Op 13 februari van dit jaar presenteerde Ferrari zijn SF-24. Eenzitter nummer zeventig in de geschiedenis van het Steigerende Paard in de Formule 1, een rond getal: het zou leuk zijn om daar samen met een triomf aan te kunnen herdenken. Enzo Ferrari zou, waar hij zich op dit moment ook bevindt, graag willen dat de nieuwe rode auto de geest van overwinning en strijd kan herontdekken die hem altijd heeft onderscheiden in de racewereld. De terugkeer naar de overwinning in de 24 uur van Le Mans zal hem blij hebben gemaakt. De wens om terug te keren naar het winnen van het kampioenschap in het hoogste autokampioenschap zal hem zeker kwellen.
Zou Enzo de SF-24 leuk gevonden hebben?
De Fiorano-testen van de SF-24 gaven positieve signalen, de gevonden gegevens in de windtunnel lijken daarmee bevestigd. De bruinvis lijkt verdwenen, de twee piloten hebben dit probleem feitelijk niet ondervonden. Een hoofdpijn die sinds 2022 met de wijziging van de regelgeving voor vrijwel het hele net een negatieve factor is. Een probleem dat, indien opgelost, de prestaties van de auto aanzienlijk zou kunnen verbeteren en hem daardoor dichter bij rivaal Red Bull zou brengen. Ik stelde me voor dat Enzo Ferrari met zijn gebruikelijke ogen de filmdag van de rode auto van boven het circuit van Fiorano bekeek. Hij was erbij om te begrijpen hoe de twee piloten voor het eerst uit de cockpit zouden komen.
Als je twee vaandeldragers met een glimlach naar buiten komen, weet je dat de ingeslagen weg de juiste is. Wat je echter niet weet, is hoe anderen hebben gewerkt en welke stappen voorwaarts ze hebben gezet. Sowieso zie je nog steeds voldoening in je mannen. Dat stelt altijd gerust, dan iemand als Enzo Ferrari die nooit graag slechte woorden over zijn eenzitters kreeg. Niki Lauda weet dit goed, maar Ferrari weet ook dat alleen oprechtheid tot mooie resultaten leidt, en niet tot onvoorwaardelijke goedkeuring. Ik stelde me toen voor hoe het gesprek tussen de twee rode piloten dit jaar zou zijn geweest als de Drake er nog was.
Enzo Ferrari en de denkbeeldige vergelijking met de coureurs
Hier keert de SF-24 terug naar de pits met Charles Leclerc aan boord. De Monegask verlaat de cockpit en we zien meteen Enzo Ferrari op hem afkomen. Een praatje over hoe de auto zich gedraagt, en vervolgens Charles herinneren aan de belofte die hij aan iedereen heeft gedaan en die hij zelf heeft gedaan. Enzo zou hem er meteen aan herinneren waarom hij ervoor koos om in het rood te blijven en waarom al zijn woorden van fundamenteel belang zijn voor de ontwikkeling van de auto gedurende het seizoen. Het zou hem er ook aan herinneren dat hij in elke race van het seizoen moet strijden met de wens om een Ferrari-coureur te zijn die hij altijd heeft getoond. Ik ben er zeker van dat Ferrari iemand als Leclerc leuk zou hebben gevonden en daarom zie ik hem bijna alsof hij een vader voor Charles zou kunnen zijn, klaar om hem advies te geven.
Nu is het de beurt aan Carlos Sainz die terugkeert naar de pits na het testen van de nieuwe Steigerende Paardenauto. Sainz is iemand die dingen meteen zegt, hij is niet bang om te spreken en soms luistert hij niet eens naar de muur; daarom zou het naar mijn mening directer zijn dan zijn metgezel. Enzo Ferrari zou Carlos om meer advies over de auto vragen. Ferrari hield er niet van dat zijn creaties bekritiseerd werden. Om deze reden hielden we ook van Enzo, we hielden van hem omdat hij zijn auto’s altijd verdedigde, maar hij wist ook hoe hij moest begrijpen als er iets mis was.
2024 zal daarom zoals elk jaar hulp van boven krijgen
Vandaag is het bijna een spel of een droom, de droom van een jongen die nog nooit het geluk heeft gehad een rood seizoen te beleven met Enzo Ferrari aan het hoofd van het bedrijf. Hij was al overleden voordat ik werd geboren, maar ik heb altijd veel over hem gelezen, vooral over hoe hij zich gedroeg tegenover zijn arbeiders. Ferrari maakt nu een slechte tijd door, één van die tijden die Drake zeker verdrietig maakt, maar hij gelooft altijd in zijn mannen en coureurs en daarom weet ik zeker dat hij zelfs nu nog diepgaande motiverende woorden voor iedereen zou hebben. Vandaag is het 18 februari, precies 126 jaar geleden werd Enzo geboren, maar hij zou pas op de 20e zijn geregistreerd, omdat er volgens bronnen hevige sneeuwval zou zijn geweest die elke beweging onmogelijk zou hebben gemaakt. Deze sneeuwval lijkt echter nooit te hebben plaatsgevonden en de reden voor het uitstel van zijn inschrijving bij de burgerlijke stand blijft in nevelen gehuld. Misschien klopt dit wel, want zo’n legendarische man heeft vanaf het begin van zijn geschiedenis een sprookjesachtige uitstraling gehad.
FOTO: sociale media van Scuderia Ferrari
