Του Μαρκ Σεριάου/paddock-gp
Εκτός από μια συγκεκριμένη εμπειρία χτισμένη πάνω από τέσσερις δεκαετίες παρουσίας στο paddock του Grand Prix, η ομάδα του Hervé Poncharal είχε το καθήκον να φέρει πρωτάρηδες στο MotoGP (όπως κάνει και φέτος με τον Pedro Acosta) από την αρχή της συνεργασίας της με την KTM . Για μια ομάδα ήδη παγκόσμιου πρωταθλητή στα 250 και νικήτρια στο MotoGP, αυτό είναι ένα μάλλον άχαρο έργο, αλλά μερικές φορές επιφυλάσσει μερικές ευχάριστες εκπλήξεις…
MotoGP Sepang Shakedown, τα τελικά αποτελέσματα
Hervé Poncharal, ας μην παρασυρθούμε, αλλά ο πρωτάρης Pedro Acosta έκανε θραύση κατά τη διάρκεια του Sepang Shakedown.
Ναι αλήθεια! Το μίλησα με όλους: με τον Νίκο [Goyon]με το Sterlacchini [Fabiano, direttore tecnico della KTM], με όλους τους μηχανικούς του, με τον μάνατζερ του Albert Valera. Ο Πέδρο Ακόστα είναι πραγματικά εκπληκτικός! Μπορούμε να πούμε ότι τώρα έχουμε κάποια εμπειρία στο να φέρνουμε αναβάτες στο ντεμπούτο στο MotoGP. Από το 2021 έχουμε πλέον κάποια εμπειρία δεδομένης της θέσης που έχουμε στην Pierer Mobility. Εκτός από τη δέσμευσή του μέσω του Rookies Cup, Moto3, Moto2. Όλοι οι αναβάτες που είχαμε ήταν μεγάλα ονόματα, πρωταθλητές Moto2 ή αντιπρωταθλητές, αλλά μετά καταλαβαίνεις όταν έρχεται κάποιος διαφορετικός. Κατά κάποιο τρόπο, ο Miguel Olivera είναι ίσως αυτός που μου τον θυμίζει περισσότερο από τους πρωτάρηδες που είχαμε. Δεν θέλω να πω ότι είναι το ίδιο πράγμα, αλλά υπάρχουν ορισμένες πτυχές που είναι παρόμοιες.
Αυτό που μου αρέσει στον Πέδρο Ακόστα, αυτό που μου λένε όλοι, είναι πάνω από όλα το γεγονός ότι είναι ένας άνθρωπος με ευφυΐα ζωής. Είναι υπερβολικά ώριμος, σε αφήνει έκπληκτους όσον αφορά τους αγώνες, παρόλο που είναι μόλις 19 ετών. Αυτό είναι πραγματικά κάτι που τον ξεχωρίζει από άλλους πρωτάρηδες που είχαμε. Αυτή η προσέγγιση είναι επίσης πολύ ταπεινή, παρά το ήδη απίστευτο ιστορικό του: Μου αρέσουν οι ταπεινοί άνθρωποι. Αυτό δεν σημαίνει να μην έχεις φιλοδοξίες, αλλά να σέβεσαι τους ανθρώπους, να μην φτάνεις σηκώνοντας τους ώμους σου, φουσκώνοντας το στήθος σου και σηκώνοντας το πηγούνι σου. Μπορείς να πεις ότι είναι καλός άνθρωπος γιατί όταν επιστρέφει στο γκαράζ μιλάει με τον ίδιο τρόπο στον αρχιμηχανικό του ή στον τύπο που φτιάχνει τα ελαστικά του. Δεν συμπεριφέρονται όλοι έτσι.
«Θέλει να δημιουργήσει μια ομάδα»
Πέρασε 3 χρόνια στον όμιλο με την ομάδα του και λειτούργησε καλά δεδομένων των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν στο Moto3 και στο Moto2. Τώρα φτάνει σε μια εντελώς νέα ομάδα, με ένα μόνο άτομο που τον έχει ακολουθήσει, είναι αυτός που φροντίζει τα λάστιχα και τη βενζίνη του, αλλά οι άλλοι είναι όλοι νέοι για αυτόν. Μόλις φτάσαμε στη Βαλένθια για τους πρώτους γύρους είδα αμέσως ότι προτεραιότητά του είναι να γνωρίσει όλους, είναι να είναι κοντά σε κάθε άτομο στην ομάδα του. Κάθε μέρα [a Sepang] επέμενε να δειπνήσει μαζί τους, αλλά όχι να φάει γρήγορα και μετά να φύγει. Όχι, πέρασαν την ώρα τους κουβεντιάζοντας, ρώτησε όλα τα μέλη της ομάδας το προφίλ τους, τι είχαν κάνει, ήθελε να μάθει για τη ζωή τους, την εμπειρία τους.
Για μένα αυτό είναι κάτι που το ξεχωρίζει πραγματικά από τους άλλους. Αν κοιτάξετε τους μεγάλους πρωταθλητές, ο Rossi είχε την ομάδα του για πολύ καιρό. Ο Doohan είχε μια ομάδα, ο Marquez ήθελε να δημιουργήσει το δικό του γκρουπ και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Μπορεί να φαίνεται σαν μια λεπτομέρεια όπως κάθε άλλη όταν συζητάμε, αλλά μου αρέσει, γιατί ταιριάζει απόλυτα στη διάθεσή μου. Στο πνεύμα του Tech3, αυτού που θέλουμε να μεταφέρουμε: οικογένεια, ομάδα, ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί γνωρίζαμε κάποιους που έφτασαν 10 λεπτά πριν από την έναρξη της συνεδρίας, ή μερικές φορές λιγότερο, και που ένα τέταρτο μετά την ενημέρωση δεν τους ξαναείδαμε μέχρι την επόμενη μέρα! Ίσως μπορείς να το κάνεις έτσι, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι πιο δύσκολο. Το αγαπώ!
Φυσικό ταλέντο του Ακόστα
Πάνω από όλα έχεις την εντύπωση ότι το ταλέντο είναι πραγματικά φυσικό, ότι όλα βγαίνουν από μόνα τους. Δεν ανησυχεί για τους χρόνους, αλλά ποιος θα το φανταζόταν ότι θα τερμάτιζε μπροστά μετά τις τρεις μέρες shakedown με τα επίσημα Yamaha, τα τέσσερα επίσημα Honda, συν τους δοκιμαστικούς αναβάτες. Ο Pol Espargaro, ο Dani Pedrosa, ο Cal Crutchlow είναι μεγάλα ονόματα που ξέρουν τον Sepang σαν την άκρη του χεριού τους, ενώ για αυτόν αυτοί είναι οι πρώτοι του γύροι με MotoGP, με Michelin, carbon φρένα κ.λπ.
Σε τρεις μέρες, ακόμα κι αν δεν ήταν πάντα μπροστά, παρέμενε πολύ κοντά στους αρχηγούς. Συχνά οι πιλότοι ορίζουν χρόνο αλλά λίγο σε άπνοια, κλείνοντας τα μάτια τους, και υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της καλύτερης ώρας και της επόμενης. Αυτός από την άλλη έχει την ικανότητα να είναι πολύ, πολύ κοντά: αν δεις T1, T2, T3, T4, ταιριάζουν! Βλέπεις λοιπόν ότι τα πράγματα γίνονται μεθοδικά. Όλα αυτά για να πούμε, αν θέλουμε να συνοψίσουμε, όλοι είναι προφανώς εντυπωσιασμένοι από τις ερμηνείες, αλλά θα έλεγα ότι είναι όλοι γοητευμένοι από τον Pedro Acosta!
Φέρνει ένα χαμόγελο τόσο στην ομάδα όσο και στο εργοστάσιο, μαζί με επιπλέον ενέργεια και κίνητρο. Αλλά μιλούσατε για την εμπειρία σας και ξέρετε επίσης ότι το Shakedown είναι απλώς το shakedown…
Μιλάμε μόνο για τρεις ημέρες shakedown, δεν υπάρχει πλήρες πλέγμα και με πολύ κόσμο, σκέφτομαι τους Fabio, Rins, Mir, Johann κ.λπ., που σίγουρα δεν σκέφτονται το ρολόι. Έχουν δοκιμάσει πολλά πράγματα και τις επιπλέον παραχωρήσεις που δικαιούνται για να έχουν καλύτερη απόδοση από τον πρώτο αγώνα στο Κατάρ. Χαιρόμαστε που βλέπουμε ότι τα πάει καλά, δεν θα αρνηθώ ότι είναι μικρή απόλαυση να τελειώνουμε έτσι τις πρώτες 3 μέρες, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό δεν σημαίνει και πολλά. Ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν θα πάρουμε pole και δεν θα κερδίσουμε στο Κατάρ. Πρέπει να τα βάλουμε όλα στη θέση τους και είμαι ο πρώτος που το λέω, μην παρασυρόμαστε, είναι το shakedown. Όταν ένας Fabio, ένας Rins, ένας Johann θα ψάξουν για την ώρα, τότε όταν φτάσουν οι άλλοι, ο Martin, ο Bagnaia, ο Marquez… Όταν πιέσουν, ίσως τους ξαναδούμε σε ενάμιση δευτερόλεπτο.
Αλλά αυτό που λέω είναι ότι έχει απίστευτη ωριμότητα, μια προσέγγιση στον αγώνα πραγματικά σαν παλιός βετεράνος. Αλλά ένας καλός παλιός βετεράνος, με αρκετή ευφυΐα για να παρακινήσει και να δημιουργήσει αυτή την ομάδα. Όλα αυτά είναι πολύ συναρπαστικά, ακόμη και το 58.1 είναι ακόμα ένας χρόνος που κρατάει! Πέρυσι ο Μαρίνι έκλεισε τις ημέρες των δοκιμών στην πρώτη θέση με χρόνο 1:57.889. Ίσως λοιπόν η πίστα να είναι πολύ καλή, ίσως σε δύο μέρες να τρέχουν 1:55 [risata]. Αλλά δεν επικεντρώνομαι πολύ ούτε στο ότι τερμάτισε πρώτος ούτε στο 58,1, αλλά δεν είμαστε και επιλεκτικοί και είμαστε πολύ χαρούμενοι! Δεν εκτοξεύσαμε καν τον Πέδρο γιατί δεν θέλουμε να τραυματιστεί λέγοντάς του “Έχετε δύο νέα ελαστικά, δοκιμάστε το!”. Δεν του το είπαμε ποτέ, αλλά του το λέμε πάντα «Είμαστε εδώ για να δουλέψουμε, είμαστε εδώ για να μάθουμε, προσπαθήστε να κατανοήσετε όλες τις συσκευές. Προσπαθήστε να καταλάβετε πώς λειτουργούν τα Michelin, τα φρένα άνθρακα, τι γνωρίζετε”. Γνωρίζουμε ότι οι άλλοι δεν επικεντρώθηκαν στον χρόνο και ούτε εμείς. Αλλά ακόμα κι έτσι είναι χαριτωμένο!
Το αρχικό άρθρο στο paddock-gp
