MotoGP, wat mist KTM om echt de anti-Ducati te zijn?

De geschiedenis van KTM in de MotoGP is een moeilijk verhaal om te interpreteren. Laten we niet vergeten dat het een heel jong project is vergeleken met giganten als Honda of Yamaha, laten we ook de huidige buitensporige kracht van Ducati niet vergeten, maar het gevoel is dat het zijn ware potentieel nog niet heeft getoond. Beter gezegd, niet met zijn officiële rijders… Denk vooral aan Misano, met testrijder Dani Pedrosa die duidelijk een weekend redde dat anders afgelast zou zijn. Over GASGAS Tech3 valt weinig te zeggen, aangezien Augusto Fernandez zijn debuut maakt (en goed presteert) en Pol Espargaro nog herstellende is van een ernstig ongeval. En wat als het probleem van KTM precies dat van de rijders was, wat ontbrak er dan nog aan wie het verschil kon maken? De geruchten die Marc Marquez aan Mattinghofen koppelen, zijn niet toevallig ontstaan…

KTM en Binder

Laten we het voorbeeld nemen van Brad Binder, leidend coureur van het MotoGP-project van het Oostenrijkse bedrijf. Juist met deze kleuren won hij de titel in de Moto3, in de Moto2 kwam hij heel dichtbij… In de koningsklasse heerst echter het gevoel dat er altijd iets ontbreekt voor de sprong in kwaliteit. Binder is zeker geen renner die daar toevallig terecht is gekomen, zijn CV spreekt voor zich, maar in de topklasse is er een zeker gebrek aan consistentie om echt het verschil te maken. En het gaat waarschijnlijk niet om de motor als een rijder die jaren geleden met pensioen is gegaan (zelfs als we het hebben over een talent genaamd Dani Pedrosa) erin slaagt om als vierde te eindigen, dichtbij regerend kampioen Francesco Bagnaia in beide races die in Misano worden gehouden.

Maar waar is KTM?

Pedrosa en Folger hebben zojuist hun laatste privétests in Valencia afgerond. De RC16 wordt voortdurend verbeterd, de signalen zijn heel duidelijk, maar de gewichtsresultaten komen moeilijk tot stand. In 15 GP’s, dus 30 races inclusief de Sprints, was Binder duidelijk de beste KTM-rijder, maar behaalde hij slechts twee overwinningen en nog eens zes podiumplaatsen. Een beetje weinig voor een bedrijf dat anti-Ducati zou kunnen zijn, en zo een rivaal en meer plezier aan de MotoGP-races zou toevoegen. Het is niet zeker dat de RC16 daadwerkelijk het niveau van de Desmosedici heeft bereikt, maar te veel variabelen en slechte races laten ons niet toe een echt oordeel te vellen. Laten we hieraan toevoegen dat Jack Miller een echt vraagteken is: drie derde plaatsen op het scoreformulier dit jaar, plus diverse andere top 10’s, maar zonder ooit bijzonder uit te blinken.

Fouten in Indonesië

Laten we eens kijken naar de GP van Mandalika: in de sprint had Binder geen schuld, maar werd hij uitgeschakeld na een onhandige inhaalactie door Aleix Espargaro, die zich prompt verontschuldigde. Maar in de lange race was het de Zuid-Afrikaan die er een dubbele puinhoop van maakte: een riskante inhaalpoging die twee keer herhaald werd, verpestte eerst de race van poleman Marini, daarna die van zijn voormalige boxgenoot Oliveira, en leidde ook tot twee Long Laps Penalties. “Je verdient 100%” was Binders volgende opmerking. Andere races staan ​​echter zonder schande maar ook zonder lof voor KTM, dat niet naar verwachting blijft brullen. Wat Ducati doet mag zeker niet vergeten worden, maar het gevoel blijft dat KTM veel meer zou kunnen doen dan wat we tot nu toe in 2023 hebben gezien. En daardoor ontbreekt het nog steeds aan iemand die dit potentieel echt kan laten zien.

Foto: KTM-afbeeldingen/polariteitsfoto