Stefano Bonetti, de held van de Tourist Trophy “Zo begon het allemaal”

Stefano Bonetti Tourist Trophy

De wilde charme van een tijdloze uitdaging. De Tourist Trophy is het laatste bolwerk van een romantisch motorrijden dat niet meer bestaat en Stefano Bonetti is een van de belangrijkste vertolkers. De zesenveertigjarige uit Bergamo is de Italiaan die aan de meeste edities van de TT heeft deelgenomen, 14 en regelmatig de beste is. Hij doet het zeker niet voor de roem aangezien Stefano Bonetti niet zo bekend is in Italië. Hij doet het zeker niet voor het geld, want van wielrennen word je niet rijk maar uit passie. Een immense, gekke en grenzeloze passie. Dit jaar behaalde Stefano Bonetti een schitterende vierde plaats in Supertwin met de Paton S1-R van Team ILR, een uitstekende 19e in Supersport met de Gomma Racing Yamaha R6 en 25e in Superstock 1000 op Honda.

Stefano Bonetti is een legende in de wereld van dingen op de weg, maar in werkelijkheid is hij een uiterst bescheiden persoon met wie het echt een plezier is om een ​​praatje te maken.

“Als kind deed ik aan langlaufen en hardlopen in de bergena – Stefano Bonetti vertelt Corsedimoto – Vroeger reed ik op een brommer over de weg langs het Iseomeer en die ring doet je een beetje aan de berg denken. Ik was verslaafd aan de VHS-banden van de Tourist Trophy. Onder mijn helden zijn twee Italiaanse coureurs Franco Martinel die met zijspannen racete en Giorgio Cantalupo. Ik kreeg een ongeluk en met het verzekeringsgeld begon ik te racen op het circuit. Ik begon pas laat met racen, op mijn 19e, omdat mijn ouders er tegen waren en de autorisatie voor mij om te racen niet ondertekenden. Eerst reed ik de Italiaanse 125 en die was prachtig, er waren veel rijders en hij was in zones verdeeld, maar hij was toen al erg duur. Ik had niet genoeg geld, dus stapte ik over op wegracen, wat minder kostte en nog steeds erg mooi was”.

Wanneer heb je je eerste Tourist Trophy gespeeld?

“Nadat ik de baan verliet, begon ik bergop te racen en won ik twee Italiaanse titels. Dus op 20-jarige leeftijd, in 2004, nam ik een busje en ging voor mijn eerste TT samen met twee van mijn vrienden die me assisteerden”.

Wat weet je nog van je eerste TT?

“John McGuinness was al een legende en hij was onder mijn tent gekomen om mijn Paton te zien die nieuwsgierig was. Het was een unieke emotie geweest. De TT is echter zo, we zitten allemaal in tenten, er zijn geen passen, alles is open”.

Is het vandaag de dag nog steeds zo?

“Ja, het is niet zoals op de baan. Natuurlijk is het door de jaren heen professioneler geworden, er zijn grote sponsors maar het is nog steeds een grote familie. We helpen elkaar, we zijn allemaal vrienden, we wisselen onderling veel tips uit. Er heerst een heerlijk klimaat en dan is het publiek iets unieks. Hij komt onder andere vaak kijken naar de TT Jonathan Rea en lijkt wel een van ons”.

In het verleden won je een editie van de NW200. Wat weet je nog van die dag?

“Het was een totaal onverwacht succes. Bijna alle Engelse of Ierse renners namen deel aan de race, een Italiaan arriveerde met een klein team en won. Er was een grote opschudding geweest. Het was geweldig geweest voor mij, maar ook voor de mensen. Het publiek daarboven herinnert zich mijn overwinning nog, het was een unieke emotie”.

Terug naar het heden, tevreden met je Tourist Trophy 2023?

“Ja, alles is goed gegaan. Ik eindigde als vierde in de Super Twins en evenaarde mijn beste finish.De derde plaats was realistisch gezien buiten bereik. Dankzij Alessio Corradi, met zijn motor, was ik na zoveel jaren weer terug in de Supersport. Hij is een superenthousiasteling en aangezien hij er niet mee kon racen tijdens de TT, was hij blij dat ik het deed. In Superstock ben ik overgestapt op Honda en als je je niet bepaald goed voelt met de motor, als je geen maximale controle hebt, kun je de race beter managen. Als je een fout maakt op de baan, beland je op een stoeprand, als het bij de Tourist Trophy gebeurt, bevind je je direct in de keuken of woonkamer van een huis”.

Ben je je nu aan het voorbereiden op Manx?

“Ja, ik ga in de klassieker rijden. Ik dank Paolo Girotti die mij de mogelijkheid biedt om te racen met de Bimota Classic Parts. Racen met de Bimota is altijd iets geweldigs, het is een prachtige motor en ik ben erg blij dat ik deze kans krijg”.

Fotocredit: Gianluca Domenicali / Isabella Malagò

Dziękujemy, że przeczytałeś cały artykuł. Jak go oceniasz?