Jonathan Rea is zonder twijfel een legende van de World Superbike, zijn overwinningen spreken voor hem. Met de overstap van Honda naar Kawasaki in 2015 garandeerde hij zichzelf de mogelijkheid om titels te winnen en werd hij zes jaar op rij wereldkampioen. De komende twee seizoenen zal hij met Yamaha racen en het opnieuw proberen, ook al wordt het een ingewikkelde missie.
Er zijn mensen die zich wel eens hebben afgevraagd wat Jonathan Rea had kunnen doen als hij gestaag in de MotoGP had gereden met een goed technisch pakket. We zullen het nooit weten, omdat hij nooit een aanbod heeft ontvangen dat hem ertoe zou aanzetten Superbike te verlaten.
Jonathan Rea in de MotoGP: de ervaring van 2012
Zijn enige optredens in de koningsklasse van de MotoGP waren in 2012, toen hij door het Repsol Honda-team werd opgeroepen om Casey Stoner te vervangen in de Grand Prix van Misano en Aragon. Hij racete toen voor Honda in WorldSBK en werd gekozen om de regerend MotoGP-kampioen te vervangen, die geblesseerd was geraakt in Indianapolis.
Hij testte eerst in Brno en nam daarna deel aan de twee races, waarbij hij als achtste eindigde in Italië en als zevende in Spanje. Daarna kreeg hij niet meer de kans om met een MotoGP-prototype te racen, hooguit waren er geruchten over zijn mogelijke categoriewisseling die niet uitkwamen.
Honda MotoGP versus Kawasaki Superbike
Rea kreeg onlangs de kans om zich te herinneren hoe het ging toen hij de kans kreeg om op de Honda RC213V te stappen: “De MotoGP was de duurste fiets waarop ik reed – vertelde hij aan Motorsport-Total.com – en vanuit technisch oogpunt ook de beste. Maar mijn gevoel was niet zo goed. Ik stond onder grote druk, het was lastig om de motor goed te begrijpen, het was best ingewikkeld en dat gold ook voor de banden destijds. Ik had simpelweg te veel respect voor de fiets“.
Toen hij voor de test in Tsjechië aankwam, kreeg de Noord-Ierse rijder te horen dat hij niet moest overdrijven en dat hij de motor bij valpartijen niet moest beschadigen. Een soort druk die hem waarschijnlijk niet hielp om zich op zijn best te uiten: “Ik had gewoon moeten rijden en de limiet moeten leren kennen, zodat ik niet zou vallen. Ze zeiden dat ik het rustig aan moest doen. Het was een soort beloning voor wat ik had gedaan in de World Superbike. Maar ze zeiden dat ik moest oppassen dat ik mezelf niet bezeerde of de fiets beschadigde“.
Het rijden op de Honda MotoGP was een interessante ervaring, maar hij twijfelt er niet aan om de motor aan te duiden waarbij hij zich het meest op zijn gemak voelde: “Het gevoel met de Kawasaki ZX-10RR 2017 was absoluut beter. Het was de fiets waar ik het meeste plezier mee had, het was ongelooflijk. De balans was goed en het ging snel, ik herinner me de sensaties die ik had. Ik had het gevoel dat ik alles kon doen wat ik wilde. Dit gevoel had ik in 2018 ook“. Nu hoopt hij voor de toekomst ook een goed gevoel te hebben met de Yamaha R1.
Foto: MotoGP
