Του Paul-Emile Πολύ/paddock-gp
Μέχρι τώρα το έργο των μηχανικών HRC στο MotoGP φαινόταν σχετικά απλό. Παρέχετε στον Marc Marquez την απαραίτητη δύναμη και έχετε ένα πλαίσιο που του επιτρέπει να έχει τη σωστή αίσθηση στο μπροστινό μέρος του Honda RC213V, ώστε να του επιτρέψει να κυριαρχήσει στο πρωτάθλημα. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας γρήγορης μοτοσυκλέτας, αλλά εξαιρετικά δύσκολη στην οδήγηση, αν καταφέρνεις να ελέγξεις τα τράνταγμα του φρεναρίσματος, τον μόνο τομέα στον οποίο θα μπορούσε περιστασιακά να αποκτήσει κάποιο πλεονέκτημα.
Αλλά ο Marc Marquez επέλεξε τη Ducati για να βρει μια νικητήρια μοτοσυκλέτα και φαίνεται ότι αυτή η απόφαση ήταν συμφέρουσα από τεχνική άποψη για τη Honda. Χωρίς τον πιο ταλαντούχο αναβάτη της γενιάς της, η Honda αναγκάστηκε να επιστρέψει στις ρίζες της: σχεδιάζοντας την ταχύτερη μοτοσυκλέτα στο MotoGP. Ως εκ τούτου, η Honda έχει εγκαταλείψει εντελώς την παλιά της προσέγγιση. Το πρωτότυπο του 2024 που παρουσιάζεται στη Sepang παρουσιάζει ριζικές αλλαγές. Είναι μακρύτερο και χαμηλότερο, αντί κοντό και ψηλό, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην αεροδυναμική για τον έλεγχο των τροχοφόρων και τη βελτίωση της επιτάχυνσης.
Honda 2024, λεπτομέρειες
Στη δοκιμή της Sepang, η HRC παρουσίασε δύο ξεχωριστές εκδόσεις των ποδηλάτων της. Το μοντέλο του 2023 αποκλείστηκε και στη θέση του παρουσιάστηκε μια βελτιωμένη έκδοση του πρωτοτύπου που παρουσιάστηκε στη Βαλένθια στο τέλος της σεζόν του 2023, συνοδευόμενη από μια άλλη παραλλαγή με το ίδιο θέμα. Στην πραγματικότητα, το RC213V είναι σχεδόν εντελώς νέο για το 2024, περίπου 8 κιλά ελαφρύτερο από το Honda του 2023. Από την ανάρτηση στον κινητήρα μέχρι την αεροδυναμική, τα πάντα στη μοτοσυκλέτα έχουν αλλάξει: μια επιθετική στρατηγική ανάπτυξης που στοχεύει στο να μειώσει τη διαφορά με τις πρώτες θέσεις.
Αυτές οι μοτοσυκλέτες διαθέτουν δύο ξεχωριστές προδιαγραφές κινητήρα και διαθέτουν πολυάριθμες αεροδυναμικές αναβαθμίσεις, δημιουργώντας σημαντικό φόρτο εργασίας για τους τέσσερις αναβάτες της Honda.
Όπως η Aprilia, η οποία ενέπνευσε όλες τις ομάδες με ένα φέρινγκ biplane που επέτρεπε τη χρήση του εφέ εδάφους στις στροφές (το συζητήσαμε εδώ), η Honda έφερε αυτό το φέρινγκ στη Sepang.
Αυτό είναι το πρώτο αεροδυναμικό πακέτο που χρησιμοποιεί η Honda. Το έχουμε ήδη δει στις δοκιμές της Βαλένθια, χρησίμευσε ως σημείο αναφοράς για τους αναβάτες. Αποτελείται από πάνω πτερύγια και πλευρικά πτερύγια. Τα επάνω είναι αρκετά μοναδικά, με το κάτω πλαίσιο να βρίσκεται σημαντικά πίσω από το επάνω πλαίσιο.
Η δεύτερη και πιο πρόσφατη αεροδυναμική επιλογή της Honda κάνει το αντίθετο. Το κάτω πτερύγιο του σπόιλερ προεξέχει πιο μπροστά από το πάνω πτερύγιο και το κάτω πτερύγιο είναι επίσης αρκετά λεπτό. Τα πλαϊνά πτερύγια είναι επίσης πολύ μικρότερα.
Ο Luca Marini δοκίμασε επίσης ένα είδος συνδυασμού αυτών των δύο αεροδυναμικών πακέτων, αναζητώντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη στο Honda.
Εδώ βρίσκουμε αυτό το τελευταίο αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο είναι εξοπλισμένο με τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τα πάνω φτερά σε συνδυασμό με τα πλευρικά φτερά. Μια καινοτομία που έφερε η Honda στην πίστα για πρώτη φορά στις δοκιμές της Βαλένθια.
Υπάρχουν
Αλλά ακριβώς αυτό το τμήμα φαίνεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Honda στις αρχές του 2024. Οι αεροδυναμικοί κανόνες για το πίσω μέρος δεν είναι τόσο αυστηροί όσο για το μπροστινό μέρος. Επομένως, οι ομάδες θα μπορούν να εργάζονται για την αεροδυναμική εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα όλο το χρόνο.
Το μπροστινό πακέτο με αυτά τα αεροδυναμικά εξαρτήματα (φωτογραφία παρακάτω) στο πίσω μέρος του RC213V εμφανίστηκε επίσης στην πίστα, μια καινοτομία που φαίνεται να λειτουργεί. Εδώ βλέπουμε αυτά τα εξαρτήματα «στεγοσαύρου» ευθυγραμμισμένα με τα εξωτερικά άκρα της πίσω πτέρυγας. Φαίνεται ότι αυτός ο αεροδυναμικός συνδυασμός συμβάλλει στη βελτίωση της σταθερότητας πίσω της Honda.
Παρακάτω ακολουθεί άλλη μια ματιά στο αεροδυναμικό πακέτο στο πίσω μέρος του Honda, το οποίο φαίνεται πολύ επιθετικό. Αλλά σε σύγκριση με αυτό που είδαμε κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2023, διαθέτει αρκετές λεπτομέρειες που δείχνουν ότι η Honda έχει πραγματικό ενδιαφέρον σε αυτόν τον τομέα. Αποτελείται από τέσσερα διακριτά μέρη, όπου οι δύο πρώτες λεπίδες είναι κάθετες στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Το τρίτο είναι ελαφρώς κεκλιμένο και συνδεδεμένο με το τελευταίο, προκειμένου να τροποποιηθεί η κάθετη δύναμη στις στροφές.
Αυτό το πίσω αεροδυναμικό πακέτο της Honda τελειώνει με μια λεπτομέρεια που θυμίζει φτερό F1, οι άκρες του οποίου ανεβαίνουν ελαφρώς. Ίσως ο στόχος είναι να παρέχουμε κάθετη δύναμη στο πίσω μέρος όταν το ποδήλατο είναι ίσιο ή κατά το φρενάρισμα. Εκτός από το αεροδυναμικό φτερό, αυτή η λεπτομέρεια ενσωματώνει επίσης ένα χαρακτηριστικό που εκμεταλλεύεται τη λειτουργία Flap Gurney. Είναι μια μικρή λωρίδα εγκατεστημένη κατά μήκος της ακμής μιας πτέρυγας στον αεροναυτικό τομέα, αλλά τη βρίσκουμε και στα πτερύγια μιας F1. Ο στόχος είναι να βελτιωθεί η απόδοση ενός απλού προφίλ, φέρνοντάς το στο ίδιο επίπεδο με ένα προφίλ υψηλής απόδοσης με πιο σύνθετο σχεδιασμό.
Υπήρχε μια άλλη έκδοση του Honda RC213V στην πίστα, χωρίς όλα αυτά τα αεροδυναμικά χαρακτηριστικά στο πίσω μέρος. Σίγουρα για να συγκρίνουμε την αίσθηση και να επιτρέψουμε στους αναβάτες να αξιολογήσουν με βάση το τι τους ήταν πιο χρήσιμο.
Εκτός από τα πίσω εξαρτήματα, οι αναβάτες της Honda δοκίμασαν επίσης τη χρησιμότητα της εγκατάστασης πτερυγίων στερεωμένων στους σωλήνες του πιρουνιού, ακριβώς πάνω από το λασπωτήρα. Προσθήκες σχήματος που έχουν ήδη υιοθετηθεί από την Ducati και την KTM.
Φωτογραφία: Dorna Sports/Michelin
Το αρχικό άρθρο στο paddock-gp
