Προβλέφθηκε ένας εύκολος αγώνας κατάβασης, δεδομένου του μεγάλου περιθωρίου Pecco Bagnaia προς τον τελευταίο γύρο του 2022. Ναι, αλλά ήταν κάθε άλλο παρά ένας απλός αγώνας. Ο αναβάτης της Ducati, από την άλλη, αγωνίστηκε πολύ πριν την καρό σημαία. Ένα κροτάλισμα ενάντια στον Κουαρτάραρο, με μια διπλανή επαφή, και μετά έσφιξε τα δόντια του μέχρι το τέρμα. Άφησε όποιον ερχόταν κοντά του να περάσει, ελέγχοντας την κατάσταση όσο καλύτερα μπορούσε, πριν αφήσει τον εαυτό του να πάει στις γιορτές.
Το βάρος της ιστορίας
Σίγουρα κανείς δεν περίμενε μια αποχώρηση για να επιτεθεί. Αντίθετα, ο Pecco Bagnaia εκτοξεύτηκε αμέσως μπροστά. «Δεν πρέπει να ρισκάρει, θα είναι προσεκτικός» Ο Marc Marquez είπε για παράδειγμα μετά την πρόκριση. Ήταν όλα στο πλευρό του Bagnaia, αλλά η ένταση έγινε σαφώς αισθητή. Ο πρώτος Ιταλός πρωταθλητής μετά τον Valentino Rossi το 2009. Ο πρώτος νικηφόρος συνδυασμός τριχρωμίας μοτοσικλέτας-αναβάτη από την εποχή Agostini-MV Agusta (1972). Ο πρώτος αναβάτης της Ducati που κέρδισε μετά τον Casey Stoner το 2007. «Ένιωσα αυτό το βάρος στους ώμους μου» Παραδέχτηκε αργότερα ο Bagnaia. Πρώτα όμως έδωσε στον εαυτό του μια ωραία μονομαχία με τον αντίπαλό του στη Yamaha. Κάτι που μάλλον έκανε όλο το γκαράζ της Ducati να πηδήξει, ειδικά τη στιγμή της επαφής, αλλά μετά από μερικούς γύρους όλα αλλάζουν. Ο Κουαρτάραρο τρέχει, ο Μπαγκνάγια πρέπει να τα καταφέρει, αλλά χάνει και αρκετές θέσεις.
«Έχει γίνει εφιάλτης!»
Ο Πιεμόντες χαμογελά προφανώς στο τέλος του αγώνα, όταν ο τίτλος είναι πλέον δικός του και η ιστορία έχει ολοκληρωθεί. Αλλά είναι επίσης αρκετά κουρασμένο, εκτός από ένα κατηφορικό Σαββατοκύριακο. «Ήταν ο πιο δύσκολος αγώνας μου. Στόχος μου ήταν να τερματίσω στην πρώτη 5άδα, αλλά μετά από 3-4 γύρους άρχισα να δυσκολεύομαι. Το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας ήταν απλά αδύνατο να ελεγχθεί!». Ο λόγος είναι πολύ απλός: «Έχασα ένα φτερό σε επαφή με τον Κουαρτάραρο, από εκείνη τη στιγμή ήταν εφιάλτης». Έχουμε ήδη δει μια παρόμοια κατάσταση αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε. Συνέβη με τα παιδιά της KTM, αλλά υπήρξε και ένα επεισόδιο στη Ducati, με πρωταγωνιστή τον Μπαστιανίνι. Πολύ ευαίσθητα εξαρτήματα, ικανά να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την ισορροπία μιας μοτοσυκλέτας.
Από το Stoner στη Bagnaia
Ο τίτλος της ομάδας και ο τίτλος των κατασκευαστών είχαν ήδη κατακτηθεί στο παρελθόν. Έλειπε μόνο το τελευταίο πρωτάθλημα, που περίμενε η Ducati από εκείνο το μακρινό 2007. Από τον Casey Stoner μέχρι τον Pecco Bagnaia, μια όχι μόνο κληρονομιά για το #63 στο Chivasso. Ο Αυστραλός πρωταθλητής, ο οποίος έκανε και «προπονητή» στον Ιταλό οδηγό, δεν τσιγκουνεύεται τα κομπλιμέντα στο τέλος του αγώνα, τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τον Φάμπιο Κουαρτάραρο. «Αυτά τα δύο παιδιά είχαν ένα φανταστικό πρωτάθλημα. Συγχαρητήρια και στους δύο για τη σκληρή μάχη, ευχαριστώ για την παράσταση. Μπράβο Πέκκο!»
«Πώς σχεδίασα το όνειρό μου» η βιογραφία του μάγου Adrian Newey είναι διαθέσιμη στο Amazon
Φωτογραφία: Valter Magatti
