Max Gazzarata is een voormalig cross- en motardrijder aan het hoofd van een gevestigde structuur in Supermoto tussen de Italiaanse, Europese en wereldkampioenschappen. Dit jaar is er echter de JuniorGP-nieuwigheid voor hem met een team genaamd Eagle-1, dus een inzet op twee fronten met twee verschillende structuren. Zijn tip is Alessandro Morosi, een 18-jarige Lombard met goede hoop met al twee seizoenen ervaring in de Mondialino Moto3. Hoe is deze nieuwe uitdaging tot stand gekomen? We hadden een gesprek met Gazzarata, dit is wat hij ons vertelde.
Hoe is het idee van het debuut in de JuniorGP ontstaan? Je hebt een team in Supermoto.
Ik heb 20 jaar cross gereden en 10 jaar motard, een sport waarin de renner nog steeds zijn zegje weet te doen om het verschil te maken. Ze zeggen dat motard een eindige sport is, maar het is eigenlijk een heel interessante discipline, dichter bij de weg dan bij motorcross. Voor een paar jaar [2008, ndr] in Italië is er ook de categorie S4 op asfalt. Om de juiste fietsen af te stemmen, hebben we contact opgenomen met een aantal renners dicht bij huis: Alberto Surra en Alessandro Morosi. Een groei aan de technische kant maar ook een opleiding. Toen raakten we aan de praat, kregen we het idee… Maanden later schreven we ons uiteindelijk in voor de JuniorGP!
Hoe is het tot stand gekomen?
Omdat ik uit een heel andere wereld kom, moet ik toegeven dat het idee me een beetje bang maakte. Het project is echter tot stand gekomen dankzij twee mensen: Maurizio Cambarau, met wereldervaring, en Corrado Caon, eigenaar van het FullMoto-team. Ik zei tegen mezelf dat als we de competitie in moesten, we het moesten doen met twee gepassioneerde en capabele mensen, aangezien er niet veel tijd is om te groeien. We ontmoetten Corrado meteen, later Maurizio: in het begin gingen er veel negatieve dingen door ons hoofd, daarna overwonnen we het obstakel, dankzij de symbiose die ontstond. In tegenstelling tot de motard-structuur met Honda, zullen we racen met KTM en gedurende het jaar zullen we verschillende evoluties hebben, zoals we hadden gevraagd. We willen het seizoen eindigen in de wetenschap dat we echt alles hebben gedaan wat we nodig hadden, dus het was onmogelijk om meer te doen.
In feite zet je Alessandro Morosi in, die je al goed kent. Heb je hem alleen dit jaar?
Er is een vertrouwensband ontstaan met Alessandro: we hebben samen 3-4 motardraces gereden en we hebben het erg naar ons zin gehad. Hij is een mooi mens: hij lijkt erg zeker van zichzelf, maar uiteindelijk is hij erg delicaat en gevoelig. Als voormalig rijder probeerde ik ook de sleutelwoorden te bedenken om ervoor te zorgen dat hij zijn best kon doen in de korte tijd die hij op de motard had. Van daaruit begonnen we samen na te denken over dit project, waarvan het belangrijkste doel, meer dan de resultaten, is om de echte waarde van de renners te laten zien. En ja, eenWe hebben maar één renner om mee te beginnen, er zijn misschien wat wildcards in de maak, maar vanaf daar beginnen we het team op te bouwen. Ook omdat we weten dat het economisch ingewikkeld wordt, maar dat is normaal.
Hoeveel kan Morosi’s ervaring in JuniorGP je helpen?
Zeker heel veel. Hij is een prima coureur en ik weet zeker dat zijn ware potentieel nog steeds niet wordt gezien. Zoals ik al zei, hij is een gevoelige jongen en het duurt maar een moment voordat hij niet alles kan laten zien wat hij kan geven. Ik heb het in de motard gezien, ik kan me niet voorstellen in JuniorGP, waar er nog meer spanning is. In het team heb ik geprobeerd een mix te creëren van wil om te doen, competentie en passie: ik denk dat het ook een goede cocktail is voor Alessandro.
Laten we een stap terug doen: vertel ons het verhaal van Gazza Racing, jouw team in Supermoto.
Tot de jaren 2002-2003 reed ik in het wereldkampioenschap motorcross, ik was 33-34 jaar oud en leerde de motard kennen via vrienden. Ik heb een paar jaar aan deze discipline deelgenomen, eerst in Europa en daarna in de Verenigde Staten, totdat het op mijn 37e tijd was om te stoppen. Mijn vader had altijd een werkplaats genaamd Gazza Racing, dus ik wilde de ‘dynastie’ van de naam voortzetten en in 2007 begonnen we met dit team in de motard. Het was mijn omschakeling, van renner naar teammanager.
Wat geeft volgens jou een teammanager die ook coureur was nog meer?
Je weet zeker waar je het over hebt. Het concept van racen, psychologie… Een aantal dingen die zeker helpen, maar verder is het goed om te weten hoe je je woorden moet meten als je met een renner praat, vooral na een race. In de autosport komen mislukkingen veel vaker voor dan successen, vooral in het begin, dus je moet de juiste formule vinden om de kinderen te laten geloven dat ze op een dag sterk zullen worden.
Geen gemakkelijke klus.
In het begin zijn er veel mistige dagen, dus een schouderklopje is niet genoeg. We moeten de coureur duidelijk maken wat erachter zit, dus de passages, maar ook dat het altijd een spel is. Dan moet je natuurlijk ook letten op het karakter van de renner: niet alleen Alessandro, er zijn er ook velen die hun woorden wegen. En we mogen niet vergeten dat het een risicovolle sport is: het is een ladder die je voorzichtig moet beklimmen, niet de grappenmaker spelen en altijd hopen dat het werkt.
Jongeren in het algemeen een kans geven om te groeien.
Op die leeftijd moet je ze helpen, niemand wordt geleerd geboren. Ze zijn niet allemaal intuïtief, er zijn coureurs die wat ‘langzamer’ zijn. Bij Alessandro is dat niet het geval, maar als in de toekomst zo’n jonge man ons overkomt, moeten we geduld hebben en dat heb ik ook tegen het team gezegd.
Wat zijn de plannen voor 2023? Naast de nieuwigheid van het debuut in JuniorGP.
In de motard gaan we altijd voorop met Gazza Racing, in het Italiaanse en in het Europese kampioenschap zullen we ook Alessandro hebben. Als presentator zal ik er niet altijd kunnen zijn in de Italiaanse competitie, nu een onafhankelijke structuur die op zichzelf staat. Ik zal er zijn in het Wereldkampioenschap en ook een paar races verliezen in de JuniorGP. We evalueren dan hoe het is gegaan, om ook te begrijpen hoe we het beter kunnen managen. Maar in beide specialismen zijn we dit jaar in ieder geval goed georganiseerd.
Foto: Gazza Racing
