Een teken van bestemming dat Pecco Bagnaia zelf Ducati terug naar de top van de MotoGP-wereld zou brengen. Een fiets die hem begeerde, overwon, temde en tot succes bracht. Een overwinning die het resultaat is van het werk, de vastberadenheid en het talent van een renner die wordt gekenmerkt door een geschiedenis van “(goede) buurjongen,,Maar met verschillende tegenslagen die zich onderweg voordeden. Slagen, er altijd in blijven geloven, om dat felbegeerde doel te bereiken. Misschien klopt dat wel: in bepaalde omstandigheden geeft zelfs het lot ons zijn lot.
PECCO BAGNAIA DUCATISTA
Precies, Pecco Bagnaia is geen “verworven” Ducatista, maar is er altijd een geweest. Als kind bewonderde hij de Ducati 996 van zijn oom Claudio, maar ook in de volgende jaren koesterde hij de droom om ooit te racen en te winnen met de Red. Toen het Aspar-team in 2016 twee Desmosedici overnam, streelde het ze vaak in de doos van de meest “groot“. Niet in de laatste plaats die beroemde testprijs (achtergrond: die zou hoe dan ook zijn behaald, met of zonder de tweede Moto3-overwinning op Sepang) aan het einde van het jaar in Valencia, waar hij zijn eerste contacten legde om in de MotoGP te racen, nog voordat zijn debuut maken in de race in de Moto2. Pramac wilde hem sterk, Pecco in gelijke mate Ducati. Een overeenkomst die eind 2017 werd opgesteld, officieel gemaakt toen het contract in de eerste maanden van 2018 werd ondertekend. Bagnaia wilde heel graag met Ducati racen en wees de aanbiedingen van de afzender van de concurrentie af. Niet in de laatste plaats van Yamaha Tech 3 om deel te nemen aan de race op de M1 die door Jonas Folger in de eerste maanden van 2018 werd uitgebracht. Er was een Moto2-wereldkampioenschap te winnen en, niet in de laatste plaats, met Ducati was het nu een uitgemaakte zaak.
21+42=63
“Perfecte Combinatie” en de claim van deze wereldzege van Pecco Bagnaia, waarmee hij enkele van zijn meest onderscheidende startnummers uit zijn carrière in het Wereldkampioenschap oppikte. “Zijn” 41 werd ingenomen door Brad Binder, voor zijn debuut in de Moto3 2013 koos hij de 4, met een ontwerp dat deed denken aan de 41. Het bracht hem niet zoveel geluk, zozeer zelfs dat voor de overgang naar de Sky Racing Team VR46 koos hij voor de 14 (al gebruikt in de 80cc MiniGP in 2010), tenzij je deze tijdens de bouw moet veranderen. Sky, destijds verbonden aan 21st Century Fox, vroeg hem om met de 21 te racen. Het lukte vooral in de wonderbaarlijke periode van twee jaar in Mahindra, maar voor de overgang naar Moto2 werd hij opnieuw bezet (door Franco Morbidelli). De keuze viel op de 42 (een verdubbeling van de 21), hoewel zijn voorkeur oorspronkelijk uitging naar de # 89, het nummer van de FIM-sticker van de controle bij de keuring van de Mahindra triomfantelijk gereden tijdens de GP van Assen. Khairul Idham Pawi, die op zijn beurt naar verwachting van Moto3 naar Moto2 zou overstappen, vroeg Bagnaia om “zijn” geluksbrenger 89 te mogen houden. De rest is geschiedenis, inclusief de 63 van “Perfecte Combinatie“.
IDOLEN: DA HAGA A ROSSI
Valentino Rossi voor Pecco Bagnaia is altijd een idool en mentor geweest, maar niet alleen hem. Als rijstijl hield hij aanvankelijk van en werd hij erg geïnspireerd door Dani Pedrosa. Bovendien kon hij in de periode van drie jaar 2010-2012 in Spanje met Monlau onder leiding van Emilio Alzamora alleen leven in de “mythe” van Marc Marquez (we komen terug). Een van zijn eerste idolen was echter Noriyuki Haga, de ster van World Superbike. Hier wordt zijn nummer 41 van de oorsprong uitgelegd.
EERSTE POST-ROSSI TITEL, EERSTE OVERWINNING MARQUEZ . verslaan
Over het lot gesproken, pagina’s en pagina’s kunnen worden geschreven over Pecco die Valentino Rossi opvolgt als de laatste Italiaan die een MotoGP-titel wint. Bijzonder is ook het feit dat zijn eerste overwinning in de topklasse op het hoogtepunt van een confrontatie met Marc Marquez in Aragon in 2021 kwam. De twee ontmoetten elkaar 11 jaar eerder voor het eerst in een privétest, met Bagnaia naast zijn debuut met Monlau in de PreGP 125 van het Mediterraan kampioenschap. Twee jaar later ontzegde Marc Marquez hem zelfs de groet… voor strategische doeleinden! In Barcelona tekende Bagnaia een angstaanjagende pole in de CEV Moto3, waarmee hij een aanzienlijk gat naar zijn teamgenoot, een zekere Alex Marquez, wegwerkte. Marc, mede om zijn broer te “beschermen” en Pecco onder druk te zetten, stopte hem dat weekend met groeten. Bagnaia won alsnog de race, met een fantastische inhaalactie in de laatste ronde.
MISSIE VIJF VOOR BAGNAIA
Vijf anekdotes? Welnu, er is er een die getuigt van zijn vastberadenheid en die precies de 5 betreft. Zelfs voordat hij zijn debuut maakte in het Wereldkampioenschap, was zijn droom / doel om te winnen “5 wereldtitels, dan komt het wel goed“. Na 10 jaar van zijn gedachte, won hij twee wereldkampioenschappen. Volgend jaar gaat hij als nummer 1 op jacht naar de derde…
