Een gemakkelijke afdaling werd voorspeld, gezien de ruime marge van Pecco Bagnaia richting de laatste ronde van 2022. Ja, maar het was allesbehalve een simpele race. De Ducati-rijder daarentegen had veel moeite voor de geblokte vlag. Een knetterende start tegen Quartararo, met een aangrenzend contact, en dan knarsetandend naar de finish. Hij liet iedereen die hem in de buurt kwam passeren en bekeek de situatie zo goed als hij kon, voordat hij zich naar de vieringen liet gaan.
Het gewicht van de geschiedenis
Niemand verwachtte toch een vertrek om aan te vallen. In plaats daarvan lanceerde Pecco Bagnaia zich onmiddellijk naar voren. ‘Hij mag geen risico nemen, hij zal voorzichtig zijn’ Dat zei Marc Marquez bijvoorbeeld na de kwalificatie. Het was allemaal aan de kant van Bagnaia, maar de spanning was duidelijk voelbaar. De eerste Italiaanse kampioen na Valentino Rossi in 2009. De eerste winnende driekleurige motorrijder-combinatie sinds het Agostini-MV Agusta-tijdperk (1972). De eerste Ducati-rijder die wint sinds Casey Stoner in 2007. “Ik voelde dit gewicht op mijn schouders” Bagnaia gaf later toe. Maar eerst gaf hij zichzelf ook nog een mooi duel met zijn Yamaha-rivaal. Iets dat waarschijnlijk de hele Ducati-garage deed springen, vooral op het moment van contact, maar na een paar ronden verandert alles. Quartararo loopt weg, Bagnaia moet het doen, maar hij verliest ook verschillende posities.
“Het is een nachtmerrie geworden!”
De Piemontese lacht natuurlijk aan het einde van de race, als de titel nu van hem is en het verhaal compleet is. Maar het is ook behoorlijk moe, afgezien van een downhill-weekend. “Het was mijn moeilijkste race. Mijn doel was om in de top 5 te eindigen, maar na 3-4 ronden kreeg ik het moeilijk. De voorkant van de fiets was simpelweg niet te controleren!” De reden is heel simpel: “Ik verloor een vleugel in contact met Quartararo, vanaf dat moment was het een nachtmerrie.” Een soortgelijke situatie hebben we in het net afgelopen seizoen al meerdere keren gezien. Het overkwam de KTM-jongens, maar er was ook een aflevering in Ducati, met in de hoofdrol Bastianini. Zeer delicate onderdelen die de balans van een motorfiets sterk kunnen beïnvloeden.
Van Stoner tot Bagnaia
De teamtitel en de constructeurstitel waren al eerder behaald. Alleen het laatste kampioenschap ontbrak, waar Ducati al sinds dat verre 2007 op had gewacht. Van Casey Stoner tot Pecco Bagnaia, niet alleen een erfenis voor de #63 in Chivasso. De Australische kampioen, die ook optrad als “coach” van de Italiaanse coureur, beknibbelt niet op complimenten aan het einde van de race, zowel voor hem als voor Fabio Quartararo. “Deze twee jongens hebben een fantastisch kampioenschap gehad. Proficiat aan jullie beiden voor de zware strijd, bedankt voor de show. Bravo Pecco!”
“Hoe ik mijn droom heb ontworpen” de biografie van de goochelaar Adrian Newey beschikbaar op Amazon
Foto: Valter Magatti
