MotoGP, oto kto jest wiecznym zwycięzcą: szesnaście lat od pierwszego do ostatniego!

motogp-pedrosa-rossi-marquez-lorenzo

z Alba Casares/motosan.es

Weźmy wszystkie kategorie mistrzostw świata, od lat 60. do współczesności, i przeanalizujmy, kto wygrał przynajmniej jednego GP rocznie przez kilka kolejnych sezonów. W naszym zestawieniu z pewnością nie brakuje nazwisk prawdziwych Legend Motocyklowych. Na przykład Doohan, Nieto, Agostini, Biaggi, Lorenzo, Rossi, Pedrosa, Márquez… Ale czy wiesz, kto jest zawodnikiem, który z co najmniej jednym zwycięstwem w roku przez kilka kolejnych sezonów prowadzi na tej liście? Odpowiedź może Cię zaskoczyć, oto 10 najlepszych.

MotoGP i nie tylko, od dołu

Zacznijmy od ostatniego zawodnika w tym specjalnym rankingu: Stefana Dörflingera, czterokrotnego mistrza świata, dwukrotnego w 50cc i dwóch kolejnych w 80cc. Niemiecki kierowca mieszkający w Szwajcarii zawsze wygrywał co najmniej jedno Grand Prix w latach 1980-1988 w obu kategoriach, czyli przez 9 kolejnych lat. Ten sam numer ma również Luca Cadalora, trzy tytuły od 125 cm3 (jeden) do 250 cm3 (dwa), który zdobył je w latach 1988-1996. Ostatni z tym numerem to kolejna legenda, Mick Doohan: pięciokrotny mistrz świata w klasie 500 cm3, wygrał co najmniej jeden lekarz ogólny w latach 1990-1998.

Agostini u stóp podium

Przyjeżdżamy na siódme miejsce w tabeli, w którym znajdujemy pierwszego Hiszpana, Marca Márqueza. 8-krotny mistrz świata w trzech kategoriach (125 cm3, Moto2, MotoGP) wygrał co najmniej jedno GP przez 10 kolejnych lat, w latach 2010-2019. Z pewnością sekwencja byłaby kontynuowana, gdyby nie kontuzja w 2020 roku. Uraz prawej ręki , cztery operacje i cel odzyskania 100% przed 2023 r. Następnie znajdujemy Majorkańczyka Jorge Lorenzo, pięć tytułów mistrza świata w klasie od 250 cm3 do MotoGP, które zdobywał przez 11 kolejnych lat, od 2006 do 2016 r. Nad nim środkowy stół i z 12 kolejnych lat jest najbardziej utytułowanym mistrzem Hiszpanii z 12 + 1 tytułami, Angel Nieto. Stało się to między 1974 a 1985 rokiem, mógł to być też rok 1973, ale po odejściu z Derbi nie powiodło mu się z Morbidellim. Miejsce numer 4 należy do Giacomo Agostiniego, włoskiego zdobywcy 15 tytułów mistrza świata (7 w 350 cm3, 8 w 500 cm3), który wygrał co najmniej jedno GP przez 12 kolejnych sezonów, w latach 1965-1976.

Pierwsza trójka to MotoGP: Biaggi, Rossi i…

Dochodzimy do podium. Trzecie miejsce zajmuje Max Biaggi, sześciokrotny mistrz świata pomiędzy 4 tytułami w 250cc i dwoma tytułami w WorldSBK. Dla niego sekwencja 13 kolejnych lat z co najmniej jednym zwycięstwem w wyścigu w latach 1992-2004. Drugi krok należy do „Doktora”, Valentino Rossi, mistrza z 9 tytułami mistrza świata w klasach 125 cm3, 250 cm3, 500 cm3 i MotoGP. Mówimy o 15 kolejnych zwycięskich sezonach w latach 1996-2010. Zajmujemy pierwsze miejsce, do kierowcy, który jest w stanie wygrać co najmniej jedno GP przez największą liczbę kolejnych sezonów. Miejsce należy do Daniego Pedrosy, „małego samuraja”, który dowodzi z 16 zwycięskimi latami w latach 2002-2017. Wynik, który przeszedł przez trzy kategorie, a mianowicie 125 cm3 (jeden tytuł mistrza świata w 2003 r.), 250 cm3 (dwa tytuły na dwa 2004-2005) oraz MotoGP. W najwyższej klasie, mimo że zajmował co najwyżej 2. lub 3. miejsce, zawsze wygrywał co najmniej jedno GP w ciągu 12 z 13 lat spędzonych w tej kategorii. Nigdy nie udało mu się wygrać Pucharu Świata, ale te i inne liczby czynią z niego prawdziwą Legendę.

Ranking

1. Dani Pedrosa – 16 sezonów, 2002-2017 – 125cc, 250cc, MotoGP
2. Valentino Rossi – 15 sezonów, 1996-2010 – 125cc, 250cc, 500cc, MotoGP
3. Max Biaggi – 13 sezonów, 1992-2004 – 250cc, 500cc, MotoGP
4. Giacomo Agostini – 12 sezonów, 1965-1976 – 350cc, 500cc
5. Angel Nieto – 12 sezonów, 1974-1985 – 50cc, 80cc, 125cc
6. Jorge Lorenzo – 11 sezonów, 2006-2016 – 250cc, MotoGP
7. Marc Márquez – 10 sezonów, 2010-2019 – 125cc, Moto2, MotoGP
8. Mick Doohan – 9 sezonów, 1990-1998 – 500cc
9. Luca Cadalora – 9 sezonów, 1988-1996 – 250cc, 500cc
10. Stefan Dörflinger – 9 etapów, 1980-1988 – 50cc, 80cc

Źródło zdjęcia: motogp.com

Oryginalny artykuł na motosan.es