Sofia Torri is 31 jaar oud en bezoekt al 30 jaar de MotoGP-paddock. Het lijkt vreemd, maar dat is het echt. Dochter van Giovanni Torri, historisch manager van het Schotse team, ging als kind met haar gezin naar het circuit. Ze raakte gepassioneerd door motoren zonder ooit haar studie uit het oog te verliezen. Ze is afgestudeerd en werkt al tien jaar in de motorsport. Momenteel is Sofia Torri de projectmanager en verantwoordelijk voor de circuitevenementen van Alpinestar. Het is dan ook met het Venetiaanse bedrijf betrokken bij de MotoGP-races en bij tal van andere belangrijke evenementen, met uitzondering van de Formule 1.
“De paddock is mijn thuis – vertelt Sofia Torri aan Corsedimoto – Ik ken iedereen daar, velen hebben mij zien opgroeien. Mijn vader was eerst sponsor van Bruno Casanova, daarna van het Schotse team waarvan hij ook partner was. SIk stond voor het eerst op het circuit in 1993, toen ik anderhalf jaar oud was. Een paar jaar ben ik met mama, papa en mijn broer naar alle races geweest. Het was een manier om wat tijd samen door te brengen, want anders had mijn vader het altijd erg druk met zijn bedrijf”.
Met Team Scot heb je unieke emoties ervaren.
“Er zijn een aantal prachtige jaren geweest, en 2009 was ongelooflijk. Het was het laatste jaar van de 250 en Honda had al besloten zich terug te trekken. Het team was echt geweldig, een grote familie. We wonnen het Wereldkampioenschap met Aoyama in de laatste race en het was een enorme vreugde. Ik was 17 en ik zal die momenten nooit vergeten.”
Heb je toen besloten om in de motorsport te gaan werken?
“Ja, en ik heb er een puinhoop van gemaakt. Ik begon te werken in de horeca van Team Lorenzini. Ik wil Vanni bedanken die echt als een vader op professioneel niveau was: hij heeft me veel geholpen tijdens mijn reis, hij was een echt referentiepunt. Toen werd ik gebeld door Sandro Carusi en was ik Team Coördinator van zijn team. In 2015, bij mijn debuut in deze rol, wonnen we meteen de eerste race in Aragon met Roberto Tamburini en dat was een droom. We waren toen dicht bij het winnen van de STK 1000 World Cup.Het was een prachtig jaar. Na twee jaar bij Carusi werkte ik een paar maanden bij Sic58 en daar ontmoette ik Tony Arbolino, dus begon ik samen te werken met GreyhoundRacing, het bedrijf dat het beheerde. Ik werk sinds 2019 voor Alpinestar”.
Heb je Romagna verlaten om naar Veneto te verhuizen?
“Ik ga naar evenementen, maar ik werk ook in het bedrijf, dus ik moest verhuizen. Alpinestar is een buitengewone sportschool, uiterst leerzaam, een levenservaring. Maar ik kom uit Romagna en ik mis mijn land. In de toekomst zou ik graag wat dichter bij huis willen komen, aan de andere kant ben ik geboren en getogen in de Motor Valley. Ik zou graag in het motorrijden blijven werken, maar zonder in een andere regio te hoeven wonen. Ik heb een hechte band met mijn familie en mijn ouders komen naar de races wanneer ze kunnen. Ik kon in ieder geval niet wegblijven van de motoren en van de paddock, ik ben super gepassioneerd en passie is de brandstof voor alles”.
