Ο Stefano Manzi έχει ήδη αρχίσει να μυρίζει το Superbike. Με αφορμή τη Yamaha Blu Racing Day, στο Misano, οδήγησε ένα R1 και δεν μπορούσε να σταματήσει να χαμογελά. Το μέλλον του είναι μάλλον εκεί, αλλά το παρόν είναι το Supersport με την ομάδα Pata Yamaha Ten Kate Racing. Μετά από έναν κάπως πικρό πρώτο γύρο της σεζόν, επέστρεψε στις νίκες στη Βαρκελώνη και έφτασε πιο κοντά στην κορυφή του κλασικού.
Στο Misano πήρε συνέντευξη από το CorsedimotoTV και αναφέρθηκε σε πολλά θέματα: από το παρελθόν του στο MotoGP μέχρι την αναγέννησή του στο Supersport.
«Στο Misano οδήγησα με ένα R1 και ποτέ δεν ξέρεις, και είναι πάντα ωραίο. Ίσως του χρόνου να με δείτε σε ένα μεγάλο ποδήλατο. Μετά από σήμερα είμαι λίγο στον πειρασμό γιατί διασκεδάζω περισσότερα από 1000 λεπτά».
Στην Καταλονία ένα Σαββατοκύριακο αξέχαστο
«Επέστρεψα από την Ισπανία καλά φορτισμένος, αλλά πρέπει να κρατήσουμε τα πόδια μας στο έδαφος. Είναι πολύ νωρίς για να δούμε την κατάταξη αν και σίγουρα το σκεφτόμαστε λίγο γιατί είναι εκεί. Είμαι πολύ χαρούμενος, τώρα κάνω δοκιμές και δουλεύω για την Άσεν».
Το Supersport είναι μια πραγματική εξέδρα εκτόξευσης.
«Ο Andrea Locatelli και ο Nicolò Bulega έχουν δείξει ότι η μετάβαση από το Supersport στο Superbike είναι εξαιρετικό επίπεδο. Προηγουμένως κοιτάζαμε περισσότερο στα άλλα paddock, στους αναβάτες MotoGP ή Moto2 παρά σε αυτούς της σειράς Cadet. Τώρα, τόσο ο Locatelli όσο και ο Bulega έχουν δείξει ότι ακόμη και οι νικητές αναβάτες Supersport είναι τελικά δυνατοί και στο Superbike».
Το παρελθόν στο MotoGP
«Υπήρξαν πολλά δύσκολα χρόνια για μένα. Πριν προχωρήσω στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ήμουν ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους σε ιταλικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ποτέ δεν έκανα το βήμα για να πάω δυνατά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και μετά υπήρχαν και άλλα προβλήματα εκτός αγώνων. Η μετάβαση στο Supersport συνέπεσε με την επίλυση άλλων προβλημάτων και όλα ήταν ένα κρεσέντο, μέχρι πέρυσι και φέτος».
Μια ιδιαίτερη σχέση με τον Τεν Κέιτ
«Μου είπαν ότι σε μια ολλανδική ομάδα θα ήταν ψυχροί, αλλά αντίθετα είναι πιο Ιταλοί από εμάς. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με πήραν ευγενικά. Ανεβαίνω συχνά να τους επισκεφτώ ακόμα και εκτός αγώνων. Νιώθω υπέροχα, καλύτερα μαζί τους παρά με μια ιταλική ομάδα».
Φωτογραφία της Ten Kate Racing