Το Ντακάρ του 2024 ξεκίνησε με τρία στάδια που πραγματοποιήθηκαν στους αμμόλοφους της Σαουδικής Αραβίας. Η ιστορία μας μάς οδηγεί να μιλήσουμε για τη ζωηράδα που επέλεξε ο Λούκας Λάουντα. Ο Λούκας αγωνίζεται για πρώτη φορά στο θρυλικό Ράλι Ντακάρ με την Team South Racing Can-Am, στην κατηγορία T3.1. Τα χρώματα και το κράνος που επιλέχθηκαν, δηλαδή το κόκκινο και το λευκό, θυμίζουν τον πατέρα του Niki Lauda, όταν αγωνίστηκε για τη McLaren. Η ακρίβεια μας οδηγεί να πούμε το 1984, δηλαδή τη χρονιά του τρίτου και τελευταίου παγκόσμιου τίτλου του στη Formula 1. Είναι λοιπόν σωστό να θυμόμαστε, 40 χρόνια μετά τον τελευταίο τίτλο του Αυστριακού, εκείνη την απίστευτη σεζόν που τελείωσε με ένα κενό που ακόμα και σήμερα, παραμένει αποτυπωμένο στη μνήμη των ενθουσιωδών.
Η χρονιά της λύτρωσης μετά την καταστροφή του 1983
Το 1983 δεν είχε πάει όπως αναμενόταν για τον Niki Lauda και τη McLaren, που είχαν σημειώσει μόλις δώδεκα πόντους, τερματίζοντας δέκατοι στο πρωτάθλημα. Τα δύο χρόνια που περάσαμε μαζί μέχρι εκείνο το σημείο με τον οίκο Woking δεν ήταν ειδυλλιακά για τη Νίκη, τόσο που το 1984 αντιπροσώπευε πραγματικά το ορόσημο. Οι τίτλοι που κέρδισαν με τη Ferrari ήταν μια μακρινή ανάμνηση εκείνη την εποχή, αλλά η McLaren ήθελε να επιστρέψει στην κορυφή τόσο πολύ που προσέλαβε τον αντιπρόεδρο του παγκόσμιου πρωταθλητή Alain Prost. Ο Γάλλος αποχαιρέτησε τη Renault για να πάει με τον Βρετανό κατασκευαστή, μια πολύ θαρραλέα επιλογή.
Η McLaren παρουσίασε το MP 4/2 με κινητήρα Porsche. Το αυτοκίνητο πήγε περίφημα, σημειώνοντας 12 επιτυχίες σε 16 διοργανώσεις. Αυτό επέτρεψε στους δύο σημαιοφόρους του οίκου απέναντι από τη Μάγχη να ανταγωνιστούν για τον παγκόσμιο τίτλο στον τελευταίο γύρο. Ο Προστ πέτυχε 7 επιτυχίες με αυτό το μονοθέσιο, ενώ 5 στον Λάουντα. Η σεζόν βλέπει τους δυο τους να ανταγωνίζονται σε ισότιμη μάχη, τόσο που η διαφορά είναι πάντα ελάχιστη. Ο τρίτος έως τελευταίος γύρος στην Ιταλία έδωσε μια πραγματική καμπή στην κούρσα του τίτλου, με τον Lauda να τρέχει για τη νίκη στην πίστα της Monza και τον Prost να αναγκάζεται να αποσυρθεί λόγω προβλήματος στον κινητήρα.
Οι δύο τελευταίοι αγώνες και η χαρά του Niki Lauda
Με δύο αγώνες μπροστά, ο Lauda και ο Prost χωρίζονται με 10 βαθμούς, μια πραγματικά απροσδόκητη διαφορά για τη σεζόν που είχαν οι δύο τους. Τώρα ο Αυστριακός μπορεί να διαχειριστεί ένα πλεονέκτημα αγώνα, δεδομένου ότι εκείνη τη στιγμή μια νίκη έδωσε 9 πόντους. Ο Γάλλος αναγκάζεται να κερδίσει και το κάνει κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού GP στην πίστα του Nurburgring. Η Νίκη δεν ξεπέρασε την τέταρτη θέση σε εκείνο τον αγώνα, αφού ξεκίνησε από τη δέκατη πέμπτη θέση. Αυτό το στάδιο στη Γερμανία θυμάται επίσης για το επιχείρημα που είχε ο μηχανικός στίβου του Prost, ο οποίος μάλωνε με τους υπεύθυνους ασφαλείας της πίστας. Ο μηχανικός κινδύνευσε ακόμη και να συλληφθεί, ήταν ο Λάουντα που φίμωσε τα πάντα, καταφέρνοντας να λειτουργήσει ως μεταφραστής μεταξύ των δύο πλευρών και να αποκαταστήσει την ηρεμία.
Ο τίτλος, λοιπόν, αποφασίζεται στην Πορτογαλία στην πίστα του Εστορίλ. Οι δύο οδηγοί φτάνουν στον τελευταίο γύρο που τους χωρίζουν μόλις 3,5 βαθμούς, με τον Lauda να προηγείται του Alain. Ο αγώνας είδε τις δύο McLaren να μονοπωλούν τις δύο πρώτες θέσεις στο βάθρο, προς τέρψη του Niki Lauda. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Prost κέρδισε μόνο 3 βαθμούς κερδίζοντας μπροστά από τον αντίπαλό του. Μόνο ναι, γιατί ο Λάουντα θα πάρει τον τίτλο με μισό βαθμό. Αυτή η διαφορά είναι η χαμηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της Formula 1, η οποία επέτρεψε στον Αυστριακό να κερδίσει το τρίτο του στέμμα. Ο Alain, από την άλλη, τελείωσε με πικρία άλλη μια σεζόν στη δεύτερη θέση, αλλά η ώρα του πλησίαζε.
Ο Niki Lauda θυμήθηκε 40 χρόνια μετά τον τελευταίο του θρίαμβο
Ο Niki Lauda πέθανε στις 20 Μαΐου 2019 στη Ζυρίχη αφού έζησε μια ζωή στους αγώνες. Η επιλογή του ήταν αυτή που τον απομάκρυνε από την οικογένειά του των πλούσιων τραπεζιτών που δεν έβλεπαν ευνοϊκά αυτόν τον κόσμο. Για την πρώτη του περιπέτεια στο Ντακάρ, ο Λούκας αποφάσισε να αφιερώσει τα χρώματα του αυτοκινήτου του στον πατέρα του. Μια ανάμνηση που πηγαίνει πίσω ακριβώς στα 40 χρόνια από τον τελευταίο του τίτλο στη Formula 1. Μια ευχάριστη ανάμνηση, που θυμίζει τη θαρραλέα επιλογή της νεαρής Νίκης που κόντρα σε όλα και σε όλους αποφάσισε ποιο θα ήταν το μέλλον του. Μια επιλογή που ο Λούκας ήθελε να θυμάται έτσι και γιατί χωρίς τον πατέρα του, ίσως τώρα δεν θα είχε το προνόμιο όχι μόνο να αγωνιστεί σε Ντακάρ, αλλά και να βιοποριστεί από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.
ΦΩΤΟ: social Formula 1
