Ένα πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε με δόξα. Η 2η θέση στον αγώνα 1 στο Mugello ήταν αρκετή για τον Edoardo Liguori, 28 χιλιοστά από τη νίκη, για να εξασφαλίσει το τρίχρωμο PreMoto3, παίρνοντας στη συνέχεια τον θρίαμβο στον Αγώνα 2. Το αποκορύφωμα μιας σεζόν που ξεκίνησε καλά αμέσως και τελείωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην πίστα της Τοσκάνης. Από όλες τις απόψεις, δεδομένου ότι ο τελευταίος γύρος του CIV 2023 θα υπερτεθεί στο ETC στην Αραγονία, επομένως ο Liguori δεν θα είναι εκεί στην Imola. Λίγη σημασία έχει για τον Talento Azzurro από τη Ρώμη, που γεννήθηκε το 2008, που έκανε το ντεμπούτο του στη μάρκα Honda single-make μετά την μπαλαντέρ του 2022, ο οποίος στην τρίτη του σεζόν με την Pasini Racing και το 2WheelsPoliTO έγινε ο τελευταίος πρωταθλητής του τρέχοντος τρικολόρ PreMoto3, πριν από το μεγάλο επανάσταση. Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα.
Edoardo Liguori, νέος πρωταθλητής PreMoto3. Τι χρονιά για σένα! Το περιμένατε;
Ήταν μια πολύ θετική σεζόν. Από τον πρώτο αγώνα στο Misano ήμουν από τους ταχύτερους και μετά ήμουν πάντα πολύ συνεπής. Νομίζω ότι αυτό ήταν το βασικό στοιχείο της σεζόν. Ως προσδοκίες… περίμενα ότι θα μπορούσα να μείνω μπροστά, αλλά όχι να είμαι τόσο λαμπρός!
Ένας θρίαμβος που έφτασε ήδη στον αγώνα του Σαββάτου.
Έφτασα με προβάδισμα 91 πόντων, οπότε ήμουν αρκετά ήρεμος. Ποτέ δεν ένιωσα την πίεση, στην πραγματικότητα ποτέ δεν κοίταξα το πρωτάθλημα μέχρι τη γραμμή τερματισμού του αγώνα του Σαββάτου. Στην αρχή μάλιστα θύμωσα και επειδή τερμάτισα δεύτερος: είμαι πολύ ανταγωνιστικός, αν δεν κερδίσω δεν είμαι χαρούμενος. Μόνο τότε κατάλαβα ότι είχα κερδίσει!
Πάντα κάνατε επανεκκίνηση με το Pasini Racing και το 2WheelsPoliTO, πόσο σας βοήθησε αυτό;
Πολύ! Αλλά εξακολουθώ να με εκπλήσσει αυτή η νίκη του πρωταθλήματος, από την αρχή της χρονιάς είχαμε συμφωνήσει να πάμε στην Αραγονία για το JuniorGP αντί να αγωνιστούμε στην Imola στο CIV. Ήταν έκπληξη!
Μια τριετία μαζί που οδήγησε σε εξαιρετικά αποτελέσματα. Πώς έχετε αλλάξει αυτή την περίοδο;
Ήδη την πρώτη χρονιά αγωνιζόμουν για το πρωτάθλημα, αλλά κάνα δυο λάθη της απειρίας μου με έκαναν να το χάσω. Η αίσθηση με το ποδήλατο ήταν ήδη καλή, αλλά δεν μπορούσα να είμαι ήρεμη, δεν ξέρω γιατί. Ωστόσο, η περσινή χρονιά ήταν η πιο δύσκολη: είχα τη δυνατότητα να κερδίσω, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να το βγάλω έξω. Μια φορά δεν βρήκα τον εαυτό μου με το ποδήλατο, μια άλλη φορά δεν τα πήγαινα καλά… Φέτος ξεκλείδωσα τον εαυτό μου και αξιοποίησα στο έπακρο το πακέτο που είχα.
Edoardo Liguori, μίλησες για ξεκλείδωμα. Υπήρχε κάτι συγκεκριμένο που σας έφερε σε αυτό το βήμα;
Είναι κάτι που ήρθε από μόνο του. Ίσως το να βλέπω τον εαυτό μου πάντα ανάμεσα στους ταχύτερους σε οποιαδήποτε κατάσταση με έκανε να είμαι πιο πεπεισμένος για τις ικανότητές μου.
Ποιο θεωρείς το καλύτερο σου Σαββατοκύριακο και ποιο το χειρότερο;
Μου άρεσε περισσότερο στον τελευταίο γύρο στο Mugello. Είχα τον καλύτερο ρυθμό, πυροβόλησα πάντα μόνος για όλους τους γύρους, οπότε οι φορές που έκανα ήταν όλες δικές μου, χωρίς slipstreaming ή trailing. Μάλιστα στον αγώνα κράτησα τον ρυθμό μου, μόνο ο Λέων [Leonardo Zanni] κατάφερε να συμβαδίσει μαζί μου. Αυτό που μου άρεσε λιγότερο είναι ακόμα το Mugello, αλλά ο πρώτος κύκλος της χρονιάς! Ήταν πάνω στο νερό, γλίστρησε πίσω μου τόσο πολύ με το ποδήλατο και δεν μπορούσα να εκφραστώ τόσο πολύ. Ήταν ένα επιπλέον κίνητρο για να τα πάμε καλά!
Είναι χρήσιμο το ντεμπούτο στο ETC;
Με βοήθησε πολύ, νιώθω πολύ πιο δυνατός αναβάτης από πέρυσι. Κατά τη γνώμη μου το JuniorGP είναι ένα πρωτάθλημα υψηλότερου επιπέδου, το να το κάνω με βοήθησε να γίνω καλύτερος και στο CIV.
Edoardo Liguori, ας κάνουμε ένα βήμα πίσω: από πού ξεκινά η ιστορία σας;
Ξεκίνησα να αγωνίζομαι το 2014 με μίνι ποδήλατα στην πίστα Torricola, ο μπαμπάς μου με πήγε εκεί. Όχι για κάποιο λόγο, το πάθος για τις μοτοσυκλέτες στο σπίτι είμαι μόνο εγώ! Ήταν έτσι γιατί ήταν κοντά στο σπίτι και θέλαμε να το δοκιμάσουμε, κάπως τυχαία, και αμέσως μου άρεσε. Στη συνέχεια έκανα το ντεμπούτο μου με την Ohvale, το 2017 κέρδισα με το 110 και το 2018 με το 160. Το 2019 έκανα το Ohvale 190, αλλά αυτό ήταν λίγο ηττημένος: έχασα έναν αγώνα λόγω τραυματισμού, σε έναν άλλος μου χάλασε ο κινητήρας… Στο τέλος τερμάτισα 4ος.
Το 2020 τότε ανεβείτε επίπεδο.
Έκανα το ντεμπούτο μου στο PreMoto3 [con Buccimoto], μέχρι το 2022 έκανα μόνο εκείνο το πρωτάθλημα, τερμάτισα δύο φορές τρίτος και μία φορά τέταρτος. Φέτος λοιπόν, εκτός από το ότι συνέχισα στο PreMoto3, έκανα και το ντεμπούτο μου στο ETC.
Πώς πάει αυτό το δεύτερο πρωτάθλημα;
Είναι πολύ δύσκολο, αλλά δεν πάει άσχημα: Είμαι πάντα εκεί στους βαθμούς, έστω και ένα δευτερόλεπτο πίσω από τους κορυφαίους. Μετά έχω συνηθίσει τα ελαστικά Dunlop, υπάρχουν τα Bridgestones, με τα οποία πρέπει ακόμα να έχω τη σωστή αίσθηση. Από την άλλη, νιώθω καλά με τη μοτοσυκλέτα, μετά έπρεπε να γνωρίσω πολλές νέες πίστες, εκτός από την Μπαρτσελόνα που έχασα λόγω τραυματισμού [frattura di 3º e 4º metacarpo, più una forte contusione al 5º metacarpo della mano sinistra per una caduta in allenamento].
Ποιο ήταν το κύκλωμα στο οποίο βρεθήκατε καλύτερα; Το χειρότερο όμως;
Πέρασα υπέροχα στη Βαλένθια, στην πραγματικότητα ελπίζω να τα πάω καλά στον τελευταίο γύρο. Το χειρότερο αντίθετα ήταν το Jerez: Δεν το χωνέψα, λόγω των χαρακτηριστικών μου δεν ήταν το ιδανικό κομμάτι μου.
Edoardo Liguori, τώρα είναι μόνο η σειρά του ETC. Ποιες είναι οι προσδοκίες;
Ελπίζω να έχω καλά αποτελέσματα τόσο στην Αραγονία, την οποία γνωρίζω από τις περσινές δοκιμές, όσο και στη Βαλένθια. Ελπίζω επίσης να βρω μια καλή ευκαιρία για την επόμενη χρονιά σύντομα, κάτι κινείται ήδη στην αρένα του ETC. Μετά θα δούμε για το CIV, είμαι διαθέσιμος αλλά δεν ξέρουμε ακόμα. Ελπίζω να έχω ήδη κάτι μετά τον αγώνα της Aragon.
Είναι λίγος ακόμα μέχρι να ξεκινήσουμε ξανά. Ποια είναι τα προγράμματα;
Σύντομα θα έχουμε τις δοκιμές στην Αραγονία, μετά πολλές προπονήσεις και θα γίνουν οι επιλογές για το Red Bull Rookies Cup από 1 έως 3 Οκτωβρίου στην Ισπανία. Θα ήταν πραγματικά μια μεγάλη ευκαιρία!
