Gedrevenheid, vastberadenheid, een groot verlangen om plezier te hebben, maar ook het besef dat je veel moet leren. Luca Lunetta, die zijn eerste optredens maakt als SIC58 Squadra Corse-rijder, wil het beste halen uit zijn geweldige kans in het Moto3 Wereldkampioenschap, in een mix van emoties die hij niet verbergt als hij de balans opmaakt na de Grands Prix in Qatar. op een nieuw circuit, en in Portugal op een bekend circuit. Zonder het aanpassingsproces aan de Honda en de nieuwe Pirellis te vergeten, maar ook kennis te nemen van enkele fouten die hij al is tegengekomen. Er zijn nog een paar weken te gaan tot het volgende Moto3-evenement, het is de beurt aan de nieuwe Austin, maar voor die tijd vertelde de 17-jarige Roman al over zijn seizoensdebuut.
Luca Lunetta, kun je ons vertellen over je debuut in het Moto3 Wereldkampioenschap? Laten we beginnen met de GP van Qatar.
Prachtig, het was fantastisch om te debuteren. De start van het seizoen is altijd bijzonder, dit jaar nog meer, aangezien het mijn eerste jaar in het Moto3 Wereldkampioenschap als fulltime rijder is. Het was allemaal leuk, maar te snel, het duurde te kort! Weinig diensten en erg geconcentreerd, waardoor je niet 100% van het weekend kunt genieten omdat er zoveel werk te doen is, maar ik heb veel plezier gehad. Ik denk dat het een superpositief weekend was, een mooi startpunt.
Behalve misschien de regen in de woestijn…
In FP2 kregen we aan het einde van de sessie, heel onverwacht, regen. We dreigden uit te glijden, toen was het donker, we begrepen er niets van [risata]. Maar over het algemeen was alles prachtig.
Eerste echte uitje met Honda en Pirelli, hoe vond je het?
We hebben veel testkilometers gemaakt, zowel met de motor als met de nieuwe banden. In plaats daarvan was het meer een kwestie van het nieuwe circuit leren kennen, het raceweekend in goede banen leiden en begrijpen hoe je met de ploegendiensten om moest gaan: dit waren de iets nieuwere factoren. Ik moet echter zeggen dat ik me meteen goed voelde, ik vond het circuit meteen heel leuk en ik was ook nog eens behoorlijk snel, ik kwalificeerde me voor Q2… Een positief weekend.
Jammer van de tegenslag in je eerste Moto3-race.
Helaas maakte ik bij de start een fout die mijn start beïnvloedde. Ik verloor meteen zes posities en het was moeilijk om die te herstellen. Ik reed mijn race in de tweede groep, tegen het einde, misschien door onervarenheid of omdat ik de banden nog goed moet begrijpen, maakte ik een fout waardoor ik wegkwam uit de strijd om de 10e plaats. Hoe dan ook, ik heb altijd op goede puntenposities gestaan, ik ben blij met hoe de race verliep. Het had zeker beter gekund, maar het is een uitgangspunt waar ik tevreden over ben.
De tweede ronde was echter in Portimao, op een circuit dat je al goed kende.
De afgelopen jaren heb ik daar zowel in de Red Bull Rookies Cup als in de JuniorGP gereden. Het is een circuit waarop ik al een paar kilometer had gereden en ik kwam erg opgewonden aan, klaar om nog een stap vooruit te zetten. Naar mijn mening zijn we verbeterd qua afstelling van de motor, ik voel me beter, maar er zijn enkele punten waarop we nog moeten verbeteren.
Er was ook het probleem van de omstandigheden op het circuit.
We misten FP1 vanwege de zeer vreemde omstandigheden, het had ‘s nachts op de grond geregend! De baan was daardoor droog maar met vuil onbegaanbaar. Door een dienst over te slaan, begin je altijd een beetje gehaast, maar een korte tijd doen is niet eenvoudig, ook al ken je het circuit. Ik weet echter dat ik snel ben, ook al heb ik dat niet altijd kunnen laten zien.
Ook in de daaropvolgende ronden waren er moeilijkheden.
In FP3 kwam ik nog geen tiende door naar Q2 en het is niet makkelijk om vanaf Q1 te starten. Ik ging te vol, ik wilde tijd maken en voelde me goed met de motor, maar ik crashte in bocht 5. Ik ging erg snel, ik haalde Yamanaka in en verloor toen de achterkant in het midden van de bocht. Het is jammer, want ik had een goede kwalificatie kunnen rijden, maar toen ik als laatste begon, wist ik dat ik in de eerste ronden hard genoeg moest pushen om de groep niet te laten weglopen. Maar niets, helaas gleed ik in de race bijna op dezelfde manier uit… Het was de wens om het goed te doen, maar deze fouten zullen me in de toekomst helpen. Ik moet wat rustiger blijven en ‘settelen’, het zit niet in mijn DNA, maar vandaag is het wat ik moet doen.
Hoe voel je je bij het team?
Heel goed, ik voel me er thuis, het is echt een tweede familie. Ik werk graag in de garage, ik kan goed overweg met Marco Grana en alle jongens, die spectaculair zijn. Door de crash in de kwalificatie heb ik wat schade aangericht, maar ze zijn tot laat gebleven om de motor te repareren: ze steken hun hart en ziel in wat ze doen. Als je op de motor stapt, weet je dat alles in orde is en kun je je 100% geven. Ik hoop zo snel mogelijk wat voldoening te geven, ze verdienen het!
De volgende Moto3-ronde zal plaatsvinden in Austin, wederom een nieuw circuit. Ben je het aan het bestuderen?
Een paar dagen geleden zag ik weer een onboard, maar ik kan me nog steeds niet concentreren. Ik doe mijn studietijd zodra de raceweek begint: ik kijk nog eens naar wat oude races, doe een paar rondjes op de Playstation… Allereerst lijkt het me een heel lang circuit met de Moto3’s! Natuurlijk zal het ook lastig zijn, zeker met zo’n lange baan zijn er veel punten waar je het verschil kunt maken en andere waar je het moeilijk mee hebt. Maar ik hou van deze uitdagingen, op een nieuw spoor komen en meteen proberen snel te gaan… Het zijn situaties die mij motiveren, je kunt ervaring opdoen, nieuwe dingen begrijpen. Ik kan niet wachten om dit nieuwe circuit te ontdekken!