Του Μαρκ Σεριάου/paddock-gp
Σπάνια έχουμε μιλήσει τόσο πολύ για ένα πίσω ελαστικό κατά τη διάρκεια μιας σεζόν MotoGP όσο αυτό του Jorge Martin στο Grand Prix του Κατάρ! Υπεύθυνος για έναν καθοριστικό GP στον αγώνα για τον τίτλο για κάποιους, ένα άλλοθι πολύ απλό για άλλους. Κάθε ένα από τα δύο μέρη, καλή τη πίστη, πιστεύει ακράδαντα στην εκδοχή των γεγονότων του και δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε με κανέναν τρόπο. Ωστόσο, πήγαμε να ακούσουμε την αμερόληπτη γνώμη ενός τρίτου που χρησιμοποιεί αυτό το είδος καουτσούκ όλο το χρόνο.
Αυτό από την εποχή που ο Μαδριλένος αναβάτης της ομάδας Pramac στο MotoGP δεν είχε γεννηθεί ακόμα. Μιλάμε για τον Guy Coulon. Η γνώμη του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, με τη μοναδική διορατικότητα ενός ανθρώπου που δεν του λένε ιστορίες και που θέλησε για μια φορά να μοιραστεί τη γνώμη του για ένα κάπως «ευαίσθητο» θέμα. Στο τέλος, ο μάγος της ομάδας Tech3 μας δείχνει πώς να συνδυάσουμε ένα καλό ελαστικό, το πατινάζ στην εκκίνηση και έναν όλο και χειρότερο ρυθμό αγώνα ενώ την προηγούμενη μέρα συνεχίσαμε να κερδίσουμε…
Guy Coulon, ποια είναι η άποψή σου για το ιστορία του πίσω ελαστικού του Jorge Martin στο Κατάρ που κατέστρεψε το φινάλε της σεζόν στο MotoGP;
Λοιπόν, μπορώ να απαντήσω λίγο με βάση την εμπειρία που έχω από τα προηγούμενα χρόνια και την οποία δεν έχω πλέον. Συνέβη αρκετά συχνά και με όλους σχεδόν τους αναβάτες, ειδικά την ώρα της προκριματικής περιόδου, όταν συνήθως χρησιμοποιούνται 2 μαλακά ελαστικά. Δύο γύροι, επιστροφή και άλλοι 2 γύροι με δεύτερο ελαστικό. Αυτό μπόρεσα να παρατηρήσω, να επαληθεύσω και να επανελέγξω πολλές φορές, με διαφορετικές συνεδρίες και διαφορετικούς οδηγούς, μετά το πρώτο ελαστικό. Ο οδηγός επιστρέφει και βρίσκεται στη συνηθισμένη του “ζώνη απόδοσης”, εμφανίζεται αρκετά ικανοποιημένος από τη θέση του, και ξεκινά με το 2ο ελαστικό ικανοποιημένος θα έλεγα ή σχεδόν. Θα οδηγήσει σωστά, ευέλικτα και γενικά θα βελτιώσει λίγο τον χρόνο σας.
Αν επιστρέψει και δεν είναι στη ζώνη του, είναι λίγο χαμηλά στη θέση και όλα τα άλλα, όταν ξαναρχίσει με το δεύτερο ελαστικό θα είναι λίγο πιο απογοητευμένος, πιο νευρικός, λιγότερο ευλύγιστος και πιο επιθετικός. Θα επιστρέφει συστηματικά λέγοντας ότι το 2ο λάστιχο δεν δούλεψε, ότι δεν είχε κράτημα, γιατί θα ήταν πιο επιθετικός με το ποδήλατό του. Αυτό μπορούμε να το πούμε και όταν ένας οδηγός κάνει μια κακή εκκίνηση. Για να το αντισταθμίσει, είναι λίγο πιο επιθετικός, λιγότερο συγκεντρωμένος κατά την οδήγηση και αρχίζει να βλέπει ότι το ελαστικό δεν είναι σωστό. Είναι πιο επιθετικός, το ελαστικό χάνει το κράτημα και αρχίζει να τον σέρνει σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και να λέει στον εαυτό του «Δεν θα τα καταφέρω εξαιτίας αυτού του ελαστικού». Τότε γίνεται ακόμα πιο επιθετικός, επικρατεί πανικός και πρέπει να προσπαθήσει να είναι πιο ευαίσθητος. Τελικά θα σου πει «Λοιπόν, το λάστιχο δεν λειτούργησε».
Το συμπέρασμά σας ισχύει κατά κάποιο τρόπο για έναν συγκεκριμένο Ισπανό αναβάτη στον τελευταίο αγώνα MotoGP…
Αυτό ισχύει για Ιταλούς, Ισπανούς, Γάλλους οδηγούς, ό,τι θέλετε, που μπορεί να κάνουν λάθος εκκίνηση και να βρεθούν σε λίγο μεγαλύτερη δυσκολία μετά.
Το εντυπωσιακό πατίνι στην εκκίνηση, κάτι που συνέβη και στον οδηγό σας Augusto Fernandez στον ίδιο αγώνα…
Εδώ, όπως έκανε ο Αουγκούστο την Κυριακή στα 25 μέτρα, γιατί ήταν σε βρώμικη περιοχή. Έχασε εντελώς το ξεκίνημά του και ήταν δύσκολο μετά από αυτό. Το Σάββατο βρέθηκε σε καλύτερη περιοχή στο grid, έκανε καλή εκκίνηση, ήταν στη «ζώνη άνεσης» του, αν μπορώ να το πω, και τελείωσε σωστά τον αγώνα. Αλλά θυμάμαι επίσης ότι είπα σε μερικούς οδηγούς που προκρίθηκαν: «Στον πρώτο γύρο ενός καινούργιου ελαστικού, αν δείτε ότι δεν έχει πρόσφυση, πιθανότατα είναι επειδή είστε πολύ επιθετικοί. Μόλις τελειώσει η περιοδεία, εστιάζετε ξανά και χαλαρώνετε περισσότερο και ξεκινάτε για μια νέα περιοδεία. ”
Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει το κακό ξεκίνημα, την αλλαγή θέσης στο grid του MotoGP μεταξύ Σαββάτου και Κυριακής. Σε ένα βρώμικο σημείο της πίστας με ταμπέλες για καθαρό μέρος…
“Εγινε. Η θέση του grid μεταξύ Σαββάτου και Κυριακής ήταν διαφορετική λόγω του υποβιβασμού του Aleix Espargaro.
Επομένως, η υπόθεση ενός ελαττωματικού ελαστικού σε μια σειρά Michelin δεν σας φαίνεται εύλογη…
“Για μενα ναι. Φυσικά, δεν είμαι μεγάλος θαυμαστής τους γιατί τα βρίσκω πολύ δύσκολα στη χρήση και τον έλεγχο. Η λογική της επιλογής δεν είναι απλή. Από την άλλη, είναι εντυπωσιακό στην ποιότητα κατασκευής και τη συνέπεια της παραγωγής, αλλά και στο πώς καταφέρνουν να διατηρούν το ίδιο επίπεδο σε έναν τύπο ελαστικού. Σε αυτό το μέτωπο, ένα ελαττωματικό ελαστικό θα μπορούσε ίσως να συμβεί σε μια σειρά, αλλά δεν το πιστεύω [ride].
Φωτογραφία: Tech3 Racing
Το αρχικό άρθρο για το Paddock-GP
