Vorig jaar doopte Alvaro Bautista het eerste Wereldkampioenschap Superbike in Mandalika, Indonesië. Hij miste de vreugde van het thuis feesten, en nu heeft hij hem ook deze voldoening ontnomen. Een epiloog als een kampioen: eerst harpoeneerde hij de Superpole, daarna leidde hij de laatste race van de eerste tot de laatste bocht. Dat was geen vanzelfsprekendheid, want de doorgaans onverzettelijke Toprak Razgatlioglu wekte een aantal ronden lang de indruk een kunstje te willen uithalen. Maar de Ducati wordt in de bekwame handen van Alvarito een ruimteschip: razendsnel op het rechte stuk, maar vooral formidabel bij elke gaspedaalopening. Paardenkracht, tractie, bandenbeheer: Bautista slaagde erin de alchemie van een chauffeur-goochelaar te vinden.
Nu keert hij eenmalig terug naar de MotoGP
Ten tijde van de MotoGP zeiden ze dat hij snel was, soms niet in de top 4-5. Over twee weken zal hij als officiële Ducati-rijder de strijd aangaan in de topklasse in Sepang, Maleisië. Het zal een gelegenheid zijn om enkele rekeningen te vereffenen en een aantal kwaadaardige monden te zwijgen. Dan zal hij in 2024 op 40-jarige leeftijd terug zijn in de Superbike, om de nummer 1 te verdedigen. Ondertussen scoort het Italiaanse merk nog een dubbel en voegt het Wereldkampioenschap voor coureurs toe aan het constructeurskampioenschap, dat ruim van tevoren op de ijskast werd gezet. Waar we ook de dominantie in Supersport aan moeten toevoegen met Nicolò Bulega, die vanaf dinsdag de nieuwe bokspartner is van het tweevoudig Wereldkampioenschap. De statistieken van Bautista worden steeds briljanter: 25e overwinning (en podiumnummer 29) in 34 races. In vier jaar Superbike won hij er 57, als hij niet twee jaar (voor geld…) bij Honda had rondgezworven, wie weet wat het verhaal zou zijn geweest…
Locatelli op het podium
Het “feest” van de dubbele kampioen overschaduwde duidelijk alle andere problemen van een race die heet was achter de twee leiders. Andrea Locatelli zette de derde trede van het podium en bevestigde daarmee de voortgang van de Yamaha R1: Jonathan Rea, die hem vanaf dinsdag gaat testen, likt zijn karbonades. De getalenteerde man uit Bergamo regelde zijn volgende teamgenoot, die al sinds vrijdag last had van grip. Rea moest noodgedwongen beginnen met de SC0, een hardere oplossing dan de SCX die door de andere grote namen werd gebruikt. Kawasaki blijft zich niet aanpassen aan de nieuwe generatie Pirelli-banden. Danilo Petrucci profiteerde er bijna ook van en kwam van achteren opdagen. Het duel met Axel Bassani was loodzwaar, tevens de eretitel van beste onafhankelijke waard: na een licht contact belandde de Venetiaan op de grond. De twee zondagwedstrijden tussen deze twee zullen erg heet zijn.
Erelijst voor World Superbike-rijders
Jaren 80-90
1988-1989 Fred Merkel (VS-Honda RC30); 1990 Raymond Roche (Fra-Ducati 851); 1991-92 Doug Polen (VS-Ducati 888); 1993 Scott Russell (VS-Kawasaki ZXR 750); 1994-95 Carl Fogarty (GB-Ducati 916); 1996 Troy Corser (Aus-Ducati 916); 1997 John Kocinski (VS-Honda RC45); 1998-99 Carl Fogarty (GB-Ducati 996);
Jaren 2000-2010
2000 Colin Edwards (VS-Honda VTR-SP); 2001 Troy Bayliss (Aus-Ducati 996R); 2002 Colin Edwards (VS-Honda VTR-SP); 2003 Neil Hodgson (GB-Ducati 999F03); 2004 James Toseland (GB-Ducati 999F04); 2005 Troy Corser (Aus-Suzuki GSX-R); 2006 Troy Bayliss (Aus-Ducati 999F06); 2007 James Toseland (GB-Honda CBR-RR); 2008 Troy Bayliss (Aus-Ducati 1098F08); 2009 Ben Spies (VS-Yamaha YZF-R1); 2010 Max Biaggi (Ita-Aprilia RSV4);
Jaren 2011-2020
2011 Charles Czech (Spa-Ducati 1098R); 2012 Max Biaggi (nu-april RSV4); 2013 Tom Sykes (GB-Kawasaki ZX-10R) 2014 Sylvain Guintoli (vrij april RSV4); 2015-2020 Jonathan Rea (GB-Kawasaki ZX-10R);
Jaren 2021-23
2021 Toprak Razgatlioglu (Tur-Yamaha YZF-1); 2022-23 Alvaro Bautista (Spa-Ducati Panigale V4R)
Foto: Marco Lanfranchi
