Alessandro Arcangeli is pas eenentwintig jaar oud, maar werkt fulltime als makelaar. Inspecties, onderhandelingen, contracten… Van acht uur ‘s ochtends tot etenstijd zorgt hij voor huizen, villa’s en appartementen en gaat vervolgens naar de sportschool om te trainen, gevolgd door zijn vriend en personal trainer Nicola Angelini. In het weekend gaat hij het circuit op en is hij een hoofdrolspeler. Alessandro Arcangeli zal, behoudens onvoorziene omstandigheden, de jongste rijder en de enige rookie zijn die aanwezig is op het volgende Italiaanse Superbike-kampioenschap. Hij zal de strijd aangaan met het SLP Squadra Corse BMW-team (lees hier). Geboren en getogen in Rimini, mengt hij zich niet met andere Romagna-rijders, ook al begon hij op minibike-circuits zoals allemaal.
“Ik begon op minibikes te rijden toen ik drie en een half jaar oud was – Alessandro Arcangeli vertelt Corsedimoto – en op mijn achtste werd ik derde in de eerste categorie van het FMI Sab Championship en vervolgens derde in de MiniGP. Vervolgens won ik een Europese Pit Bike-race.
In 2016 werd ik Italiaans Yamaha R125-kampioen en het jaar daarop vice-kampioen R3 Cup. In de Yamaha single-make-serie deed ik het goed en ik hoopte te gaan deelnemen aan het Supersport 300 Wereldkampioenschap. Ik werd ook geselecteerd, maar helaas ging niet zoals ik had gehoopt: ik heb altijd een tekort aan budget gehad. Vervolgens heb ik de CIV gereden, waar ik een overwinning en een tweede plaats behaalde, in 2021 won ik de Aprilia RS660 Trophy met een aardverschuiving en aan het einde van het seizoen deed ik ook een test met de Aprilia Nuova M2, maar niets, gebruikelijke problemen. Het enige kampioenschap dat ik met mijn budget kon doen was de Pirelli Cup. Helaas liep ik ook twee zware blessures op en op dat moment dacht ik er bijna aan om te stoppen.”
Vorig jaar was het keerpunt.
“Ik werd gecontacteerd door Gabriele Pierni van SLP Squadra Corse en hij stelde mij voor om de Nationale Trofee te doen. Voor hen was het een beetje een gok, maar het was een groeiseizoen en ik behaalde zelfs het podium in Mugello. Ik heb alles aan Gabriele te danken en ik zal nooit stoppen hem te bedanken. Dit jaar had ik met de nieuwe reglementen de Nationale Trofee niet kunnen rijden omdat ik in Misano onder de 1’37 zat en daarom besloten we om deel te nemen aan de CIV Superbike.”
Wat verwacht je?
“Ik heb nog nooit met Dunlops geracet, en we hebben de Motec-besturingseenheid, dus alles zal ontwikkeld moeten worden. Ik hoop een verbeterend kampioenschap te hebben en minstens twee of drie keer op het podium te staan.”
Hoe ziet een typische dag er voor jou uit?
“Helaas kan ik het me niet veroorloven om fulltime piloot te worden. Ik werk vanaf acht uur in de ochtend, neem dan een lunchpauze en ga weer aan het werk. Als makelaar moet ik altijd op de hoogte blijven, dus ik schakel pas ‘s avonds helemaal uit. ‘s Avonds train ik met mijn beste vriend Nicola Angelini die aan de universiteit studeert om atletiektrainer en coach op hoog niveau te worden. Er is een uitstekende relatie tussen ons: ik focus op hem en hij op mij om samen te groeien.”
Alessandro Arcangeli, wat is je geheime droom?
“Vandaag, op mijn eenentwintigste, is het hetzelfde als toen ik drie was. Als je mij als kind had gevraagd waar ik van droomde, zou ik hebben gezegd Wereldkampioen worden. Nu is het antwoord hetzelfde. Het is geen aanmatiging, maar gewoon een onschuldige en bijna naïeve droom: de droom om het Superbike Wereldkampioenschap te winnen.”
