Ας ξεκινήσουμε από μια υπόθεση: τα 4.445 μέτρα του Phillip Island, ιστορικά, γράφουν ιστορία από μόνα τους. Για τους κινδύνους από τις στροφές του να λαμβάνονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα, για την υψηλή υποβάθμιση των ελαστικών (παλιά ή νέα άσφαλτος δεν κάνει διαφορά…). Ή, όπως στην περίπτωση αυτού του Σαββατοκύριακου, για αγώνες “μακρύς” αναστατωμένος από το υποχρεωτικό pit stop. Αν και πιθανότατα λίγοι, ίσως κανείς, δεν θα στοιχημάτιζαν ότι ο Alex Lowes θα ήταν ο νικητής την Κυριακή στην Αυστραλία. Ένας με το Ninja ZX-10RR του, ο αναβάτης της Kawasaki Racing Team κέρδισε μια μεγάλη σειρά αναμενόμενων πρωταγωνιστών τόσο στον αγώνα Superpole όσο και στον Αγώνα 2, σπάζοντας την τετραετή προσωπική του ξηρασία.
Ο Alex Lowes monopolizza la scena a Phillip Island
Το Phillip Island του μοιάζει λίγο “παιδική χαρά”. Σε αυτή την πίστα ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου ήδη το 2020, στο ντεμπούτο του με τα χρώματα του Akashi. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, έκανε μεγάλη προσπάθεια γιατί η σημερινή Verdona, σε βέλτιστες συνθήκες, δεν φαίνεται να είναι η αναφορά στο grid. Περισσότερες αμφιβολίες παρά βεβαιότητες αιωρούνταν γύρω από το έργο μετά το τέλος του έπους του Jonathan Rea (που δεν έβγαζε τίποτα από την τρύπα με τη Yamaha σε αυτόν τον πρώτο γύρο…) και, ενώ η νέα είσοδος στην ομάδα Axel Bassani συνέχισε να καταλύοντας το ενδιαφέρον των περισσότερων, ο Πρωταθλητής BSB του 2013 στην Αυστραλία έκανε… τον Jonathan Rea! Πρώτη Παρασκευή, τρίτη φορά στο Superpole, διπλό μεταξύ SP Race και Race 2 και ηγετική θέση στο πρωτάθλημα στους 50 βαθμούς. Στην πραγματικότητα, έχασε το βάθρο μόνο στον Αγώνα 1 (4ος).
Επιστροφή στη νίκη
«Απίστευτη μέρα! Είχε περάσει πολύς καιρός από την τελευταία νίκη… στον τελευταίο γύρο έκλαιγα», παραδέχτηκε με ευφορία ο ντόπιος του Λίνκολν, παίρνοντας την τέταρτη επιτυχία της καριέρας του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. «Τα παιδιά έκαναν φανταστική δουλειά όλη την εβδομάδα. Είμαι πραγματικά, πραγματικά, πολύ χαρούμενος. Το πρώτο μέρος του παιχνιδιού 2 ήταν χαοτικό. Ήμουν λίγο εμφιαλωμένος, μετά το ποδήλατο του Razgatlioglu έγινε καπνός ακριβώς μπροστά στα μάτια μου, ενώ η Rea είχε μια άσχημη πτώση. Ευτυχώς κατάφερα να ανακτήσω μέχρι την πέμπτη θέση πριν από την κόκκινη σημαία”. Μια πολύ αναγκαία διακοπή για να βοηθήσει τον τραυματία Rea, αλλά προνοητική για την προσπάθεια επιστροφής του Lowes.
Ηλεκτροπληξία στον Άλβαρο Μπαουτίστα
Στην επόμενη επανεκκίνηση, χωρίς πλέον την υποχρέωση αλλαγής ελαστικών, ο αριθμός 22 δεν κράτησε πίσω. Στην πολλοστή «Αγώνας Σπριντ» του Σαββατοκύριακου έκανε ένα σόου από την αρχή μέχρι το τέλος, επιτιθέμενος στον καλύτερο Bautista για τη νίκη με μια βιβλιοθήκη ταινιών να προσπερνά, στο εξωτερικό, στο Lukey Height: «Στόχος μου ήταν να ξεκινήσω καλά για να παραμείνω στην κορυφή 3-4. Άρχισα να τσακώνομαι με τον Ρινάλντι, τον Λοκατέλι και τον Μπαουτίστα. Στον τελευταίο γύρο ο Locatelli με πέρασε στην φουρκέτα Miller, σχεδόν διακινδυνεύοντας να χτυπήσω τον Bautista. Ευτυχώς κατάφερα να μείνω στη γραμμή, κοντά στον Bautista. Ήξερα ότι θα δυσκολευόταν όταν έμπαινε στη γωνία, είχα πολύ περισσότερο κράτημα από αυτόν και ένιωθα πολύ γρήγορος σε αυτό το τμήμα της πίστας. Ήταν η ευκαιρία μου και την εκμεταλλεύτηκα, η στρατηγική απέδωσε».
