Een belangrijke nieuwe uitdaging aan de horizon. Christopher Iotti, geboren in 1995 en oorspronkelijk uit Guastalla (Reggio Emilia), zal altijd opnieuw starten in de 300 SS van Motoestate, maar dan in de kleuren van MMP Racing. Voor de jonge Emilian wordt het het eerste volledige seizoen bij een echt team, plus het is het team dat in 2023 ook zegevierde met Mattia Sorrenti. De doelstellingen zijn beslist ambitieus voor Iotti, die in zijn ‘dagelijkse leven’ iets heel anders doet: hij is werkplaatsmanager bij het bedrijf ‘Tecnogomma’ in Fabbrico, in de provincie Reggio Emilia, en leidt tegelijkertijd een online bedrijf. waarin hij auto’s en motorfietsen verkoopt. We vertellen je zijn hele verhaal, hier is ons interview.
Christopher Iotti, dit jaar neem je deel aan de Motoestate 300 SS met MMP Racing.
Precies, ik ga de Yamaha R3 van kampioen Mattia Sorrenti gebruiken, dus de motor die in 2023 won. Als ik als laatste eindig, ben ik het probleem! [risata] In eerste instantie dachten we aan deelname aan de CIV 300: in oktober gaven ze ons het OK, in november verlaagden ze de maximumleeftijd met een jaar en werd ik voor zes maanden geschorst… Een ander idee voor 2024 was de Yamaha R7 Cup, maar Helaas was het budget overschreden, een vraag voor ons allemaal als piloten.
U moet het begrotingsprobleem zelf afhandelen. Maar slagen is toch een extra voldoening?
Ik zeg niet dat de tevredenheid bijna het dubbele is, maar wel min of meer. Ik heb al een paar podiumplaatsen behaald, ik was erg blij! Sinds een jaar heb ik echter sponsors en deze nemen geleidelijk toe. Voordat het allemaal uit eigen zak kwam, was ik vanwege de zeer hoge kosten op een kruispunt terechtgekomen. Ik heb nog niet het hele seizoen gedekt, als er iemand anders komt, zal ik meer ontspannen zijn. Maar ik maak van deze gelegenheid gebruik om Motoclub Team Rosso & Nero en alle sponsors die ik al heb te bedanken, want het is dankzij hun steun dat ik kan blijven racen.
Je bent 28 jaar: op jouw leeftijd heerst er ook een ander geloof dan bij een kleine ruiter.
Voordat u op de motor stapt, moet u beter over bepaalde zaken nadenken. Wat mij betreft merk ik dit verschil met 4-5 jaar geleden. Vroeger ging ik naar binnen en het kon me niet schelen of ik viel, en misschien ook mijn tegenstander neerhaalde. Nu wordt elke beweging gemaakt met een zeer precieze logica met als doel altijd te verbeteren.
Christopher Iotti, hoe kwam de overeenkomst voor dit seizoen tot stand?
De overeenkomst tussen mij en het team kwam tot stand dankzij Giuliano Sartoni, die mij volgt tijdens alle races en trainingen. Halverwege 2023, tijdens de zomer, stelde hij me voor aan de jongens van het MMP-team: uiteindelijk vroegen ze me, tussen het ene gesprek en het andere, om het te proberen. Na mijn laatste race in Cremona hebben we contacten uitgewisseld, elkaar een paar keer ontmoet en op dat moment hebben ze me overtuigd van het project voor 2024. We bevonden ons meteen in harmonie.
Het wordt je eerste volledige seizoen bij een team, toch?
Ja, voorgaande jaren heb ik het gedaan: ik deed het altijd “zelf” met mijn motor. Mijn eerste ervaring met een team was echter in 2023: voor de zoveelste keer ging de motor van mijn motor kapot en strandde ik, maar dankzij Giuliano sloot ik me aan bij het Pedercini-team en in de laatste twee races van de Motoestate gebruikte ik een Kawasaki die ze tot hun beschikking hadden, waarvoor ik ze nog steeds bedank.
Afbeeldingen
‘
‘
Christopher Iotti, hoe heb je het gevonden?
Het was een heel positieve eerste ervaring, iets totaal nieuws! Ik hoefde de fiets niet meer met mijn eigen handen te demonteren en op de baan gas te geven, dus het was ook iets ontspannender. Het was ook interessant om een Kawasaki te proberen, aangezien ik altijd een Yamaha heb gehad, vooral ‘oud’ omdat die uit 2016 was. Ik had een nieuwe ervaring die ook nuttig is voor dit jaar: het team wisselt, maar het gaf mij een basis van wat het zou kunnen zijn.
Dat is zeker een grote stap voor jou!
Het wordt mijn tweede ervaring met een team, maar dit keer voor het hele jaar, met een team en een motor die vorig jaar ook wonnen! Ik kan niet wachten om de eerste test te gaan doen, ik ben heel benieuwd! We hebben echter nog geen plannen in die zin, maar er zal vrijwel zeker in maart een test plaatsvinden. De eerste race is eind april, maar we willen in ieder geval een paar tests doen om zowel het team als de motor beter te leren kennen.
Christopher Iotti, laten we een stapje terug doen: waar kwam jouw passie voor motorfietsen vandaan?
Aanvankelijk had ik een passie voor vrachtwagens en dat was het, in navolging van mijn vader die chauffeur was. Maar rond mijn dertiende en veertiende deed ik auditie voor wielrennen en ze wilden me aannemen, maar mijn ouders waren daar destijds niet mee eens. Kort daarna arriveerde echter mijn eerste motor, een Aprilia RS 50. Ik heb altijd van snelheid gehouden, misschien heeft mijn vader dat een beetje aan mij doorgegeven, en begon ik op de weg te doen wat ik vandaag op het circuit doe. Ik was een kind en dacht niet aan de risico’s op de weg, bij mij ging het altijd goed! Na de vijftig kwam de 125 en toen ik 19 werd, kon ik door te werken mijn eerste dag op het circuit betalen.
Hoe ging het?
Mijn eerste keer was in Varano met de 125 voorop. Aan het einde van het rechte stuk reed ik 110 km/u, ik stond vrijwel stil! Van daaruit ging ik er echter een tweede keer heen, een derde, een vierde… Ik ontmoette toen Giuliano Sartoni, ik kocht een 125-racefiets van hem en samen begonnen we af en toe wat races te rijden in de Motoestate met de 125 SP , nooit een compleet kampioenschap.
Christopher Iotti, herinner je je bepaalde races?
De laatste in 125 SP op Mugello in de 2T Grand Prix Trophy: het was een behoorlijk verwarrende race, pas daarna kwamen ze mij bellen omdat ik 3e was geëindigd! Bij de start van de race was ik nog maar net begonnen met inhalen, ik zou ergens zijn aangekomen [risata]. Of in 2020, het jaar van mijn eerste volledige kampioenschap maar ook het jaar van Covid: ik reed in de Motoestate Trophy, die dat jaar 4 ronden maar 5 races telde. In mijn allereerste race werd ik meteen 3e! Ik begon goed, maar kon mezelf nooit herhalen, ook al eindigde ik nog steeds als de beste Yamaha-rijder in die categorie. Dat waren jaren waarin ik, Giuliano, soms zelfs mijn vader en enkele vrienden mij een handje hielpen. Maar een team achter je hebben is echt heel veel!
Afbeeldingen
‘
‘
Laten we zeggen dat je vóór deze verandering je vaardigheden hebt geleerd.
In alle opzichten! Vanaf het begin, beginnend bij een groot ongeval in Varano waarbij ik tijdens een kwalificatiesessie een meisje raakte dat langs de kant van de baan stond met een kapotte motor. Maar ik had het niet in de gaten, ook omdat ik in het kielzog zat van een andere renner die hem op het laatste moment ontweek, terwijl ik hem niet kon ontwijken en er frontaal tegen aan reed! Ik viel flauw, ik brak zelfs mijn rechterpols… Het kostte me ongeveer 3-4 maanden om weer op het goede spoor te komen, eerlijk gezegd was ik ook een beetje bang, maar beetje bij beetje begonnen we weer te toeren. Een jaar na het ongeval gebruikte ik een gehuurde Yamaha 300, gewoon om rond te komen en misschien mijn verlangens te stillen, maar uiteindelijk kreeg ik mijn eigen.
Christopher Iotti, de ‘tactiek’ werkte daarom niet.
Ik zou nee zeggen! Toen ik de fiets kreeg, begon ik af en toe een race te rijden. Maar na een goed 2020 begonnen alle problemen, ik zat meer vast dan op de baan omdat de motor voortdurend kapot ging. We hebben een aantal races gereden waarbij we met een veertigtal renners aan de start in de eerste ronden altijd in de top 10 stonden dankzij wat na verloop van tijd mijn sterke punt werd: de start. Maar er gebeurde altijd iets… De motor ging kapot of hij ging uit: er werkte iets niet, om eerlijk te zijn verloor ik de zin om te racen… Op dat moment kwamen we in contact met Pedercini.
Tot slot: wat zijn de doelstellingen voor het seizoen 2024?
De voorwaarden om het goed te doen zijn aanwezig. Samen met de coureur met de meeste ervaring in deze categorie. Wij streven ernaar om altijd in de top 5 te staan, wie weet…
