Het hoogtepunt uit de carrière van Franco Morbidelli bij Yamaha dateert uit het seizoen 2020, toen hij met het Petronas-team vice-kampioen van de MotoGP werd achter Joan Mir. De twee tussenliggende jaren met fabriekskleuren waren rampzalig, hij behaalde nooit een podium en moest achterin vechten. In Valencia maakte hij zijn debuut op de Ducati van het Pramac-team waarmee hij de komende twee jaar een welverdiende verlossing zoekt.
Morbidelli en de Yamaha-periode
De technische achteruitgang van de Yamaha M1 heeft zeker bijgedragen aan het negatieve moment van de Italiaans-Braziliaan, maar hij heeft nooit naar een alibi gezocht. In de directe vergelijking met voormalig teamgenoot Fabio Quartararo kwam hij vrijwel altijd aan het slechtste eind. De vierde plaats in Argentinië leek een seizoen van 2023 in te luiden dat gekenmerkt werd door herstel, maar in plaats daarvan bleek het een flits in de pan te zijn. 45 raceweekends zonder ooit in de top drie terecht te komen, een situatie die het moreel van de VR46 Academy-student temperde. “Dit jaar had ik het gevoel dat ik de kans had om de beste Yamaha-rijder te worden. In de eerste seizoenshelft deed het het redelijk goed, maar in de tweede seizoenshelft minder goed. Misschien kwam het door de aankondiging of misschien door andere zaken binnen het team, ik weet het niet“.
Weinig positieve herinneringen…
Aan het einde van het MotoGP-kampioenschap van 2023 eindigde Franco Morbidelli op de 13e plaats in het klassement, terwijl Quartararo 10e werd. Problemen in de kwalificatie bestraften zijn prestaties in de race. “Als je vanaf de veertiende plek op de grid start, is het zeer onwaarschijnlijk dat je iets kunt doen tegen Fabio, die vanaf de zevende, zesde of vijfde plek op de grid start. Je krijgt het nooit meer terug“. Veel positieve herinneringen aan zijn tijd in de Yamaha-fabriek zal hij niet hebben. “De hoogtepunten? Nou, ik heb zeker een aantal goede races gehad, zoals dit jaar in Argentinië. Ik heb een aantal goede comebacks gemaakt na een slechte kwalificatie. Dit was bijvoorbeeld het geval in Sepang en andere races die ik me niet meer herinner. Het enige dat ik me herinner is dat ik veel inhaalacties maakte vanuit slechte startposities. Dat is alles“.
Met Ducati voor aflossing
Vanaf volgend jaar zal Alex Rins zijn plaats overnemen, terwijl Morbidelli opnieuw zal proberen te rekenen op de Ducati Desmosedici van het Pramac-team. In de andere hoek van de garage staat wereldvicekampioen Jorge Martin, de directe vergelijking belooft ingewikkeld te worden. De eerste aanpak met het Emiliaanse prototype was positief, maar er is nog veel werk te doen in het voorseizoen. “Het zal belangrijk zijn om ons zo snel mogelijk aan te passen, we zijn goed begonnen met het team en ik kan met iedereen goed overweg‘ zei Franky. “Deze fiets rijdt behoorlijk snel“. De doelstellingen kunnen alleen maar ambitieus zijn. “Ik wil dicht bij Pecco zijn [Bagnaia]”.
De prachtige biografie van Jonathan Rea: “In Testa” beschikbaar op Amazon
