Afgelopen 26 november viel in de Ricardo Tormo in Valencia het doek voor 2023 in de MotoGP en daarmee voor Ana Carrasco’s tweede haakje in het Moto3 Wereldkampioenschap. Een wat spottende afsluiting van de cirkel voor de motorrijder uit Murcia, zonder contract vertrokken en noodgedwongen toekijkend “toeschouwer” naar het laatste deel van het seizoen vanwege de dubbele breuk van het scheenbeen en het kuitbeen, opgelopen tijdens de GP van Indonesië na een gewelddadige highsider. Ter gelegenheid van de vijfendertigste verjaardag van Midas (een van haar historische sponsors) gaf ze zichzelf aan haar collega’s bij Marca door feedback te geven over haar hersteltraject en wat 2024 voor haar in petto zou kunnen hebben.
Herstel van een blessure
“Nu voel ik me goed. Mijn fysieke conditie is veel verbeterd, maar niet in de mate die ik had gewild – uitgeroepen tot klasse van 1997 – Ik loop echter voor op de deadlines die mij aanvankelijk waren aangegeven. Ik heb er alles aan gedaan om deel te nemen aan de race in Valencia, maar helaas hebben de doktoren mij dit afgeraden. Ik kan niet wachten om weer in de ideale vorm te komen om 2024 tegemoet te treden.”.
Ana Carrasco evalueert het WK vrouwenvoetbal
Na de tweejarige samenwerking met het BOE Motorsports-team te hebben gearchiveerd, wachten Carrasco in 2024 nieuwe uitdagingen. Al enkele weken wordt er nadrukkelijk gesproken over een mogelijke (waarschijnlijke) overstap naar het FIM Women’s Motorcycling World Championship, het nieuw opgerichte Women’s Motorcycling World. Kampioenschap: “Ik evalueer het, samen met andere opties. Dit is zeker het meest geldig, in de eerste plaats omdat ik in het initiatief geloof.”.
De drijvende kracht achter de roze motorbeweging
“Ik denk dat een wereldkampioenschap voorbehouden aan vrouwen noodzakelijk was, het is immers al aanwezig in andere disciplines. Zie kruis of proef. Voor meisjes die de ambitie hebben om op een bepaald niveau te racen is het een goede mogelijkheid, ongetwijfeld haalbaarder dan categorieën als Moto2 en Moto3, waarin het niet gebruikelijk is om meisjes aan de start te zien. Ik ben een uitzondering, sterker nog, ik was de enige die de afgelopen twee jaar in de Moto3 heeft gereden.”.
Eigenwijsheid en wilskracht
Dat van 2023 is pas het laatste fysieke ongeval uit zijn carrière. De ernstigste dateert uit 2020, toen hij tijdens een testsessie met de Kawasaki Ninja 400 op het circuit van Estoril twee borstwervels brak, waardoor de voortzetting van zijn competitieve activiteit ernstig in twijfel werd getrokken: “De meest gecompliceerde blessure van mijn leven. Geen enkele andere blessure is qua omvang vergelijkbaar. Op dat moment vocht ik voor het wereldkampioenschap en plotseling werd ik gedwongen om een aantal maanden te stoppen. Het duurde bijna een jaar voordat ik weer kon meedoen, maar aan stoppen heb ik nooit gedacht. Ik behandelde het als elke andere blessure, alleen met een langer herstel.”.
De vaste gedachte van Ana Carrasco
Ondanks de fysieke littekens brandt de gedachte aan het genieten van de smaak van de overwinning als nooit tevoren in de geest van de Supersport 300-wereldkampioen van 2018: “Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het niet leuk zou vinden. Mijn doel op de middellange termijn blijft hetzelfde: blijven verbeteren en de beste renner zijn die ik kan zijn, en weer winnen waar ik ook ben. Het is duidelijk dat we soms slagen en andere keren niet, maar ik word elke dag wakker met dit verlangen.”.
