Supersport Jerez: Race 2, Nicolò Bulega η μεγάλη ομορφιά

Ο Nicolò Bulega τελειώνει τη διετή του περιπέτεια στο World Supersport ως Βασιλιάς. Προσγειώθηκε στη Χερέθ ως νέος πρωταθλητής, αλλά δεν έχει χάσει ούτε ένα κίνητρο. Έβαλε τη σφραγίδα παίρνοντας τα πάντα: κοντάρι και ένα-δύο. Ο αγώνας 2, αν δεν υπήρχε η κόκκινη σημαία στον έβδομο γύρο λόγω ζημιάς σε αεροφράκτη, θα ήταν το πιστό αντίγραφο της ολίσθησης που μας είχε δείξει ο Nicolò Bulega την προηγούμενη μέρα. Έναρξη με κουμάντο, ακαταμάχητος ρυθμός για όλους και νίκη με χωρισμό. Δεν ήταν εκεί για κανέναν. Σε δύο μέρες θα ανοίξει η σελίδα του Superbike: ο γιος της τέχνης (ο πατέρας Davide ήταν ο πρωταθλητής Ευρώπης στα 250 GP) θα είναι ο συνεργάτης του Alvaro Bautista στο πιο επιτυχημένο γκαράζ που υπάρχει.

Can Oncu, το θαύμα

Μετά τη διακοπή, ο αγώνας είχε τον συνηθισμένο κυρίαρχο (16 θρίαμβοι σε 24 αγώνες!) αλλά η όψη των πραγμάτων άλλαξε στις πίσω θέσεις. Ο Federico Caricasulo είχε ξαναρχίσει την απευθείας αναμέτρηση με τον Stefano Manzi από την προηγούμενη μέρα, αλλά στην επανεκκίνηση δεν βρήκε ρυθμό, έπεσε στην πέμπτη θέση στο τέλος μόλις επτά γύρους. Έτσι ο Μάντζι πέρασε πιο εύκολα, σημειώνοντας νέα δεύτερη θέση. Αυτός που πραγματικά εξέπληξε τους πάντες ήταν ο Can Oncu, ο οποίος γεύτηκε ξανά το βάθρο έξι μήνες μετά το τρομερό ατύχημα στο Assen, που του άφησε σοβαρές συνέπειες στα νεύρα στο αριστερό του χέρι. Ο Τούρκος δεν έχει συνέλθει ακόμα, η δύναμη του άκρου είναι ακόμα πολύ κατά προσέγγιση. Το πώς καταφέρνει να οδηγήσει το Kawasaki Puccetti έτσι είναι ένα μυστήριο. “Δεν ξέρω τι να πω, ήταν πολύ δύσκολο, υπέφερα πολύ ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα επέστρεφα εδώ» είπε πριν ανέβει στο βήμα. Χειροκροτήματα.

Ο Λορέντζο Ντάλα Πόρτα ανεβαίνει

Μετά την έντονη επιστροφή του Σαββάτου, ο πρώην πρωταθλητής του Moto3 τελείωσε την περιπέτεια με τον Evan Bros στην ένατη θέση. Δεν είναι κακό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Ντάλα Πόρτα έφτασε στο Supersport στο τρέξιμο, στα μέσα του καλοκαιριού, μετά το θυελλώδες τέλος του χρόνου του στο Moto2. Προηγήθηκε του Σιμόνε Κόρσι, που έφτασε ως μπαλαντέρ και με τις ρίγες του Ιταλού πρωταθλητή της κατηγορίας.

Η υπέροχη βιογραφία του Jonathan Rea: “In Testa” διαθέσιμη στο Amazon

Ο Nicolò Bulega τελειώνει τη διετή του περιπέτεια στο World Supersport ως Βασιλιάς. Προσγειώθηκε στη Χερέθ ως νέος πρωταθλητής, αλλά δεν έχει χάσει ούτε ένα κίνητρο. Έβαλε τη σφραγίδα παίρνοντας τα πάντα: κοντάρι και ένα-δύο. Ο αγώνας 2, αν δεν υπήρχε η κόκκινη σημαία στον έβδομο γύρο λόγω ζημιάς σε αεροφράκτη, θα ήταν το πιστό αντίγραφο της ολίσθησης που μας είχε δείξει ο Nicolò Bulega την προηγούμενη μέρα. Έναρξη με κουμάντο, ακαταμάχητος ρυθμός για όλους και νίκη με χωρισμό. Δεν ήταν εκεί για κανέναν. Σε δύο μέρες θα ανοίξει η σελίδα του Superbike: ο γιος της τέχνης (ο πατέρας Davide ήταν ο πρωταθλητής Ευρώπης στα 250 GP) θα είναι ο συνεργάτης του Alvaro Bautista στο πιο επιτυχημένο γκαράζ που υπάρχει.

Can Oncu, το θαύμα

Μετά τη διακοπή, ο αγώνας είχε τον συνηθισμένο κυρίαρχο (16 θρίαμβοι σε 24 αγώνες!) αλλά η όψη των πραγμάτων άλλαξε στις πίσω θέσεις. Ο Federico Caricasulo είχε ξαναρχίσει την απευθείας αναμέτρηση με τον Stefano Manzi από την προηγούμενη μέρα, αλλά στην επανεκκίνηση δεν βρήκε ρυθμό, έπεσε στην πέμπτη θέση στο τέλος μόλις επτά γύρους. Έτσι ο Μάντζι πέρασε πιο εύκολα, σημειώνοντας νέα δεύτερη θέση. Αυτός που πραγματικά εξέπληξε τους πάντες ήταν ο Can Oncu, ο οποίος γεύτηκε ξανά το βάθρο έξι μήνες μετά το τρομερό ατύχημα στο Assen, που του άφησε σοβαρές συνέπειες στα νεύρα στο αριστερό του χέρι. Ο Τούρκος δεν έχει συνέλθει ακόμα, η δύναμη του άκρου είναι ακόμα πολύ κατά προσέγγιση. Το πώς καταφέρνει να οδηγήσει το Kawasaki Puccetti έτσι είναι ένα μυστήριο. “Δεν ξέρω τι να πω, ήταν πολύ δύσκολο, υπέφερα πολύ ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα επέστρεφα εδώ» είπε πριν ανέβει στο βήμα. Χειροκροτήματα.