Van Marc Seriau/paddock-gp
Naast een zekere ervaring die is opgebouwd tijdens veertig jaar aanwezigheid in de Grand Prix-paddock, heeft het team van Hervé Poncharal sinds het begin van de samenwerking met KTM de taak gehad om rookies naar de MotoGP te halen (zoals het dit jaar ook doet met Pedro Acosta). . Voor een team dat al wereldkampioen is in de 250 en de MotoGP heeft gewonnen, is dit een nogal ondankbare taak, maar wel een die soms aangename verrassingen met zich meebrengt…
MotoGP Sepang Shakedown, de eindresultaten
Hervé Poncharal, laten we ons niet laten meeslepen, maar jouw rookie Pedro Acosta maakte indruk tijdens de Sepang Shakedown.
Ja echt! Ik sprak er met iedereen over: met Nico [Goyon]met Sterlacchini [Fabiano, direttore tecnico della KTM], met al zijn monteurs, met zijn manager Albert Valera. Pedro Acosta is echt geweldig! We kunnen zeggen dat we nu enige ervaring hebben met het laten debuteren van coureurs in de MotoGP. Vanaf 2021 hebben wij inmiddels enige ervaring gezien de functie die wij hebben bij Pierer Mobility. Naast zijn inzet via de Rookies Cup, Moto3, Moto2. Alle rijders die we hadden waren grote namen, Moto2-kampioenen of vice-kampioenen, maar dan besef je het als er iemand anders langskomt. In zekere zin is Miguel Olivera misschien wel degene die mij het meest aan hem doet denken onder de nieuwelingen die we hebben gehad. Ik wil niet zeggen dat ze hetzelfde zijn, maar er zijn enkele aspecten die vergelijkbaar zijn.
Wat ik leuk vind aan Pedro Acosta, en wat iedereen mij vertelt, is vooral het feit dat hij een persoon is met een levensintelligentie. Hij is overdreven volwassen, hij laat je versteld staan als het om racen gaat, ook al is hij pas 19 jaar oud. Dat is echt iets dat hem onderscheidt van andere rookies die we hebben gehad. Deze aanpak is ook erg bescheiden, ondanks zijn toch al ongelooflijke staat van dienst: ik hou van bescheiden mensen. Dit betekent niet dat je geen ambitie hebt, maar dat je mensen respecteert, en dat je niet aankomt door je schouders op te halen, je borst uit te blazen en je kin op te heffen. Je kunt zien dat hij een goed mens is, want als hij teruggaat naar de garage, praat hij op dezelfde manier tegen zijn hoofdmonteur of tegen de man die zijn banden maakt. Niet iedereen gedraagt zich zo.
“Hij wil een groep creëren”
Hij bracht 3 jaar door in de groep met zijn team en dat werkte goed gezien de behaalde resultaten in de Moto3 en Moto2. Nu komt hij in een compleet nieuwe groep terecht, met slechts één persoon die hem is gevolgd, hij is degene die voor zijn banden en zijn benzine zorgt, maar de anderen zijn allemaal nieuw voor hem. Zodra we voor de eerste ronden in Valencia aankwamen, zag ik meteen dat het zijn prioriteit is om iedereen te leren kennen, om dicht bij elk individu in zijn team te staan. Elke dag [a Sepang] hij stond erop om met hen te gaan eten, maar niet om snel te eten en dan te vertrekken. Nee, ze brachten hun tijd door met kletsen, hij vroeg alle teamleden naar hun profiel, wat ze hadden gedaan, hij wilde weten over hun leven, hun ervaringen.
Voor mij is dit iets waarmee het zich echt onderscheidt van anderen. Als je naar de grote kampioenen kijkt: Rossi had zijn groep al heel lang. Doohan had een groep, Marquez wilde zijn eigen groep creëren en ik denk dat dit heel belangrijk is. Het lijkt misschien een detail als alle andere als we het bespreken, maar ik vind het leuk, omdat het perfect bij mijn humeur past. In de geest van Tech3, van wat we willen overbrengen: familie, team, menselijke relaties. Omdat we sommigen kenden die 10 minuten voor aanvang van de sessie arriveerden, of soms minder, en die we een kwartier na de debriefing pas de volgende dag weer zagen! Misschien kun je het zo doen, maar het is in ieder geval moeilijker. Ik hou ervan!
Acosta natuurtalent
Bovenal heb je de indruk dat talent echt iets natuurlijks is, dat alles er vanzelf uit komt. Over de tijden maakt hij zich geen zorgen, maar wie had ooit gedacht dat hij vooraan zou eindigen na de drie dagen van shakedown met de officiële Yamaha’s, de vier officiële Honda’s en de testrijders. Pol Espargaro, Dani Pedrosa, Cal Crutchlow zijn grote namen die Sepang als hun broekzak kennen, terwijl dit voor hem zijn eerste ronden zijn met een MotoGP, met Michelins, carbonremmen, enz.
In drie dagen tijd bleef hij, ook al stond hij niet altijd voorop, toch heel dicht bij de leiders. Vaak stellen de piloten een tijd in, maar een beetje in apneu, terwijl ze hun ogen sluiten, en er is een groot verschil tussen de beste tijd en de volgende. Hij heeft daarentegen het vermogen om heel, heel dichtbij te zijn: als je naar T1, T2, T3, T4 kijkt, passen ze bij elkaar! Je ziet dus dat dingen methodisch worden gedaan. Dit alles om het samen te vatten: iedereen is uiteraard erg onder de indruk van de optredens, maar ik zou ook willen zeggen dat ze allemaal gefascineerd zijn door Pedro Acosta!
Hij zorgt voor een glimlach bij zowel het team als de fabriek, samen met extra energie en motivatie. Maar je had het over je ervaring, en je weet ook dat de Shakedown slechts de shakedown is…
We hebben het alleen over drie dagen shakedown, er is geen volledig startveld en bij veel mensen denk ik aan Fabio, Rins, Mir, Johann etc., die zeker niet aan de klok denken. Ze hebben veel dingen geprobeerd en de extra concessies waar ze recht op hebben om sinds de eerste race in Qatar beter te presteren. We zijn blij om te zien dat het goed met hem gaat, ik zal niet ontkennen dat het een klein genoegen is om de eerste 3 dagen zo af te ronden, maar we weten heel goed dat dit niet veel betekent. We weten heel goed dat we de pole niet zullen halen en dat we niet zullen winnen in Qatar. We moeten alles in perspectief plaatsen en ik ben de eerste om het te zeggen: laten we ons niet laten meeslepen, het is de shakedown. Als een Fabio, een Rins, een Johann de tijd zal kijken, en als de anderen arriveren, Martin, Bagnaia, Marquez… Als ze pushen, zien we ze misschien over anderhalve seconde weer.
Maar wat ik zeg is dat hij een ongelooflijke volwassenheid heeft, een benadering van de race die echt lijkt op die van een oude veteraan. Maar een goede oude veteraan, met genoeg intelligentie om deze groep te motiveren en te creëren. Dit is allemaal erg spannend, zelfs 58.1 is nog steeds een tijd die stand houdt! Vorig jaar sloot Marini de testdagen aan de leiding af met een tijd van 1:57.889. Dus misschien is de baan erg goed, misschien lopen ze over twee dagen 1:55 [risata]. Maar ik concentreer me ook niet te veel op het feit dat hij als eerste eindigde of op de 58.1, maar we zijn ook niet kieskeurig en we zijn gewoon heel blij! We hebben Pedro niet eens gelanceerd omdat we niet willen dat hij gewond raakt door het hem te vertellen “Je hebt twee nieuwe banden, probeer het!”. We hebben het hem nooit verteld, maar we vertellen het hem altijd “We zijn hier om te werken, we zijn hier om te leren, om alle apparaten te begrijpen. Probeer te begrijpen hoe Michelins werken, koolstofremmen, wat je weet”. We weten dat anderen zich niet op tijd concentreerden en wij ook niet. Maar toch is het schattig!
Het originele artikel op paddock-gp
Van Marc Seriau/paddock-gp
Naast een zekere ervaring die is opgebouwd tijdens veertig jaar aanwezigheid in de Grand Prix-paddock, heeft het team van Hervé Poncharal sinds het begin van de samenwerking met KTM de taak gehad om rookies naar de MotoGP te halen (zoals het dit jaar ook doet met Pedro Acosta). . Voor een team dat al wereldkampioen is in de 250 en de MotoGP heeft gewonnen, is dit een nogal ondankbare taak, maar wel een die soms aangename verrassingen met zich meebrengt…
MotoGP Sepang Shakedown, de eindresultaten
Hervé Poncharal, laten we ons niet laten meeslepen, maar jouw rookie Pedro Acosta maakte indruk tijdens de Sepang Shakedown.
Ja echt! Ik sprak er met iedereen over: met Nico [Goyon]met Sterlacchini [Fabiano, direttore tecnico della KTM], met al zijn monteurs, met zijn manager Albert Valera. Pedro Acosta is echt geweldig! We kunnen zeggen dat we nu enige ervaring hebben met het laten debuteren van coureurs in de MotoGP. Vanaf 2021 hebben wij inmiddels enige ervaring gezien de functie die wij hebben bij Pierer Mobility. Naast zijn inzet via de Rookies Cup, Moto3, Moto2. Alle rijders die we hadden waren grote namen, Moto2-kampioenen of vice-kampioenen, maar dan besef je het als er iemand anders langskomt. In zekere zin is Miguel Olivera misschien wel degene die mij het meest aan hem doet denken onder de nieuwelingen die we hebben gehad. Ik wil niet zeggen dat ze hetzelfde zijn, maar er zijn enkele aspecten die vergelijkbaar zijn.
Wat ik leuk vind aan Pedro Acosta, en wat iedereen mij vertelt, is vooral het feit dat hij een persoon is met een levensintelligentie. Hij is overdreven volwassen, hij laat je versteld staan als het om racen gaat, ook al is hij pas 19 jaar oud. Dat is echt iets dat hem onderscheidt van andere rookies die we hebben gehad. Deze aanpak is ook erg bescheiden, ondanks zijn toch al ongelooflijke staat van dienst: ik hou van bescheiden mensen. Dit betekent niet dat je geen ambitie hebt, maar dat je mensen respecteert, en dat je niet aankomt door je schouders op te halen, je borst uit te blazen en je kin op te heffen. Je kunt zien dat hij een goed mens is, want als hij teruggaat naar de garage, praat hij op dezelfde manier tegen zijn hoofdmonteur of tegen de man die zijn banden maakt. Niet iedereen gedraagt zich zo.
“Hij wil een groep creëren”
Hij bracht 3 jaar door in de groep met zijn team en dat werkte goed gezien de behaalde resultaten in de Moto3 en Moto2. Nu komt hij in een compleet nieuwe groep terecht, met slechts één persoon die hem is gevolgd, hij is degene die voor zijn banden en zijn benzine zorgt, maar de anderen zijn allemaal nieuw voor hem. Zodra we voor de eerste ronden in Valencia aankwamen, zag ik meteen dat het zijn prioriteit is om iedereen te leren kennen, om dicht bij elk individu in zijn team te staan. Elke dag [a Sepang] hij stond erop om met hen te gaan eten, maar niet om snel te eten en dan te vertrekken. Nee, ze brachten hun tijd door met kletsen, hij vroeg alle teamleden naar hun profiel, wat ze hadden gedaan, hij wilde weten over hun leven, hun ervaringen.
Voor mij is dit iets waarmee het zich echt onderscheidt van anderen. Als je naar de grote kampioenen kijkt: Rossi had zijn groep al heel lang. Doohan had een groep, Marquez wilde zijn eigen groep creëren en ik denk dat dit heel belangrijk is. Het lijkt misschien een detail als alle andere als we het bespreken, maar ik vind het leuk, omdat het perfect bij mijn humeur past. In de geest van Tech3, van wat we willen overbrengen: familie, team, menselijke relaties. Omdat we sommigen kenden die 10 minuten voor aanvang van de sessie arriveerden, of soms minder, en die we een kwartier na de debriefing pas de volgende dag weer zagen! Misschien kun je het zo doen, maar het is in ieder geval moeilijker. Ik hou ervan!
Acosta natuurtalent
Bovenal heb je de indruk dat talent echt iets natuurlijks is, dat alles er vanzelf uit komt. Over de tijden maakt hij zich geen zorgen, maar wie had ooit gedacht dat hij vooraan zou eindigen na de drie dagen van shakedown met de officiële Yamaha’s, de vier officiële Honda’s en de testrijders. Pol Espargaro, Dani Pedrosa, Cal Crutchlow zijn grote namen die Sepang als hun broekzak kennen, terwijl dit voor hem zijn eerste ronden zijn met een MotoGP, met Michelins, carbonremmen, enz.
In drie dagen tijd bleef hij, ook al stond hij niet altijd voorop, toch heel dicht bij de leiders. Vaak stellen de piloten een tijd in, maar een beetje in apneu, terwijl ze hun ogen sluiten, en er is een groot verschil tussen de beste tijd en de volgende. Hij heeft daarentegen het vermogen om heel, heel dichtbij te zijn: als je naar T1, T2, T3, T4 kijkt, passen ze bij elkaar! Je ziet dus dat dingen methodisch worden gedaan. Dit alles om het samen te vatten: iedereen is uiteraard erg onder de indruk van de optredens, maar ik zou ook willen zeggen dat ze allemaal gefascineerd zijn door Pedro Acosta!
Hij zorgt voor een glimlach bij zowel het team als de fabriek, samen met extra energie en motivatie. Maar je had het over je ervaring, en je weet ook dat de Shakedown slechts de shakedown is…
We hebben het alleen over drie dagen shakedown, er is geen volledig startveld en bij veel mensen denk ik aan Fabio, Rins, Mir, Johann etc., die zeker niet aan de klok denken. Ze hebben veel dingen geprobeerd en de extra concessies waar ze recht op hebben om sinds de eerste race in Qatar beter te presteren. We zijn blij om te zien dat het goed met hem gaat, ik zal niet ontkennen dat het een klein genoegen is om de eerste 3 dagen zo af te ronden, maar we weten heel goed dat dit niet veel betekent. We weten heel goed dat we de pole niet zullen halen en dat we niet zullen winnen in Qatar. We moeten alles in perspectief plaatsen en ik ben de eerste om het te zeggen: laten we ons niet laten meeslepen, het is de shakedown. Als een Fabio, een Rins, een Johann de tijd zal kijken, en als de anderen arriveren, Martin, Bagnaia, Marquez… Als ze pushen, zien we ze misschien over anderhalve seconde weer.
Maar wat ik zeg is dat hij een ongelooflijke volwassenheid heeft, een benadering van de race die echt lijkt op die van een oude veteraan. Maar een goede oude veteraan, met genoeg intelligentie om deze groep te motiveren en te creëren. Dit is allemaal erg spannend, zelfs 58.1 is nog steeds een tijd die stand houdt! Vorig jaar sloot Marini de testdagen aan de leiding af met een tijd van 1:57.889. Dus misschien is de baan erg goed, misschien lopen ze over twee dagen 1:55 [risata]. Maar ik concentreer me ook niet te veel op het feit dat hij als eerste eindigde of op de 58.1, maar we zijn ook niet kieskeurig en we zijn gewoon heel blij! We hebben Pedro niet eens gelanceerd omdat we niet willen dat hij gewond raakt door het hem te vertellen “Je hebt twee nieuwe banden, probeer het!”. We hebben het hem nooit verteld, maar we vertellen het hem altijd “We zijn hier om te werken, we zijn hier om te leren, om alle apparaten te begrijpen. Probeer te begrijpen hoe Michelins werken, koolstofremmen, wat je weet”. We weten dat anderen zich niet op tijd concentreerden en wij ook niet. Maar toch is het schattig!
Het originele artikel op paddock-gp