Είναι ο μεγάλος χαμένος της σεζόν Moto2 2022. Και όχι γιατί Άι Ογκούρα δεν αγωνίστηκε, υπονομεύοντας τον Fernandez μέχρι το τελευταίο GP της χρονιάς. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να αφομοιώσουμε το τελευταίο λάθος, το γλίστρημα στη Βαλένθια μετά από μόλις 8 γύρους, ανοίγοντας έτσι το κόκκινο χαλί για τον αντίπαλο στο δρόμο του προς τον τίτλο. Στους δύο τελευταίους αγώνες είδαμε τα μοναδικά πραγματικά λάθη του σε μια πολύ αξέχαστη σεζόν. Ένα άδοξο τέλος λοιπόν για τον νεαρό μαθητή του Hiroshi Aoyama… Αλλά το ταλέντο του Rising Sun υπόσχεται ήδη μια μάχη για το 2023.
«Θα προσπαθήσουμε ξανά»
«Είναι κρίμα που η σεζόν τελείωσε έτσι, δεν ήταν αυτό που θέλαμε». Αυτό είναι το πρώτο σχόλιο ενός πικραμένου Άι Ογκούρα, που περίμενε έναν πολύ διαφορετικό τελευταίο GP. Στόχευε στη λύτρωση μετά το ατύχημα στη Μαλαισία και είχε ξεκινήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να προσπαθεί να ακυρώσει αυτούς τους 9,5 βαθμούς που τον χώριζαν από τον Φερνάντεθ. Όμως η μάχη με τον Arbolino και τον Acosta για την επιτυχία στον αγώνα τελείωσε σύντομα. «Στόχευα να κερδίσω, ήταν η μόνη μου ευκαιρία να ελπίζω για τον τίτλο» επεσήμανε το #79. «Αλλά δυστυχώς έπεσα…» Θέμα πίεσης; «Στην πραγματικότητα δεν είχα, αφού ήμουν ο διώκτης» είναι η απάντηση του Ai Ogura στο motogp.com. Ωστόσο, η όχι και τόσο φιλική σχέση με τον Circuit Ricardo Tormo επιβεβαιώνεται, ακόμη κι αν έχουν υπάρξει σημαντικά σημάδια ανάπτυξης. Και προσπαθήστε να δείτε το ποτήρι μισογεμάτο ούτως ή άλλως. «Προσπαθήσαμε μέχρι το τέλος, ήταν μια καλή σεζόν και είμαστε περήφανοι για εμάς. Θα προσπαθήσουμε ξανά του χρόνου».
Ogura, τι εποχή!
Το φινάλε έλειπε, αλλά δεν μπορεί να πει κανείς ότι η 21χρονη από το Kiyose-shi (στη μητρόπολη του Τόκιο) δεν έλαμψε φέτος. Κανένας Ιάπωνας δεν είχε φτάσει τόσο ψηλά στο Moto2, ο αναβάτης της Honda Team Asia είχε το σημαντικό βάρος της ιστορίας στους ώμους του. Μόνο τρεις αναβάτες ήταν τότε πρωταθλητές στην κατηγορία στην εποχή των 250cc: Tetsuya Harada (1993), Daijiro Kato (2001) και Hiroshi Aoyama (2009). Και η μέχρι τώρα πορεία του Άι Ογκούρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη. Μια πρώτη χρονιά ανάπτυξης στο Moto3 (με βάθρο), παλεύοντας για τον τίτλο το 2020 και τερματίζοντας 3ος μόνο για την έλλειψη νικών σε σύγκριση με τον Arbolino. Ίδιος δρόμος στο Moto2: ένα 2021 με ανάπτυξη, με βάθρο και έκρηξη αυτή τη σεζόν. Τρεις νίκες, η πιο συναρπαστική στο Motegi, συν άλλα τέσσερα βάθρα, καθώς και να είναι σχεδόν πάντα στην πρώτη 8άδα (άπαξ είναι 11ος). Είναι ένας γρήγορος πιλότος, αλλά και με μεγάλη συνέπεια, με μόνο τρία μηδενικά στο φύλλο αγώνα. Δύο από αυτά, ωστόσο, στους τελικούς αγώνες… Αλλά η ιστορία περιμένει τον Ogura, σαφώς ήδη ανάμεσα στους ειδικούς παρατηρητές με σκοπιά το 2023.
Φωτογραφία: Valter Magatti
