Η BMW επέστρεψε στην Superbike με επίσημη φόρμα το 2019 και από τότε έχει κάνει ποιος ξέρει τι: μερικά Superpoles, σποραδικά βάθρα και η μόνη αυτοσχέδια επιτυχία με τον Michael van der Mark στον αγώνα σπριντ στο Portimao ’21, στο μικτό υγρό. πίστα . Δηλαδή ιδιαίτερες συνθήκες, στις οποίες ο Ολλανδός είχε εκμεταλλευτεί τις αμφιβιακές του ικανότητες και τη σωστή επιλογή ελαστικών. Αποτελέσματα πολύ κατώτερα των προσδοκιών, υπό το φως και των αστρονομικών προϋπολογισμών που έχει βάλει στο τραπέζι ο γερμανικός κολοσσός αυτά τα πέντε χρόνια. Ξεκινώντας από αυτές τις εγκαταστάσεις, πολλοί φαντάζονταν ότι ακόμη και ένα κρυστάλλινο ταλέντο όπως ο Τοπράκ Ραζγκατλίογλου, που άρπαξε από τη Yamaha για 2,5 εκατομμύρια ευρώ, θα χρειαζόταν πολύ χρόνο για να συμβιβαστεί μαζί του. Ή ίσως ποτέ, σύμφωνα με τους πιο απαισιόδοξους. Αντίθετα, μέσα σε μόλις τέσσερις (πραγματικές) ημέρες, βγάζοντας από την εξίσωση την ακρόαση στις αρχές Δεκεμβρίου με τις κακές καιρικές συνθήκες, ο Τούρκος βρήκε το κλειδί του προβλήματος. Το M 1000 RR πετάει στα χέρια του. Όχι μόνο στον ιπτάμενο γύρο, με ελαστικό που προκρίνεται, αλλά και σε αγωνιστική διαμόρφωση. Εδώ είναι η ανάλυση των χρόνων Portimao.
Πρόλογος εν όψει της Αυστραλίας
Ισχύουν οι ίδιες προειδοποιήσεις όπως πάντα, δηλαδή: οι χειμερινές δοκιμές πρέπει πολύ συχνά να διαβάζονται μεταξύ των γραμμών, εν τω μεταξύ εξαιρούνται οι φαντασμαγορικοί δίσκοι με λάστιχο SCQ που χρησιμεύουν, αν μη τι άλλο, για να πάρετε μια ιδέα της φυσιογνωμίας που μπορεί να έχουν οι αρχικές ενδεκάδες έχω. Αλλά και οι προσομοιώσεις πρέπει να ερμηνεύονται. Στο Portimao ήταν διαθέσιμες οι εκδόσεις SC0 (μεσαία) και τρεις SCX: στάνταρ, το B-800 και η εξέλιξη στην κατάσταση δοκιμής, η οποία στα σχέδια της Pirelli θα είναι ο κληρονόμος του ίδιου του B-800. Στο ντεμπούτο του στην Αυστραλία το πιο μαλακό πίσω διαθέσιμο θα είναι το SC0 (προκριματικοί και Superpole Race) ενώ για τους δύο μεγάλους αγώνες το σκληρό SC1 είναι έτοιμο, στη διαμόρφωση A1126 (λεπτομέρειες εδώ). Επομένως, οι αξίες που προέκυψαν στο Portimao θα μπορούσαν να αλλάξουν, έστω και ριζικά.
Toprak Razgatlioglu (BMW) P1 1’39″189
Ας εξετάσουμε τους πιο αναμενόμενους αναβάτες λαμβάνοντας υπόψη τις ώρες της δεύτερης ημέρας. Ο Τοπράκ συμπλήρωσε 74 γύρους συνολικά, χωρισμένους σε 13 πόντους, ο μεγαλύτερος από τους 14 γύρους. Θυμίζουμε ότι στο Portimao η απόσταση που πρέπει να διανύσετε σε αγώνες μεγάλης διάρκειας είναι 20 γύροι. Η προσομοίωση έγινε νωρίς το απόγευμα, δηλαδή την ίδια ώρα. Ο άσος της BMW έπεσε εννέα φορές σε 1’40”, με καλύτερη πάσα σε 1’39″917 στον δεύτερο γύρο. Στον τελικό δεν σημειώθηκε αποσύνθεση, τα τελευταία αποτελέσματα είναι: 1’40″674, 1’41″256 και 1’41″114. Στον αγώνα 2 το περασμένο φθινόπωρο, ο ίδιος ο Τοπράκ με τη Yamaha R1 είχε πέσει κάτω από το 1’41” έξι φορές, σε 20 γύρους, χάνοντας το σπριντ από τον Bautista. Μπορούμε λοιπόν να πούμε: τουλάχιστον σε αυτή την πίστα και υπό αυτές τις συνθήκες, ο Τοπράκ πήγε πιο γρήγορα με τη BMW παρά με τη Yamaha! Σημείωση: το M 1000 RR απολαμβάνει σούπερ παραχωρήσεις, δηλαδή μπορεί να υιοθετήσει λεπτομέρειες πλαισίου (συμπεριλαμβανομένων των διαστάσεων του πλαισίου) και λεπτομέρειες κινητήρα διαφορετικές από τις αναγνωρισμένες. Στην πράξη είναι παρόμοιο με το MotoGP. Ανάλογα με τα αποτελέσματα των τριών αρχικών γύρων (Phillip Island, Catalunya και Assen) η BMW μπορεί να χάσει μερικά ή όλα τα τρέχοντα πλεονεκτήματά της.
Alvaro Bautista (Ducati) P14 1’40″645
Ο Ισπανός δεν είναι ακόμα σε τέλεια φυσική κατάσταση, λόγω του τρομερού ατυχήματος στις δοκιμές τον περασμένο Οκτώβριο. Εργάζεται επίσης για να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις της προσωπικής αναπηρίας, ίσο με περίπου έξι κιλά έρματος. Δεν ανέβηκε ποτέ στο SCQ, εξ ου και η θέση του στην τελική κατάταξη, αλλά στην απόσταση ήταν δυνατός, όπως προηγουμένως στη Χερέθ. Συνολικά έκανε 76 γύρους, χωρισμένους σε 9 stints, ο μεγαλύτερος από τους οποίους ήταν 15 γύρους. Καλύτερος χρόνος 1’40″862, δέκατος τρίτος. Κατά τη διάρκεια του νικηφόρου αγώνα 2 τον περασμένο Οκτώβριο, η κορυφαία επίδοση ήταν 1’40” 475, οπότε υπάρχει μια μικρή επιδείνωση. Ωστόσο, ο Alvaro έπεσε πέντε φορές σε 1’40” στους τελευταίους έξι γύρους της προσομοίωσης. Στον αγώνα, σε διαμάχη και στον απόηχο του Τοπράκ, στον τελευταίο γύρο είχε κάνει 1’41″124. Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η Ducati έχει ήδη «στειρώσει» τις επιπτώσεις του επιπλέον βάρους. Ο Bautista είναι το αγαπημένο μας για επιτυχία στο Phillip Island.
Jonathan Rea (Yamaha) P7 139″685
Στρογγυλό και στρογγυλό, όπως μπορείτε να δείτε έχουμε να κάνουμε με το συνηθισμένο Magnificent Three. Ο Jonathan Rea έκανε 62 γύρους, χωρισμένους σε 10 stints. Ο μεγαλύτερος από τους 13 γύρους, ο καλύτερος σε 1’40″713 στον γύρο νούμερο 11. Έτσι ο Βορειοϊρλανδός με το R1 μπορεί να μην ήταν τρομερός στον ιπτάμενο γύρο, αλλά ο ρυθμός είναι ήδη πολύ σταθερός. Στην τελευταία του έξοδο στο Portimao με την Kawasaki τερμάτισε απαρηγόρητα στη δέκατη θέση, υποφέροντας από τρομερή πτώση ελαστικών. Με τη Yamaha ανακαλύπτει ξανά το γούστο του για την πρόκληση και γνωρίζουμε ότι θα φτάσει στην Αυστραλία, ένα από τα αγαπημένα του κομμάτια, σε εξαιρετική κατάσταση. Θα έχει, όπως και ο Τοπράκ, το επιπλέον κίνητρο να ανοίξει τη νέα σελίδα ως νικητής.
Andrea Locatelli (Yamaha) P6 1’39″658
Η Yamaha έχει κάνει ένα σημαντικό άλμα προς τα εμπρός, όπως φαίνεται από τις εξαιρετικές δυνατότητες που έδειξε ο Andrea Locatelli. Ποιος δεν υποφέρει καθόλου από την άφιξη ενός ιερού τέρατος όπως ο Jonathan Rea, αντίθετα ήταν πιο γρήγορος από αυτόν, τόσο στον ιπτάμενο γύρο όσο και στην προσομοίωση. Ο οδηγός από το Μπέργκαμο ολοκλήρωσε 78 γύρους, σε 11 στροφές, με τη μεγαλύτερη διάρκεια 18 γύρους. Η καλύτερη επίδοση ήταν σούπερ, 1’40″724, αλλά η σειρά είναι ακόμα πιο εξαιρετική: ο Loca κατέβηκε 14 φορές σε 1’40”, ακόμη και το τελευταίο πέρασμα σε 1’40″977. Ένας τρομερός ρυθμός, από ευγενή σκαλιά της εξέδρας. Ας τον προσέχουμε, γιατί στον τέταρτο χρόνο του στο Superbike το αγόρι είναι έτοιμο για σπουδαία πράγματα.
Nicolò Bulega (Ducati) P2 1’39″275
Μεταξύ Jerez και Portimao, ο πρωταθλητής Supersport προηγήθηκε τρεις ημέρες από τις τέσσερις, χάνοντας την τελευταία πρόκληση με τον Toprak για μερικά χιλιοστά: να σκεφτεί κανείς ότι δεν έχει αγωνιστεί ποτέ ακόμη με την Ducati Panigale V4 R! Ο Nicolò συμπλήρωσε 62 γύρους, σε 10 stints, ο μεγαλύτερος από τους 12 γύρους. Ο καλύτερος σε 1’40″717 (το πρώτο), μετά έπεσε οκτώ φορές σε 1’40. Στη Χερέθ δεν ανταποκρινόταν στον αγωνιστικό ρυθμό του Bautista, εδώ είμαστε λίγο πολύ εκεί. «Έχω ένα ακόμη πρόβλημα», είπε ο Αλβάρο, αναφερόμενος στις δυνατότητες του συμπαίκτη του.
Danilo Petrucci (Ducati) P8 1’39″956
Ο πρώην αναβάτης του MotoGP έκανε 54 γύρους, χωρισμένους σε 7 stints, ο μεγαλύτερος από τους οποίους ήταν 9 γύροι, ο καλύτερος σε 1’40″976. Αυτό ήταν το μόνο πέρασμα στο 1’40», οπότε αυτή τη στιγμή ο Petrucci απέχει αρκετά όχι μόνο από το επίπεδο των Magnificent Three αλλά και από μερικά χαλαρά κανόνια όπως ο Bulega και ο Locatelli. Αλλά ο Danilo είναι οδηγός Diesel, ακόμη και πέρυσι ήταν πιο εκρηκτικός στο δεύτερο μέρος της σεζόν. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι αγωνίζεται για την Barni, μια ιδιωτική ομάδα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται όσον αφορά τη διαχείριση του setup. Είναι φυσικό οι λειτουργίες να είναι πιο αργές από αυτό που συμβαίνει στο επίσημο γκαράζ.
Andrea Iannone (Ducati) P15 1’40″654
Το ίδιο ισχύει και για τον Iannone, με τις περαιτέρω επιπλοκές του να βγαίνεις από ένα τετραετές ανταγωνιστικό διάλειμμα και χωρίς να γνωρίζω τη μοτοσυκλέτα, την ομάδα, τα ελαστικά και το περιβάλλον. Δεν είχε οδηγήσει ποτέ αγωνιστικό μηχανάκι στο Portimao, ενώ για τους άλλους είναι η αυλή τους. Στο Jerez ο Andrea ήταν ο ταχύτερος σε αγωνιστικό ρυθμό, αυτή τη φορά αγωνίστηκε περισσότερο: αυτή τη στιγμή, αυτή η διάσταση είναι πιο φυσιολογική από το να τον βλέπεις μπροστά. Έκανε 76 γύρους, σε 11 στροφές, ο μεγαλύτερος σε μόλις επτά γύρους. Ωστόσο, η απόδοσή του ήταν εξαιρετική, 1’40″654, ενώ έπεσε και κάτω από το 1’40” τέσσερις φορές. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πράγματα, ο Iannone ήταν πολύ δυνατός και σε αυτήν την περίπτωση. Το πρώτο στο Phillip Island, με ολοκαίνουργια άσφαλτο και μόνο ένα ελαστικό διαθέσιμο, είναι μεγάλος άγνωστος για όλους, πόσο μάλλον για εκείνον. Αλλά μας μάγεψε ήδη σε αυτές τις στροφές στις μέρες του στο MotoGP. Μπορεί…
