Χρειάστηκε ίσως λίγο περισσότερο από ό,τι περίμενε ο ίδιος ο Ντιόγκο Μορέιρα, αλλά ένα άλλο σημαντικό κομμάτι μπήκε στη θέση του στο GP της Ινδονησίας. Τα δάκρυα κατά τη διάρκεια του βραζιλιάνικου ύμνου μιλούν καλά για χαρά, συγκίνηση, αλλά και μεγάλη προσπάθεια για να επιτευχθεί ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Μια ιστορική πρώτη νίκη στο Moto3, τόσο επειδή είναι η πρώτη από έναν Βραζιλιάνο στην κατηγορία (συμπεριλαμβανομένης της εποχής των 125 κυβικών) όσο και επειδή ο Μορέιρα έχει πιάσει το νήμα του διάσημου συμπατριώτη του και ανακάλυψε Alex Barros. Εκτός από το MT Helmets-MSi, που έκανε το ντεμπούτο του μόλις πέρυσι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το οποίο γιορτάζει αυτό το όμορφο δώρο από τον αναβάτη του. Καθόλου άσχημα για ένα 19χρονο αγόρι, μόλις στη δεύτερη χρονιά του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και που έχει το βάρος ενός ολόκληρου έθνους στους ώμους του, αποτελώντας τον μοναδικό του εκπρόσωπο στο MotoGP.
Ο Μορέιρα τους κυβερνά όλους
«Ήταν πραγματικά δύσκολο να φτάσω εκεί. Ευχαριστώ την οικογένειά μου, τους ανθρώπους γύρω μου, την ομάδα μου». Αυτό είναι το σχόλιο ενός πολύ λίγα λόγια Ντιόγκο Μορέιρα, με μάτια που λάμπουν και φωνή σπασμένη από τη συγκίνηση στο τέλος του αγώνα στα Μανταλίκα. Μάλλον δεν ήταν η χρονιά που περίμενε μετά από αυτό που έκανε στο ντεμπούτο του το 2022, αλλά τα ιστορικά αποτελέσματα έφτασαν ακόμα, με πολλή προσπάθεια και αμετάβλητο κίνητρο. Στην αρχή της χρονιάς υπήρχε το πρώτο βάθρο, το οποίο ακολούθησαν πολλοί δύσκολοι αγώνες, μέχρι που έγινε το πραξικόπημα, η πρώτη νίκη.
Ακριβώς στο τέλος ενός πολύπλοκου αγώνα, ίσως περισσότερο από όλους τους προηγούμενους, λόγω υγρασίας και ζέστης! Ας μην ξεχνάμε την «κλασική» ομαδική μάχη στο Moto3, στην οποία ο Μορέιρα ήταν ενεργός από την αρχή και μετά πήρε το προβάδισμα στους τελευταίους γύρους. Ήταν η αποφασιστική στιγμή: οι αντίπαλοί του προσπάθησαν με κάθε τρόπο να του αφαιρέσουν αυτό το ρεκόρ, αλλά ο νεαρός Βραζιλιάνος αντιστάθηκε μέχρι τη γραμμή του τερματισμού. Είναι μια γιορτή, είναι η ιστορία για τον 19χρονο από το Σάο Πάολο που μετά από πολλές προσπάθειες κατάφερε τελικά να συνδυάσει όλα τα κομμάτια και να ξεπεράσει τους αντιπάλους της κατηγορίας του.
Ο πρώτος μετά τον Μπάρος
Έχουμε ήδη μιλήσει για αυτό στο παρελθόν λόγω των μικρών ιστορικών αποτελεσμάτων που έχει ήδη λάβει ο Ντιόγκο Μορέιρα. Ο Alex Barros, αν και δεν κατέκτησε ποτέ τίτλο, εξακολουθεί να είναι ο πιο επιτυχημένος Βραζιλιάνος αναβάτης που έχει δει ποτέ στο MotoGP. Και με τον φρέσκο νικητή στα Mandalika υπάρχει ένα κοινό νήμα, με την έννοια ότι ο ίδιος έφερε τον μικρό συμπατριώτη του από το Motocross στους αγώνες δρόμου. Μετά την πρώτη pole και το πρώτο βάθρο, και τα δύο ιστορικά αποτελέσματα, η κληρονομιά του Barros έπεσε για άλλη μια φορά στον Moreira στην Ινδονησία. Μάλιστα, μια νίκη της Βραζιλίας έλειπε από το GP της Πορτογαλίας του 2005, τον τελευταίο θρίαμβο του Barros στην πρώτη κατηγορία.
Από τότε, έχουν περάσει πάνω από 18 χρόνια (ήταν στις 17 Απριλίου 2005) χωρίς αναβάτες ικανούς να βρυχηθούν στο MotoGP, μέχρι που αυτή η νεαρή πράσινη και χρυσή υπόσχεση που ο Maverick Vinales είχε ήδη υποδείξει ως πιθανό αναβάτη τίτλου το 2022. Η ιστορία είναι μια λίγο διαφορετικά , αλλά ας θυμόμαστε ότι τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά δεν εμφανίζονται «στο στυλ Acosta», αλλά χρειάζονται το χρόνο τους. Η Μορέιρα όμως, με προσπάθεια και αποφασιστικότητα, παίρνει το δρόμο της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Του χρόνου θα είναι στο Moto2: ίσως λίγο νωρίς, χωρίς να έχει ‘ολοκληρώσει τη δουλειά’ στο Moto3; Στο μεταξύ, ωστόσο, τα λαμπερά μάτια του Μορέιρα μιλούν: περαιτέρω επιβεβαίωση ότι η Βραζιλία έχει μια νέα υπόσχεση για νέους να παρακολουθεί.
Φωτογραφία: MT Helmets-MSi
