Το 2024 το CIV θα φιλοξενήσει ξανά (τουλάχιστον) έναν Ιάπωνα οδηγό. Φρέσκος από την ανανέωσή του με την Axon Seven Team για το Supersport, ο Shogo Kawasaki θα συνεχίσει τη (μακρόχρονη) παράδοση των σημαιοφόρων του Ανατέλλοντος Ηλίου στην έναρξη του ιταλικού πρωταθλήματος. Ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του από τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας, όταν τα τότε Ιταλικά Πρωταθλήματα Ταχύτητας άλλαξαν το όνομά τους σε Ιταλικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας όπως το ξέρουμε σήμερα. Υπάρχουν πολλές παρουσίες Όλη η Ιαπωνία ακολούθησε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, λίγο-πολύ επιτυχημένη και μερικά από αυτά αρκετά κύρους. Επιδεικνύοντας το ενδιαφέρον που επιδεικνύεται για τη μοτοσικλέτα που ασκείται στο Bel Paese.
Η Kawasaki ανανεώνει την παράδοση σε όλη την Ιαπωνία στο CIV
Ο Shogo Kawasaki καβαλάει το Axon Seven Team Yamaha R6
Μεγαλωμένος στο Suzuka Racing School, περνώντας από το Asia Talent Cup, ο Shogo Kawasaki βρήκε ένα δεύτερο σπίτι στην Ιταλία. Με εξαίρεση το 2020 (μπλοκαρισμένο στην Ιαπωνία λόγω πανδημίας) και το 2021 (με τη MotoZoo Racing Kawasaki στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport), τα τελευταία έξι χρόνια έπαιρνε πάντα μέρος στο CIV. Πρώτα στο Supersport 300 και μετά στο Supersport, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων πλασαρισμών στους βαθμούς. Έχοντας εγκατασταθεί με πλήρη απασχόληση στην περιοχή Marche για περισσότερο από ένα χρόνο τώρα, αποκτώντας ολοένα και περισσότερες γνώσεις για την τοπική μας γλώσσα και κουλτούρα, ο εικοσιενάχρονος από την Chiba θα αντιμετωπίσει τη δεύτερη συνεχόμενη σεζόν του με την Axon Seven Team το 2024. Εμπιστευτείτε ότι σκοπεύει να το ξεπληρώσει με τόκο για να συνεχίσει να κυνηγά το όνειρο της επιστροφής, μια μέρα, στο Παγκόσμιο τσίρκο Superbike.
Kuzuhara ο πρώτος Ιάπωνας στο CIV
Ο πρόδρομος (και μέχρι σήμερα επίσης ο πιο επιτυχημένος) των Ιαπώνων μοτοσικλετιστών στο πλαίσιο του CIV ακούει στο όνομα Hiroaki Kuzuhara. Για περίπου τέσσερα χρόνια αναπόσπαστο μέρος των προγραμμάτων της Honda Motor Co., η ένδοξη Grillini Racing Team του ομώνυμου Andrea Grillini τον πήρε το 2006 μετά από τις καλές ικανότητες ταχύτητας που έδειξε το All Japan 125cc. Με τη βοήθεια ενός RS 125 R με υπερ-επιδόσεις, δεν απογοήτευσε καθόλου στο ντεμπούτο του στο 125 Grand Prix Marvic: δύο poles, τόσες νίκες (με διαφορά) και ένα βάθρο στους τρεις πρώτους αγώνες. Αν και με καθαρά στατιστική αξία αφού όπως απαιτούσαν οι τότε κανονισμοί, οι ξένοι δεν μπορούσαν να βάλουν βαθμούς.
Χιροάκι Κουζουχάρα
Παραστάσεις που, στο δεύτερο μέρος της σεζόν, έπεισαν τον Aki Ajo να του δώσει μια ευκαιρία παγκόσμιου πρωταθλήματος στη θέση του τραυματία Tomoyoshi Koyama, χωρίς ωστόσο να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Χάρη στις συνδιαλέξεις, ο Kuzuhara έπαιξε μόνο έναν άλλο αγώνα στο CIV, πιθανότατα πιο ταιριαστό με τα χαρακτηριστικά του, ανεβαίνοντας στο βάθρο και σε αυτή την περίσταση. Πριν αποφασίσει, μόλις δύο χρόνια αργότερα, να αλλάξει τη ζωή του για να εξασκηθεί σε αγώνες ιστιοπλοΐας μαζί με τον αδερφό του!
Απογοητεύσεις και μετέωρα όλης της Ιαπωνίας
Λίγα χρόνια αργότερα η Grillini Racing Team επιχείρησε να αναδημιουργήσει τον νικητήριο άξονα με τον Ανατέλλοντα Ήλιο, επενδύοντας στη φιγούρα του Toshimitsu Gondo. Ο ιθαγενής της Οσάκα ξεκίνησε ιπτάμενα με pole και βάθρο στον πρώτο εποχικό αγώνα του 2010 CIV 125GP στη Vallelunga. Ωστόσο, οι προσδοκίες σταδιακά μειώθηκαν στις επόμενες κυκλοφορίες, όταν δεν έφτασε στα ίδια επίπεδα ανταγωνιστικότητας με τον προκάτοχό του Kuzuhara.
Toshimitsu Gondo (αριστερά) και Hiroki Ono (δεξιά), σημαιοφόροι του Ανατέλλοντος Ήλιου στο CIV 2010
Ένα κατόρθωμα που παρέμεινε τέτοιο, το οποίο ακολούθησε μια χούφτα top-10 τοποθετήσεων το 2011 εναλλάξ μεταξύ Rumi GP Team και Ellegi Racing. Αυτοί που πραγματικά δεν έχουν αφήσει το στίγμα τους είναι οι Ryogo Iwata και Tsubasa Suzuki. Φορέας της MotoZoo Racing Team τη διετία 2018-19, και για τους δύο ρεκόρ απόλυτης μετριότητας στο CIV Supersport 300. Στην πραγματικότητα, μετέωροι… για να αναζητήσουν στη συνέχεια νέες τύχες στην πατρίδα τους.
Παγκόσμιο γυμναστήριο CIV
Μια χώρα κατάκτησης και διέλευσης, για άλλους ακόμη το CIV σήμαινε ένα έγκυρο εφαλτήριο για (επαν)εκκίνηση. Αυτή είναι η περίπτωση του Hiroki Ono. Φρέσκος από δύο τρίτες συνεχόμενες θέσεις στο All Japan 125cc, το 2010 αναγκάστηκε να ξαναπέσει στο CIV 125GP επειδή δεν κατάφερε να φτάσει στο CEV. Καθόλου άσχημα γιατί ο μικρός κατασκευαστής από το Μπέργκαμο, ο Rumi, αποφάσισε να του εμπιστευτεί την ανάπτυξη του πρωτοτύπου του εν όψει μιας υποθετικής επιστροφής στους GP (η οποία τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ). Παρά τον έναν αγώνα λιγότερο από τους αντιπάλους του, τερμάτισε πέμπτος, μπροστά από πολλά Aprilia και Honda, με σαφώς πιο δοκιμασμένα σχέδια. Με την “Perla” εκπροσωπείται από την τρίτη θέση στο Misano στη βροχή.
Ο Hiroki Ono μπροστά από τον συμπαίκτη του Kevin Calia κάτω από τη νεροποντή Misano
Προσλήφθηκε από την Caretta Technology για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc 2011, αντικαταστάθηκε κατά τη διάρκεια της κατασκευής λόγω έλλειψης αποτελεσμάτων, επιστρέφοντας στο CIV 125GP για το τελευταίο μέρος της σεζόν. Και πάλι με τον Rumi, να αντικαθιστά (ειρωνικά) τον προαναφερθέντα Gondo, ανεβαίνοντας στο βάθρο στη Vallelunga. Μια μικρή-μεγάλη ανάκαμψη που τον οδήγησε στη συνέχεια στον θρίαμβο στο Asia Dream Cup του 2013 και, πάνω απ’ όλα, να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 τη διετία 2015-16.
Το κύκνειο άσμα του μύθου του «Nitronori» Haga
Μπορεί να μην προκάλεσε σάλο από αθλητική άποψη, αλλά η συμμετοχή του εμπλούτισε αναμφισβήτητα την ιστορία των Ιαπώνων οδηγών στο CIV. Έχοντας αποχωρήσει από την παγκόσμια σκηνή το 2013, ο Noriyuki Haga συμφώνησε με την AG Motorsport Yamaha Italia για μια εμφάνιση στον τελευταίο γύρο του Supersport 2017 στη Vallelunga (όπου στο WSBK του 2008 σημείωσε ένα επιβλητικό διπλό). Στα 42 του χρόνια έδειξε ότι δεν είχε χάσει το γκάζι των χρυσών ημερών του, τόσο που άρπαξε μερικές θέσεις στο περιθώριο του top-10, μερικές φορές μένοντας ακριβώς στην περιοχή του βάθρου κατά τη διάρκεια του αγώνα. 2.
Noriyuki Haga στη σέλα alla Yamaha R6 di AG Motorsport Italia
Με τη συνεργασία που επεκτάθηκε στο επόμενο έτος, ο Haga συμμετείχε στη σειρά σε μόνιμη βάση με τον αδιαμφισβήτητο αριθμό του 41 μετά από μερικές σεζόν που αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα αγώνων δρόμου της Ασίας. Παρά την έκκληση, η επιστροφή στη Γηραιά Ήπειρο δεν αποδείχθηκε το ίδιο συναρπαστική: δέκατη έκτη στο πρωτάθλημα με δύο έβδομες θέσεις ως τα καλύτερα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, αυτό αντιπροσώπευε την τελευταία λάμψη της αξέχαστης καριέρας του σχοινοβάτη “Nitronori”ένας από τους πιο χαρακτήρες “ροκ σταρ” και αγαπήθηκε από τους ενθουσιώδεις. Ακόμα είναι σε θέση να συγκαταλέγεται στους πιο παραγωγικούς αναβάτες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.
Όλη η οικογένεια Χάγκα
Δεκαετίες διαγωνισμών, αλλά αφοσίωση και πάθος κάθε άλλο παρά αδρανές για τον Χάγκα, ο οποίος, ταυτόχρονα, παρακολουθούσε στενά την ανταγωνιστική ανάπτυξη των γιων του Ακίτο (γεννημένος το 2002) και Ριότα (2003). Στη δική του προπόνηση, κάτω από την προστατευτική πτέρυγα του πατέρα του (δείτε την αρχική φωτογραφία) συμμετείχαν στο Supersport 300, με τον Ryota να πλησιάζει ακόμη και το βάθρο στον Αγώνα 1 στο Mugello 2 2017. Για το 2019 και οι δύο προχώρησαν στα 600cc με την MotoZoo Racing Team Yamaha, χωρίς ωστόσο να καταγράψουν αιχμηρές λεπτομέρειες. Έχοντας ξαναφύγει από την πατρίδα τους, σήμερα “Haga Brothers” συνεχίζουν να κόβουν τα δόντια τους στο All Japan Road Racing Championship: Ο Akito έκανε πρόσφατα το ντεμπούτο του στο JSB1000 (Superbike), ενώ η Ryota τα πάει καλά στο ST600 (Supersport). Και με ποια ομάδα θα μπορούσαν να αγωνιστούν, αν όχι η Nitro Racing Team… που διοικούνταν από τον μπαμπά Noriyuki και τον θείο Kensuke, ο οποίος ήταν πρώην δρομέας (δυστυχώς αναγκάστηκε να ζήσει σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω ατυχήματος).
Σημεία προσέλευσης και απροσδόκητα γεγονότα
Σε αυτή την ιδιαίτερη παράδοση δεν λείπουν οι λεγόμενες σποτ παρουσίες. Ξεκινώντας με τον Kazuma Tsuda, τον αδερφό του Takuya (πρώην αναβάτη δοκιμών Suzuki MotoGP). Μετά από πρόσκληση της Aprilia, της οποίας ο σημαιοφόρος ήταν στο All Japan Superbike, έλαβε μέρος στον τελικό αγώνα του 2010 CIV Superstock 1000 στο Mugello με ένα RSV4 που ετοίμασε η Ecodem Racing Team, μαζί με τον πρωταθλητή της κατηγορίας Ivan Goi. Έχοντας προκριθεί στη δέκατη ένατη θέση σε 26 αρχάριους (όχι άσχημα καθώς δεν ήξερε το πρωτάθλημα, τα ελαστικά της Pirelli και την πίστα), έπρεπε να αποσυρθεί νωρίς στον αγώνα.
Ο Kazuma Tsuda με τα χρώματα της Ecodem Racing Team Aprilia
Ανάλογη ομιλία για τον Tatsuki Suzuki, γνωστό πρόσωπο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto3. Ο τότε οδηγός της SIC58 Squadra Corse ήταν ο πρωταγωνιστής ενός μάλλον μοναδικού και, κατά κάποιο τρόπο, τραυματικό συμβάν στην καλοκαιρινή σκηνή του Misano 2017. Έχοντας εγγραφεί στο CIV Moto3 στο πλαίσιο προετοιμασίας για επόμενες διεθνείς εκδηλώσεις, χάρη στην (ακατανόητη) απαγόρευση που επέβαλε η μητρική εταιρεία στη χρήση του Honda NSF 250 R, ο Paolo Simoncelli τελικά… ξεσκόνησε ένα KTM RC 250 GP του 2014 από το γκαράζ του! Δεν είναι το καλύτερο της ζωής για τη Suzuki που, αντιμέτωπη με το απροσδόκητο (και μια μοτοσυκλέτα που δεν είχε ξαναδοκιμάσει), κατάφερε να προκριθεί τρίτη στο grid, τερματίζοντας τρίτη στον Αγώνα 1 πίσω από τους Nepa και Zannoni.
Οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις μέσω All Japan
Μια πρέζα λύπης για έναν οδηγό που, εκ των υστέρων, θα μπορούσε να είχε αφήσει το στίγμα του. Ως πρωταθλητής All Japan ST600, ο Yuki Okamoto εγγράφηκε εν μέσω γενικού σκεπτικισμού στο CIV Supersport 2019 με την MotoZoo Racing Team Yamaha (και τους αδερφούς Haga ως συμπαίκτες). Κόντρα σε κάθε προσδοκία, έγινε αμέσως πρωτοσέλιδο παίρνοντας μια εκπληκτική τέταρτη θέση στον πρώτο αγώνα της σεζόν στο Misano. Ακολούθησαν και άλλες αξιόλογες θέσεις, μετρώντας για τη δωδέκατη θέση στο πρωτάθλημα. Έμεινε περιορισμένος στην Ιαπωνία λόγω του ξεσπάσματος της πανδημίας, ο Okamoto έχει γίνει πλέον ένα από τα πρόσωπα αναφοράς του ιαπωνικού εθνικού πρωταθλήματος: κέρδισε τον δεύτερο τίτλο του στο ST600 με (ιστορικές ανατροπές) την Nitro Racing Team, φέτος κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην κορυφαία κατηγορία JSB1000 με την ομάδα αναφοράς της Yamaha πίσω από το διαχρονικό Nakasuga.
Ο Yuki Okamoto απασχολημένος με το Yamaha R6 της MotoZoo Racing Team
Οι τελευταίες ιαπωνικές εμφανίσεις, εκτός από τον Shogo Kawasaki, χρονολογούνται από το 2022. Αναμένεται να αγωνιστεί στις διπλές υποχρεώσεις World Supersport και World Endurance το 2024, ο Hikari Okubo υπερασπίστηκε τα χρώματα RM Racing Kawasaki στους δύο τελευταίους γύρους του CIV Supersport, πετυχαίνοντας τρεις top-10s. Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε το μωρό Jean Kento Turner, που κατατάχθηκε δέκατο ένατο με 12 βαθμούς στην κατηγορία εισόδου PreMoto3 κάτω από το πανό Bucci Moto Factory.
Φωτογραφία: civ.tv, Dani Guazzetti, siti internet
