Ducati rzuca wyzwanie historii: 30 lat od jedynego podium w All Japan Superbike

All Japan Superbike, we wszystkich swoich różnych aspektach regulacyjnych, zawsze stanowił ekskluzywną sprawę „Wielka Czwórka” Język japoński. Domy europejskie zebrały niewiele lub nic, ale w 2024 r. coś może się zmienić. Ambitny projekt Ducati Team Kagayama, z konkurencyjnym Panigale V4 R powierzonym szybkiemu (w kontekście Krainy Kwitnącej Wiśni) Ryo Mizuno, mógłby napisać na nowo historię czerwieni w mistrzostwach. Na papierze potencjał jest i nie zabraknie ambitnych celów, zaczynając od podium, którego brakowało dokładnie od 30 lat.

NORIYUKI HAGA TWÓRCA JEDYNEGO PODIUM DUCATI

Zgadza się. W 1994 roku cała Japonia, ze względu na swoją najwyższą klasę, przeniosła się z Grand Prix dwusuwów o pojemności 500 cm3 do motocykli Superbike i faktycznie Ducati przeżyło swój sezon z najlepszymi wynikami. Chwalebna Fundacja Team, zawsze związana z firmą, powierza swoją najnowszą wersję 888 (pojemność 926 cm3) dziewiętnastolatkowi z wielkimi nadziejami, który zmierzy się w motocyklu: Noriyuki Hadze. Jeszcze nie rozpoznany jako „Nitronori„, w 1994 roku zajął 9. miejsce w mistrzostwach, ale przede wszystkim udało mu się wprowadzić Ducati na podium w japońskim Superbike już w drugiej rundzie kalendarza rozgrywanej na torze Mine Circuit (prefektura Yamaguchi).

TYLKO PODIUM W CAŁEJ JAPONII SUPERBIKE

Przy tej okazji Nori zajął trzecie miejsce, wyprzedzając jedynie Akirę Ryo (ówczesny oficjalny Kawasaki) i Wataru Yoshikawę (Yamaha Factory), również dobrze plasując się w światowej dzikiej karcie SUGO, zajmując dwunaste miejsce w wyścigu 2. Ten wyczyn Mine nadal reprezentuje jedyne podium Ducati w serii, zdobyte przez zawodnika, który będzie następnie nosił oficjalne barwy Ducati Xerox podczas Mistrzostw Świata 2009-2010.

FUNDACJA ZESPOŁOWA W EVIDENZA NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

Yamaha po tych rewelacyjnych wynikach wyrwała Noriyuki Hagę z Teamu Foundation, ale przygoda tej rzeczywistości będzie miała ciąg dalszy w kolejnych sezonach. W 1995 roku Yukio Nukumi nawet poprawił swoją pozycję w mistrzostwach dzięki 916 (8. miejsce) i ponownie w Mine był 4. w wyścigu. Przechodząc do 1996 roku, Zespół Fundacji wraz z samym Nukumi znalazł się w pierwszej dziesiątce, a Ducati umieściło nawet trzech zawodników w pierwszej siódemce w rundzie finałowej rozgrywanej na torze SUGO: Yukio Nukumi czwarty, a za nim TakahiroTygrysSohwa (będzie także ścigał się z Ducati Ferracci w AMA Superbike) na szóstym miejscu, a Makoto Suzuki (Team Katayama) na siódmym miejscu.

HITOYASU IZUTSU DUCATISTA

Dokładnie w 1996 roku Zespół Fundacji powierzy drugie 916 innemu młodemu człowiekowi, który da się poznać w motocyklach na arenie międzynarodowej: Hitoyasu Izutsu. W 1997 roku jako czołowy kierowca popisał się żółtym 916, zajmując piąte miejsce w Tsukubie i dwunaste w mistrzostwach. Zasadniczo oznacza to ostatni wyczyn Ducati w All Japan Superbike, chociaż w 1998 Ichiro Asai będzie ósmy w Motegi na tym samym motocyklu i w tym samym zespole.

TRUDNE PIERWSZE LATA 2000 ROKU

Na początku XXI wieku obecność Ducati w serii ograniczała się do „osoby prywatne”, które czasami czerpią częściową satysfakcję. W 2002 roku, w sezonie, w którym obowiązywała trójstronna rywalizacja pomiędzy nowymi JSB1000, Superbike’ami, a nawet prototypami MotoGP (nieuwzględnionymi w rankingach), Yoshimitsu Hori z numerem 996 należącym do Team La Bellezza Speed ​​zajął jedenaste miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme wśród SBK w Autopolis. Zespół Fundacji powróci do wiadomości w 2003 roku z Noriyasu Numatą na siódmym miejscu w SUGO i pierwszym wśród motocykli Superbike po 6 rowerach (głównie fabrycznych) przygotowanych według specyfikacji JSB1000.

YOSHIYUKI SUGAI BANDIERA DUCATI NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

W ostatnich latach barw Ducati w mistrzostwach Japonii bronił, czasami co najmniej w sposób co najmniej godny podziwu, pomnik ogólnojapońskich motocyklistów, takich jak Yoshiyuki Sugai. Były HRC i Yoshimura, po ściganiu się z zespołem PLOT Panthera na 999R w trzyletnim okresie 2004-2006, a także zdobyciu szóstego miejsca w Motegi, od 2010 roku założą własną firmę. Ze swoim 1098R będzie uzyskiwać coraz lepsze wyniki: na trzech ósmych miejscach w 2010 r., a następnie na dwóch szóstych miejscach na Autopolis w latach 2011–2012. Przeprowadzka do Panigale zapewni zespołowi Sugai Racing Japan miejsca w pierwszej dziesiątce, jak w przypadku Tsukuby 2013 (10. z 1199 Panigale S) i SUGO 2014 (9. miejsce z 1199 Panigale R).

W KIERUNKU 2024

Sugai opuścił Ducati w 2016 roku, aby reprezentować Aprilię w serii, jednak powrócił do swojego „pierwsza włoska miłość” w 2021 roku z Panigale V4 R, jednak bez osiągnięcia godnych uwagi wyników. W tym roku, z zespołem Ducati Team Kagayama Yukio Kagayamy i pełnym wsparciem Ducati Corse, to powinna być inna historia…

Dziękujemy, że przeczytałeś cały artykuł. Jak go oceniasz?

Ducati rzuca wyzwanie historii: 30 lat od jedynego podium w All Japan Superbike

All Japan Superbike, we wszystkich swoich różnych aspektach regulacyjnych, zawsze stanowił ekskluzywną sprawę „Wielka Czwórka” Język japoński. Domy europejskie zebrały niewiele lub nic, ale w 2024 r. coś może się zmienić. Ambitny projekt Ducati Team Kagayama, z konkurencyjnym Panigale V4 R powierzonym szybkiemu (w kontekście Krainy Kwitnącej Wiśni) Ryo Mizuno, mógłby napisać na nowo historię czerwieni w mistrzostwach. Na papierze potencjał jest i nie zabraknie ambitnych celów, zaczynając od podium, którego brakowało dokładnie od 30 lat.

NORIYUKI HAGA TWÓRCA JEDYNEGO PODIUM DUCATI

Zgadza się. W 1994 roku cała Japonia, ze względu na swoją najwyższą klasę, przeniosła się z Grand Prix dwusuwów o pojemności 500 cm3 do motocykli Superbike i faktycznie Ducati przeżyło swój sezon z najlepszymi wynikami. Chwalebna Fundacja Team, zawsze związana z firmą, powierza swoją najnowszą wersję 888 (pojemność 926 cm3) dziewiętnastolatkowi z wielkimi nadziejami, który zmierzy się w motocyklu: Noriyuki Hadze. Jeszcze nie rozpoznany jako „Nitronori„, w 1994 roku zajął 9. miejsce w mistrzostwach, ale przede wszystkim udało mu się wprowadzić Ducati na podium w japońskim Superbike już w drugiej rundzie kalendarza rozgrywanej na torze Mine Circuit (prefektura Yamaguchi).

TYLKO PODIUM W CAŁEJ JAPONII SUPERBIKE

Przy tej okazji Nori zajął trzecie miejsce, wyprzedzając jedynie Akirę Ryo (ówczesny oficjalny Kawasaki) i Wataru Yoshikawę (Yamaha Factory), również dobrze plasując się w światowej dzikiej karcie SUGO, zajmując dwunaste miejsce w wyścigu 2. Ten wyczyn Mine nadal reprezentuje jedyne podium Ducati w serii, zdobyte przez zawodnika, który będzie następnie nosił oficjalne barwy Ducati Xerox podczas Mistrzostw Świata 2009-2010.

FUNDACJA ZESPOŁOWA W EVIDENZA NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

Yamaha po tych rewelacyjnych wynikach wyrwała Noriyuki Hagę z Teamu Foundation, ale przygoda tej rzeczywistości będzie miała ciąg dalszy w kolejnych sezonach. W 1995 roku Yukio Nukumi nawet poprawił swoją pozycję w mistrzostwach dzięki 916 (8. miejsce) i ponownie w Mine był 4. w wyścigu. Przechodząc do 1996 roku, Zespół Fundacji wraz z samym Nukumi znalazł się w pierwszej dziesiątce, a Ducati umieściło nawet trzech zawodników w pierwszej siódemce w rundzie finałowej rozgrywanej na torze SUGO: Yukio Nukumi czwarty, a za nim TakahiroTygrysSohwa (będzie także ścigał się z Ducati Ferracci w AMA Superbike) na szóstym miejscu, a Makoto Suzuki (Team Katayama) na siódmym miejscu.

HITOYASU IZUTSU DUCATISTA

Dokładnie w 1996 roku Zespół Fundacji powierzy drugie 916 innemu młodemu człowiekowi, który da się poznać w motocyklach na arenie międzynarodowej: Hitoyasu Izutsu. W 1997 roku jako czołowy kierowca popisał się żółtym 916, zajmując piąte miejsce w Tsukubie i dwunaste w mistrzostwach. Zasadniczo oznacza to ostatni wyczyn Ducati w All Japan Superbike, chociaż w 1998 Ichiro Asai będzie ósmy w Motegi na tym samym motocyklu i w tym samym zespole.

TRUDNE PIERWSZE LATA 2000 ROKU

Na początku XXI wieku obecność Ducati w serii ograniczała się do „osoby prywatne”, które czasami czerpią częściową satysfakcję. W 2002 roku, w sezonie, w którym obowiązywała trójstronna rywalizacja pomiędzy nowymi JSB1000, Superbike’ami, a nawet prototypami MotoGP (nieuwzględnionymi w rankingach), Yoshimitsu Hori z numerem 996 należącym do Team La Bellezza Speed ​​zajął jedenaste miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme wśród SBK w Autopolis. Zespół Fundacji powróci do wiadomości w 2003 roku z Noriyasu Numatą na siódmym miejscu w SUGO i pierwszym wśród motocykli Superbike po 6 rowerach (głównie fabrycznych) przygotowanych według specyfikacji JSB1000.

YOSHIYUKI SUGAI BANDIERA DUCATI NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

W ostatnich latach barw Ducati w mistrzostwach Japonii bronił, czasami co najmniej w sposób co najmniej godny podziwu, pomnik ogólnojapońskich motocyklistów, takich jak Yoshiyuki Sugai. Były HRC i Yoshimura, po ściganiu się z zespołem PLOT Panthera na 999R w trzyletnim okresie 2004-2006, a także zdobyciu szóstego miejsca w Motegi, od 2010 roku założą własną firmę. Ze swoim 1098R będzie uzyskiwać coraz lepsze wyniki: na trzech ósmych miejscach w 2010 r., a następnie na dwóch szóstych miejscach na Autopolis w latach 2011–2012. Przeprowadzka do Panigale zapewni zespołowi Sugai Racing Japan miejsca w pierwszej dziesiątce, jak w przypadku Tsukuby 2013 (10. z 1199 Panigale S) i SUGO 2014 (9. miejsce z 1199 Panigale R).

W KIERUNKU 2024

Sugai opuścił Ducati w 2016 roku, aby reprezentować Aprilię w serii, jednak powrócił do swojego „pierwsza włoska miłość” w 2021 roku z Panigale V4 R, jednak bez osiągnięcia godnych uwagi wyników. W tym roku, z zespołem Ducati Team Kagayama Yukio Kagayamy i pełnym wsparciem Ducati Corse, to powinna być inna historia…

Dziękujemy, że przeczytałeś cały artykuł. Jak go oceniasz?

Ducati rzuca wyzwanie historii: 30 lat od jedynego podium w All Japan Superbike

All Japan Superbike, we wszystkich swoich różnych aspektach regulacyjnych, zawsze stanowił ekskluzywną sprawę „Wielka Czwórka” Język japoński. Domy europejskie zebrały niewiele lub nic, ale w 2024 r. coś może się zmienić. Ambitny projekt Ducati Team Kagayama, z konkurencyjnym Panigale V4 R powierzonym szybkiemu (w kontekście Krainy Kwitnącej Wiśni) Ryo Mizuno, mógłby napisać na nowo historię czerwieni w mistrzostwach. Na papierze potencjał jest i nie zabraknie ambitnych celów, zaczynając od podium, którego brakowało dokładnie od 30 lat.

NORIYUKI HAGA TWÓRCA JEDYNEGO PODIUM DUCATI

Zgadza się. W 1994 roku cała Japonia, ze względu na swoją najwyższą klasę, przeniosła się z Grand Prix dwusuwów o pojemności 500 cm3 do motocykli Superbike i faktycznie Ducati przeżyło swój sezon z najlepszymi wynikami. Chwalebna Fundacja Team, zawsze związana z firmą, powierza swoją najnowszą wersję 888 (pojemność 926 cm3) dziewiętnastolatkowi z wielkimi nadziejami, który zmierzy się w motocyklu: Noriyuki Hadze. Jeszcze nie rozpoznany jako „Nitronori„, w 1994 roku zajął 9. miejsce w mistrzostwach, ale przede wszystkim udało mu się wprowadzić Ducati na podium w japońskim Superbike już w drugiej rundzie kalendarza rozgrywanej na torze Mine Circuit (prefektura Yamaguchi).

TYLKO PODIUM W CAŁEJ JAPONII SUPERBIKE

Przy tej okazji Nori zajął trzecie miejsce, wyprzedzając jedynie Akirę Ryo (ówczesny oficjalny Kawasaki) i Wataru Yoshikawę (Yamaha Factory), również dobrze plasując się w światowej dzikiej karcie SUGO, zajmując dwunaste miejsce w wyścigu 2. Ten wyczyn Mine nadal reprezentuje jedyne podium Ducati w serii, zdobyte przez zawodnika, który będzie następnie nosił oficjalne barwy Ducati Xerox podczas Mistrzostw Świata 2009-2010.

FUNDACJA ZESPOŁOWA W EVIDENZA NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

Yamaha po tych rewelacyjnych wynikach wyrwała Noriyuki Hagę z Teamu Foundation, ale przygoda tej rzeczywistości będzie miała ciąg dalszy w kolejnych sezonach. W 1995 roku Yukio Nukumi nawet poprawił swoją pozycję w mistrzostwach dzięki 916 (8. miejsce) i ponownie w Mine był 4. w wyścigu. Przechodząc do 1996 roku, Zespół Fundacji wraz z samym Nukumi znalazł się w pierwszej dziesiątce, a Ducati umieściło nawet trzech zawodników w pierwszej siódemce w rundzie finałowej rozgrywanej na torze SUGO: Yukio Nukumi czwarty, a za nim TakahiroTygrysSohwa (będzie także ścigał się z Ducati Ferracci w AMA Superbike) na szóstym miejscu, a Makoto Suzuki (Team Katayama) na siódmym miejscu.

HITOYASU IZUTSU DUCATISTA

Dokładnie w 1996 roku Zespół Fundacji powierzy drugie 916 innemu młodemu człowiekowi, który da się poznać w motocyklach na arenie międzynarodowej: Hitoyasu Izutsu. W 1997 roku jako czołowy kierowca popisał się żółtym 916, zajmując piąte miejsce w Tsukubie i dwunaste w mistrzostwach. Zasadniczo oznacza to ostatni wyczyn Ducati w All Japan Superbike, chociaż w 1998 Ichiro Asai będzie ósmy w Motegi na tym samym motocyklu i w tym samym zespole.

TRUDNE PIERWSZE LATA 2000 ROKU

Na początku XXI wieku obecność Ducati w serii ograniczała się do „osoby prywatne”, które czasami czerpią częściową satysfakcję. W 2002 roku, w sezonie, w którym obowiązywała trójstronna rywalizacja pomiędzy nowymi JSB1000, Superbike’ami, a nawet prototypami MotoGP (nieuwzględnionymi w rankingach), Yoshimitsu Hori z numerem 996 należącym do Team La Bellezza Speed ​​zajął jedenaste miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme wśród SBK w Autopolis. Zespół Fundacji powróci do wiadomości w 2003 roku z Noriyasu Numatą na siódmym miejscu w SUGO i pierwszym wśród motocykli Superbike po 6 rowerach (głównie fabrycznych) przygotowanych według specyfikacji JSB1000.

YOSHIYUKI SUGAI BANDIERA DUCATI NELL’ALL JAPAN SUPERBIKE

W ostatnich latach barw Ducati w mistrzostwach Japonii bronił, czasami co najmniej w sposób co najmniej godny podziwu, pomnik ogólnojapońskich motocyklistów, takich jak Yoshiyuki Sugai. Były HRC i Yoshimura, po ściganiu się z zespołem PLOT Panthera na 999R w trzyletnim okresie 2004-2006, a także zdobyciu szóstego miejsca w Motegi, od 2010 roku założą własną firmę. Ze swoim 1098R będzie uzyskiwać coraz lepsze wyniki: na trzech ósmych miejscach w 2010 r., a następnie na dwóch szóstych miejscach na Autopolis w latach 2011–2012. Przeprowadzka do Panigale zapewni zespołowi Sugai Racing Japan miejsca w pierwszej dziesiątce, jak w przypadku Tsukuby 2013 (10. z 1199 Panigale S) i SUGO 2014 (9. miejsce z 1199 Panigale R).

W KIERUNKU 2024

Sugai opuścił Ducati w 2016 roku, aby reprezentować Aprilię w serii, jednak powrócił do swojego „pierwsza włoska miłość” w 2021 roku z Panigale V4 R, jednak bez osiągnięcia godnych uwagi wyników. W tym roku, z zespołem Ducati Team Kagayama Yukio Kagayamy i pełnym wsparciem Ducati Corse, to powinna być inna historia…

Dziękujemy, że przeczytałeś cały artykuł. Jak go oceniasz?