Στη δεύτερη πράξη της νέας περιπέτειας Superbike, ο Toprak Razgatlioglu κερδίζει το στοίχημά του BMW. Ο αγώνας 1 διέψευσε τις προβλέψεις και τις τεχνικές αναλύσεις σε έναν τολμηρό τελικό: πολλοί περίμεναν ότι ο τετρακύλινδρος θα κάψει τα ελαστικά του, αλλά αντίθετα ήταν η Ducati που μπήκε σε κρίση. Ο Nicolò Bulega ήταν τέλειος, αλλά η καταστροφική απώλεια πρόσφυσης έπνιξε την κραυγή στο λαιμό του. Τι κοροϊδία για την Ducati, που όμως ξαναβρίσκει τον Alvaro Bautista. Ξεκινώντας από πολύ μακριά (δέτη τέταρτη θέση) ο πρωταθλητής κατάφερε να ανέβει στην τρίτη θέση. Ο Τοπράκ απολαμβάνει τον 40ο θρίαμβο του Superbike, ίσως τον πιο σημαντικό: η μετάβαση στην BMW δεν ήταν ένα άλμα στο σκοτάδι, αλλά πολύ. Όχι μόνο για τον πριγκιπικό μισθό, αλλά και ως προς το αποτέλεσμα.
Gara al ralenty
Το Montmelò είναι μια πίστα που τρώει ελαστικά και η μέτρηση της πρόσφυσης για τους προγραμματισμένους είκοσι γύρους είναι αλχημεία. Η Bulega επέλεξε το C0900 πίσω, δηλαδή το εξελιγμένο SCX. Η Toprak επικεντρώθηκε στην ίδια λύση, αλλά σε μια τυπική έκδοση. Το πρώτο θα έπρεπε να εγγυάται μεγαλύτερη σταθερότητα, αλλά αντίθετα η μεγαλύτερη γνώση του υλικού πλήρωνε περισσότερο. Ο Νικολό, από στρατηγικής άποψης, ηγήθηκε σαν τέλειος πρωταθλητής. Στους πρώτους πέντε γύρους απέφυγε να μπει στη μάχη, παρατηρώντας από πίσω την τσουλήθρα ενός Σαμ Λόους που ξεκίνησε πολύ γρήγορα. Στη συνέχεια, για τους επόμενους δέκα γύρους κέρδισε ανελέητα έδαφος, φτάνοντας στο +5″ στον Τοπράκ. Τα τελευταία πέντε, ωστόσο, ήταν μια δοκιμασία: το ελαστικό δεν έπεσε, αλλά υπήρξε πτώση 3-4 δευτερολέπτων σε σύγκριση με τον ρυθμό πλεύσης. Ο Τοπράκ έκλεισε ανελέητα και στην τελική προσπέραση ήταν σαν να βυθίζεις ένα μαχαίρι στο βούτυρο.
Bautista η επιστροφή
Ο Αλβάρο είχε εκφοβίσει τους πάντες εδώ τις τελευταίες σεζόν, κερδίζοντας με διαφορά 8-9 δευτερολέπτων. Τώρα, προσθέτοντας τα πέντε κιλά προσωπικού έρματος και την άνοδο των αντιπάλων του, όλα είναι πολύ πιο δύσκολα. Έχοντας προκριθεί στην 11η θέση, ο Bautista είδε τον εαυτό του να υποβιβάζεται άλλες τρεις θέσεις με πέναλτι. Από εκεί άνοιξε το δρόμο του με οξυδέρκεια, αποφεύγοντας να προκαλέσει αστοχία ελαστικών, κάτι που θα ήταν το πιο εύκολο πράγμα στη ζέστη της επιστροφής. Στον τελικό πήρε μόνο μια μπουκιά από τον Andrea Iannone που ήταν επίσης σε ξεκάθαρη κρίση, όπως ο Bulega: φυσιολογικό, δεδομένου ότι και οι δύο είχαν το C0900.
Ο άσος Τοπράκ στο μανίκι της BMW
Η διαχείριση της Superbike γίνεται έτσι ώστε όλοι οι κατασκευαστές να έχουν τελικά τον χώρο τους, ώστε όσοι βρίσκονται σε τεχνική κρίση να βοηθηθούν να επανέλθουν σε τροχιά. Η BMW έχει πλέον έναν κορυφαίο οδηγό, αλλά απολαμβάνει επίσης σούπερ τεχνικές παραχωρήσεις που επέτρεψαν στην M 1000 RR να απομακρυνθεί από την έκδοση δρόμου και να πλησιάσει περισσότερο σε ένα πρωτότυπο. Πλαίσιο, κινητήρας, πρόσθετες δοκιμές: άλλος πλανήτης εν ολίγοις. Αντίθετα, στον Bautista, αήττητο το 2022-23, επιβλήθηκε προσωπικό βάρος πέντε κιλών, τεράστιο στους σύγχρονους αγώνες. Ωστόσο, πρέπει να πούμε ότι μέχρι στιγμής μόνο η Τοπράκ έχει επωφεληθεί από τη βοήθεια, ενώ οι άλλοι τρεις αξιωματούχοι της BMW δεν φαίνονται πουθενά. Για να μην αναφέρουμε το Honda HRC, το οποίο απολαμβάνει τα ίδια πλεονεκτήματα και επίσης εδώ, στην εντός έδρας πίστα των Vierge και Lecuona, χρειάστηκε πάνω από 20 δευτερόλεπτα.
