Δεν ήταν η επανεκκίνηση που περίμενε, αλλά στο τέλος έσωσε την κατάσταση. Ο Alessandro Morosi είχε πολύ διαφορετικά σχέδια μετά τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στην Αραγονία, αλλά μόλις ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο του Moto3 στο JuniorGP, τα προβλήματα προέκυψαν και στη συνέχεια επιλύθηκαν «μαγικά» (με την πραγματική έννοια της λέξης) το πρωί του Σαββάτου. Έχασε ελάχιστα το Q2 και στον αγώνα, μετά από μια κακή εκκίνηση, ο Morosi ξεκίνησε μια επιστροφή που του επέτρεψε να πάρει ορισμένους βαθμούς. Ο σημαιοφόρος του Eagle-1 αναβάλλει τη συζήτηση για τη Βαλένθια, όπου ελπίζει να επανορθώσει για να ολοκληρώσει το 2023 όσο το δυνατόν καλύτερα και στη συνέχεια να αρχίσει να σκέφτεται το μέλλον του. Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε από αυτόν για να εξηγήσει τι συνέβη στη MotorLand, τη συνέντευξή μας.
Alessandro Morosi, πες μας για τον γύρο JuniorGP στην Αραγονία.
Ήταν λίγο δύσκολο. Στο τέλος των δοκιμών μετά το διάλειμμα ήμασταν ευχαριστημένοι, είχαμε καταφέρει να κάνουμε γύρους γρήγορα και να τακτοποιήσουμε τη μοτοσυκλέτα. Πάντα δυσκολευόμουν σε αυτή την πίστα, απαιτεί ένα πολύ διαφορετικό στυλ οδήγησης από το δικό μου, αλλά ήμουν ευχαριστημένος με το πώς κατάφερα να κάνω γύρο στις δοκιμές και μπήκα στο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο ήδη με θετική νότα. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι ήδη το πρωί της Πέμπτης η μοτοσυκλέτα, με την ίδια ρύθμιση δοκιμής, δεν ήταν στο δρόμο και δεν ολοκλήρωσα έναν πλήρη γύρο.
Πώς και τι έγινε;
Συνέχιζε να φυσάει σε όλο το μπροστινό μέρος. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε να κάνουμε τροποποιήσεις μετά από τροποποίηση, δουλεύοντας σε πιρούνια και μονοφωνικά, αλλά τίποτα δεν άλλαξε. Το απόγευμα της Παρασκευής, αφού δοκιμάσαμε πραγματικά τα πάντα, αποσυναρμολογήσαμε τα πιρούνια. Μετά τις δοκιμές, τους κάναμε σέρβις, μετά ανοίξαμε ξανά για να δούμε αν όλα ήταν εντάξει. Όλα φαίνονταν καλά, οπότε τα έβαλαν όλα πίσω ακριβώς όπως πριν: το πρωί του Σαββάτου το ποδήλατο άρχισε να λειτουργεί!
Λίγη μαγεία και ξεκινήστε το Σαββατοκύριακο σας!
Αλλά δεν μπορούμε πραγματικά να εξηγήσουμε γιατί. Ίσως κάτι να μην είχε αποκατασταθεί τέλεια… Αλλά αυτό είναι μια υπόθεση, δεν έχουμε ιδέα. Μου έλειψε αυτό! Το πρωί του Σαββάτου αρχίσαμε επιτέλους να γυρίζουμε και ήμουν εκτός Q2 περίπου κατά το ένα δέκατο. Ήταν μόλις η πρώτη μου πραγματική συνεδρία και κατάφερα να κάνω γύρους γρήγορα, και ήμασταν χαρούμενοι γι ‘αυτό. Την απογευματινή συνεδρία οι θερμοκρασίες ανέβηκαν πολύ, έκανα επίσης κάποια λάθη και δεν κατάφερα να περάσω στο Q2 [primo degli esclusi, ndr]οπότε ξεκινήσαμε πολύ πίσω.
Ήσουν 19ος, αλλά κέρδισες μερικές θέσεις με τις κυρώσεις.
Ξεκίνησα λίγο πιο πέρα [16°], έχουν κυρώσει τόσα πολλά. Αφού δεν πυροβολούσα τις δύο πρώτες μέρες, δεν είχα καν καμία αμφιβολία. Νομίζω ότι θα το σκεφτώ λίγο στη Βαλένθια, να δούμε αν πρέπει να κάνω τις ελεύθερες προπονήσεις! [risata]
Alessandro Morosi, τότε είναι η σειρά του μονόδρομου.
Ήμουν ήδη πίσω, μετά μάλιστα έκανα ένα λάθος στην αρχή και βρέθηκα τελευταίος! Έπρεπε λοιπόν να συνέλθω πολύ, στο τέλος είχα και πόνο στην κνήμη. Δεν μου είχε συμβεί ποτέ, ίσως επειδή είναι όλες αναρριχήσεις, πίεσα τόσο πολύ για να ξανασηκωθώ και δεν μπορούσα να το κάνω άλλο. Το πόδι μου σχεδόν πάγωσε όταν έφτασα στο μπροστινό γκρουπ.
Κρίμα, το «αποτέλεσμα» αναβάλλεται ξανά…
Ας πούμε ότι ακόμα και από πλευράς «τυχών» περίμενα κάτι διαφορετικό, και λόγω της προσπάθειας που καταβάλαμε. Τελικά είναι πράγματα που μας δυναμώνουν. Αν δεν πάνε όπως πρέπει, αυτές οι πιο περίπλοκες στιγμές είναι ούτως ή άλλως χρήσιμες και σημαίνει ότι κάτι λείπει ακόμα, ίσως δεν είστε έτοιμοι ακόμα. Δεν πειράζει, τα παίρνουμε και προσπαθούμε να τα αξιοποιήσουμε στο έπακρο.
Τι περιμένετε για τον τελικό της Βαλένθια;
Είναι η πίστα CEV που μου αρέσει περισσότερο, εκεί είχα αυτό που θεωρώ ότι είναι το πιο ολοκληρωμένο Σαββατοκύριακο από όλα. Θα επιστρέψουμε όταν κάνει λίγο πιο κρύο, μπορεί να βρέξει, μετά έβαλαν ξανά την άσφαλτο, αλλά τελικά αυτή είναι η πίστα. Θα δούμε αν μπορούμε να διασκεδάσουμε! Δεν έχω να χάσω τίποτα ούτε στο πρωτάθλημα ούτε σε οποιαδήποτε θέση παγκοσμίου πρωταθλήματος, οπότε θα απολαύσω το Σαββατοκύριακο με την ομάδα μου για να τελειώσω τη σεζόν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τελικά ήταν μια χρονιά ντεμπούτου για την ομάδα.
Alessandro Morosi, κατά κάποιο τρόπο μια χρονιά ντεμπούτου και για σένα, σωστά;
Πραγματικά είναι έτσι. Τα προηγούμενα χρόνια δεν είχα διδαχθεί τίποτα και τώρα αυτός ο κόσμος βασίζεται πάνω από όλα στις επιχειρήσεις… Ήμουν τυχερός που γνώρισα τον Max, τον Maurizio και όλους αυτούς τους ανθρώπους που νοιάζονται για την ανάπτυξή μου, βλέποντας μέσα μου έναν αναβάτη που μπορούσε να πάει γρήγορα , και μου έδωσαν τα πάντα για να μπορώ να τα πάω καλά, εξηγώντας επίσης πώς να το εκμεταλλευτώ. Ακόμα και με το πιο γρήγορο ποδήλατο στον κόσμο δεν τα πας καλά αν δεν ξέρεις να το οδηγείς και από τις δοκιμές πριν από τη σεζόν άρχισα να ασχολούμαι με αυτό. Είμαι χαρούμενος που σχεδόν ξαναβρήκα το επίπεδό μου, είμαι πεπεισμένος ότι μπορώ να κάνω ακόμα περισσότερα, αλλά ήδη κοιτάζοντας τα προηγούμενα χρόνια έχω κάνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά, οπότε είμαι ήδη χαρούμενος.
Έχετε ήδη ιδέες ή σχέδια για το 2024;
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα, για την ακρίβεια δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι θα κάνω. Είμαι πάντα στο όριο και ως προς το βάρος και το ύψος, οπότε αξιολογούσα και την υπόθεση του Moto2, λαμβάνοντας πάντα υπόψη το θέμα του προϋπολογισμού. Αλλά για μένα δεν είναι πρόβλημα να συνεχίσω να κάνω θυσίες για να διατηρήσω το βάρος του Moto3, να συνεχίσω με στόχο να βελτιώνομαι όλο και περισσότερο, και σε αυτήν την περίπτωση το 99% του χρόνου θα έμενα με το Eagle-1! Δεν σκέφτομαι τα ποδήλατα δρόμου, οι ιδέες είναι Moto2 ή Moto3 πάντα στο CEV. Μαζί με την οικογένειά μου πρέπει να καταλάβω τι είναι καλύτερο για το μέλλον μου, λαμβάνοντας υπόψη και τις οικονομικές δυνατότητες, αλλά θα αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε μετά τη Βαλένθια.
