από Άλμπα Κασάρες/motosan.es
Ας πάρουμε όλες τις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα, και ας αναλύσουμε ποιος έχει κερδίσει τουλάχιστον ένα GP τον χρόνο για αρκετές συνεχόμενες σεζόν. Στον πίνακα μας σίγουρα δεν λείπουν τα ονόματα των αληθινών Θρύλων της Μοτοσικλέτας. Για παράδειγμα, Doohan, Nieto, Agostini, Biaggi, Lorenzo, Rossi, Pedrosa, Márquez… Αλλά ξέρετε ποιος είναι ο αναβάτης που, με τουλάχιστον μία νίκη το χρόνο για αρκετές συνεχόμενες σεζόν, κάνει κουμάντο σε αυτή τη λίστα; Η απάντηση μπορεί να σας εκπλήξει, εδώ είναι τα top 10.
MotoGP και όχι μόνο, από κάτω
Ας ξεκινήσουμε με τον τελευταίο αναβάτη σε αυτή την ειδική κατάταξη: Stefan Dörflinger, τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, δύο φορές στα 50cc και άλλες δύο στα 80cc. Ο Γερμανός οδηγός που κατοικεί στην Ελβετία κέρδιζε πάντα τουλάχιστον ένα Grand Prix μεταξύ 1980 και 1988 στις δύο κατηγορίες, επομένως για 9 συνεχόμενα χρόνια. Ίδιος αριθμός και για τον Luca Cadalora, τρεις τίτλους μεταξύ 125cc (ένα) και 250cc (δύο), ο οποίος έφτασε εκεί μεταξύ 1988 και 1996. Ο τελευταίος με αυτόν τον αριθμό είναι ένας άλλος Θρύλος, ο Mick Doohan: πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής 500cc , κέρδισε τουλάχιστον ένας GP μεταξύ 1990 και 1998.
Ο Αγκοστίνι στους πρόποδες του βάθρου
Φτάνουμε στην έβδομη θέση της βαθμολογίας, στην οποία βρίσκουμε τον πρώτο Ισπανό, Marc Márquez. Ο 8 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής σε τρεις κατηγορίες (125cc, Moto2, MotoGP) κέρδισε τουλάχιστον ένα GP για 10 συνεχόμενα χρόνια, μεταξύ 2010 και 2019. Σίγουρα η σειρά θα είχε συνεχιστεί αν δεν είχε τραυματιστεί το 2020. Τραυματισμός στο χέρι σωστά , τέσσερις επεμβάσεις και ο στόχος της ανάκαμψης 100% πριν από το 2023. Στη συνέχεια, βρίσκουμε τον Μαγιορκανό Jorge Lorenzo, πέντε παγκόσμιους τίτλους μεταξύ 250cc και MotoGP, τους οποίους κέρδισε για 11 συνεχόμενα χρόνια, από το 2006 έως το 2016. Από πάνω του, ένα mid-table και με 12 συνεχόμενες χρονιές υπάρχει ο πιο επιτυχημένος πρωταθλητής Ισπανίας με 12+1 τίτλους, ο Άνχελ Νιέτο. Συνέβη μεταξύ 1974 και 1985, θα μπορούσε να ήταν και το 1973 αλλά, μετά την αποχώρησή του από την Derbi, δεν τα κατάφερε με τον Morbidelli. Η θέση 4 ανήκει στον Giacomo Agostini, τον Ιταλό νικητή 15 παγκόσμιων τίτλων (7 στα 350cc, 8 στα 500cc), ο οποίος κέρδισε τουλάχιστον ένα GP για 12 συνεχόμενες σεζόν, μεταξύ 1965 και 1976.
Το top 3 είναι το MotoGP: Biaggi, Rossi και…
Φτάνουμε στο βάθρο. Η τρίτη θέση πηγαίνει στον Max Biaggi, έξι φορές παγκόσμιο πρωταθλητή μεταξύ των 4 τίτλων στα 250cc και των δύο στο WorldSBK. Για αυτόν μια σειρά 13 συνεχόμενων ετών με τουλάχιστον μία νίκη σε αγώνα μεταξύ 1992 και 2004. Το δεύτερο βήμα είναι για τον “The Doctor”, Valentino Rossi, πρωταθλητή με 9 παγκόσμιους τίτλους μεταξύ 125cc, 250cc, 500cc και MotoGP. Μιλάμε για 15 συνεχόμενες νικηφόρες σεζόν μεταξύ 1996 και 2010. Φτάνουμε στην πρώτη θέση, στον οδηγό που μπορεί να κερδίσει τουλάχιστον ένα GP για τον μεγαλύτερο αριθμό συνεχόμενων σεζόν. Η θέση ανήκει στον Dani Pedrosa, τον «Μικρό Σαμουράι», που διοικεί με 16 νικηφόρες χρονιές μεταξύ 2002 και 2017. Ένα αποτέλεσμα που έφτασε περνώντας από τις τρεις κατηγορίες, δηλαδή 125cc (ένας παγκόσμιος τίτλος το 2003), 250cc (δύο τίτλοι σε δύο -έτος περίοδος 2004-2005) και MotoGP. Στην πρώτη κατηγορία, παρόλο που τερμάτισε 2ος ή 3ος το πολύ, κέρδιζε πάντα τουλάχιστον ένα GP στα 12 από τα 13 χρόνια του στην κατηγορία. Ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά αυτός και άλλοι αριθμοί τον κάνουν αληθινό Θρύλο.
Η κατάταξη
1. Dani Pedrosa – 16 σεζόν, 2002-2017 – 125cc, 250cc, MotoGP
2. Valentino Rossi – 15 σεζόν, 1996-2010 – 125cc, 250cc, 500cc, MotoGP
3. Max Biaggi – 13 σεζόν, 1992-2004 – 250cc, 500cc, MotoGP
4. Giacomo Agostini – 12 σεζόν, 1965-1976 – 350cc, 500cc
5. Angel Nieto – 12 εποχές, 1974-1985 – 50cc, 80cc, 125cc
6. Jorge Lorenzo – 11 σεζόν, 2006-2016 – 250cc, MotoGP
7. Marc Márquez – 10 σεζόν, 2010-2019 – 125cc, Moto2, MotoGP
8. Mick Doohan – 9 σεζόν, 1990-1998 – 500cc
9. Luca Cadalora – 9 σεζόν, 1988-1996 – 250cc, 500cc
10. Stefan Dörflinger – 9 stages, 1980-1988 – 50cc, 80cc
Πηγή φωτογραφίας: motogp.com
Το αρχικό άρθρο στο motosan.es
