Dromen komen uiten dromen komen uit! Emiliano Malagoli won de European Handy Bridgestone Cup, het Paralympische motorkampioenschap. De 47-jarige uit Toscane, oprichter en leider van de Paralympic Riders, pakte de titel in Jerez, rijdend op de BMW S1000 RR ondersteund door BMW Motorrad Italia. Emiliano, zo herinneren we ons, concurreert met een prothese in zijn rechterbeen, geamputeerd in 2011 bij een auto-ongeluk.
Emiliano Malagoli, wat voel je?
“De emoties zijn talrijk. Ik jaagde al twee jaar op de Europese titel. Vorig jaar brak ik de motor in de eerste race, nul punten op Le Mans en toen vaarwel aan de eindoverwinning. Het was toen moeilijk om de redenen te vinden om het hele kampioenschap te doen. Deze titel beloont me voor de moeite die ik dit seizoen heb gestoken. Het was vanaf het begin mijn doel, maar in het motorracen is er nooit iets zeker. De variabelen zijn altijd veel. Ik ben blij dat ik het heb gewonnen ondanks mijn niet meer zo jonge leeftijd: ik ben 47 jaar oud, ik ben geen kind meer ”.
Wat was het sleutelmoment?
“Ik denk dat ik het kampioenschap op Le Mans heb gewonnen. Met de twee overwinningen pakte ik een goede marge, want in de resterende vier races eindigde ik allemaal als tweede. Ik wilde echt meteen winnen om een voordeel te halen om tijdens het seizoen te managen. De laatste keer was ik erg geschrokken omdat ik me geen fouten kon veroorloven. Zoals altijd het geval is in elk kampioenschap, maakt het behalen van punten in alle races het verschil. Consistentie wordt altijd beloond ”.
Je was erg enthousiast over deze titel. Omdat?
“Ik was echt” bepaald om de titel in Italië te brengen, erkend door de Europese Federatie. Mijn succes kan een stimulans zijn voor de vele jonge mensen die nu onze discipline naderen: het kan hen motiveren om het beste van zichzelf te geven om de resultaten te behalen die ik door de jaren heen heb behaald”.
Aan wie draag jij dit succes op?
“Ik draag het op aan alle mensen die mij steunen, aan BMW Motorrad Italia, aan de sponsors van de Diversamente Disabili, aan mijn partner Chiara, aan mijn dochters, aan mijn familie, aan mijn monteur, aan de telemetrie-operator en aan degenen die ervaar emoties met mij, de moeilijkheden en vreugden. Een speciale gedachte gaat uit naar Daniele Barbero, onze zeer sterke coureur die twee jaar geleden stierf: ik heb hem het hele seizoen in mijn hart gedragen. Ik zou op dit moment ook mijn vriend Giovanni di Pillo willen gedenken. Ook aan hen draag ik de Europese titel op”.
