματίζοντας τρίτος. Ο Τοπράκ, ωστόσο, επέμεινε, κρεμάστηκε όπως πάντα. Αλλά η επιμονή δεν είναι αρκετή όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με έναν γίγαντα σαν αυτόν. Ο Bautista κέρδισε στην άμαξα, ανεβαίνοντας στους +52 βαθμούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών. Σε αυτό το σημείο το ενδεχόμενο να τον βαφτίσει στο Πορτιμάο, με έναν γύρο στα εφεδρικά, είναι πιο συγκεκριμένο. Θα πρέπει να κερδίσει άλλους δέκα βαθμούς με τον Τούρκο. Εν τω μεταξύ, η Ducati παίρνει τον τίτλο των Κατασκευαστών.
Η αβεβαιότητα είναι μια ψευδαίσθηση
Τα προκριματικά είχαν ανακατέψει λίγο τα χαρτιά, με τον Jonathan Rea στην Superpole, τον Toprak στην πρώτη σειρά και τον Bautista στη δεύτερη. Η κατάσταση κίνησε τα πρώτα βήματα, αλλά όλα ήταν μια λάμψη στο τηγάνι. Όταν ο Αλβάρο κατάφερε να βάλει το κεφάλι του μπροστά, έχοντας τη δυνατότητα να επιλέξει τις γραμμές του, έπεσε η νύχτα για τους διώκτες. Ο Τοπράκ ήταν ελαφρώς πιο γρήγορος στα σκαμπανεβάσματα, αλλά βγαίνοντας από την τελευταία στροφή σαν βλήμα, ο Μπαουτίστα τον έπαιρνε τρία δέκατα του δευτερολέπτου στην ευθεία κάθε γύρο. Αδύνατον να κερδίσεις μια ομάδα σαν αυτή. Η δεύτερη στη σειρά ίριδα είναι πλέον επισημότητα. Εάν ο Τοπράκ εξακολουθεί να είναι δεύτερος, το πάρτι θα αναβληθεί για τη Χερέθ, στα τέλη Οκτωβρίου. Όμως τίποτα δεν αλλάζει.
Ο Καρλ Φόγκαρτι προχώρησε παραπέρα
Οι σημερινοί αντίπαλοι νικημένοι, ο Alvaro Bautista φέρνει στη σειρά τους γίγαντες του παρελθόντος. Μία ακόμη νίκη και θα φτάσει τα 55 μαργαριτάρια του Carl Fogarty, του πιο επιτυχημένου αναβάτη της Ducati όλων των εποχών. Ωστόσο, ο Βρετανός έκανε το ντεμπούτο του σε πλήρη απασχόληση με τους Red το 1993 και το οδήγησε μέχρι τις αρχές του 2000, όταν σταμάτησε απότομα από τον τραυματισμό στο Phillip Island. Ενδιάμεσα, μόνο μια χρονιά παρένθεσης στη Honda, με την οποία είχε αποτύχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αλλά είχε πετύχει τέσσερις επιτυχίες, φτάνοντας τις 99 συνολικά. Ο Bautista έφτασε τα 54 σε μόλις τρεις σεζόν, αξιοποιώντας επίσης την προσθήκη του Superpole Race που δεν υπήρχε στην εποχή του Foggy. Και αυτή η θαυματουργή χρονιά δεν έχει τελειώσει ακόμα…
