Μια έκδοση του North West 200 που θα μείνει στην ιστορία, για διάφορους λόγους. Δυνάμει των αθλητικών ετυμηγοριών του, αλλά και για το ότι πρόσφερε στο κοινό ένα καλό σόου και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, πολλές ιστορίες να αφηγηθούν που περιέχουν όλα τα στιλιστικά χαρακτηριστικά της ουσίας της μοτοσικλέτας. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με το χατ-τρικ του Glenn Irwin, του νέου ρεκόρ επιτυχιών μεταξύ των Superbikes, ανεβάζοντας τον αριθμό των διαδοχικών hurray του σε 11.Τρίγωνο“, περνώντας από τον Ντέιβι Τοντ, εκλέχτηκε “Άνθρωπος στη συνάντηση“Χάρη στις παραστάσεις στις οποίες δεν τα παράτησε ποτέ, παλεύοντας πάντα για τη νίκη μεταξύ των”μεγάλα ποδήλατα” και κερδίζοντας τρεις νίκες μεταξύ Superstock και Supersport. Στη συνέχεια, υπάρχει μια ιστορία για ένα “μικρό αγόρι” των μόλις 52 ετών που πήρε την ικανοποίηση της επιστροφής στο βάθρο της εκδήλωσης. Η ιστορία ενός ανεξάντλητου και ασύγκριτου θρύλου του διαμετρήματος του John McGuinness.
MCG LEGEND
Το διάσημο ψευδώνυμο του McGuinness είναι “Πύραυλος Morecambe», σε σχέση με την πατρίδα του. Τον τελευταίο καιρό, για όλους τους λόγους στον κόσμο, ο Big John αναφέρεται ως “Εθνικός θησαυρός», ή εθνικός θησαυρός. Ανεκτίμητο, θα πει κανείς, γιατί κάποιος σαν κι αυτόν γεννιέται μια φορά και ποτέ ξανά. Για το πώς ενσαρκώνει το πνεύμα των αγώνων δρόμου, για τη μακροζωία του, για το πώς επανεφεύρει τον εαυτό του ανάμεσα στη μία εποχή και στην άλλη της ειδικότητας. Με σωματική διάπλαση κάθε άλλο παρά επαγγελματίας αναβάτης, αλλά με απόλυτη συμβίωση με τη μοτοσυκλέτα του (ειδικά όταν αντιμετωπίζει το Mountain Course) και έναν χαρακτήρα που τον έκανε έναν από τους πιο αγαπημένους δρομείς δρόμου ποτέ.
52 ΕΤΩΝ, 30 ΑΓΩΝΩΝ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΔΥΤΙΚΟ 200
Ο John McGuinness, με τον τρόπο του να ποζάρει και να τρέχει, έχει ένα ασυνήθιστο χάρισμα. Μια ιδιότητα που δεν είναι απαραίτητα στις χορδές ακόμη και εκείνων που γίνονται Παγκόσμιοι Πρωταθλητές και διαπλανητικά αστέρια: να ξέρουν πώς να ενθουσιάζουν. Όχι απαραίτητα αποτέλεσμα της εμπειρίας του, αλλά και κυρίως για όσα καταφέρνει, κατά καιρούς, να μεταφέρει σε όσους αγαπούν τη μοτοσυκλέτα. Αυτό το έδειξε την εβδομάδα του North West 200, γιορτάζοντας την προσωπική του 30η επέτειο από την πρώτη του συμμετοχή στον διαγωνισμό μεταξύ των Portrush, Portstewart και Coleraine με ένα μαργαριτάρι που δακρύζει και ακόμη κάτι περισσότερο: την επιστροφή στο βάθρο.
12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟ ΒΑΘΡΟ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΔΥΤΙΚΟ 200
Την παραμονή αυτής της εκδήλωσης, η Honda Racing UK είχε ανακοινώσει ότι, λόγω του πολύ απασχολημένου ημερολογίου, θα παρουσίαζε μόνο το CBR 1000RR-R σε διαμόρφωση Superstock στα βορειοδυτικά, αφήνοντας τα Fireblade Superbikes καθώς και τα CBR 600RR Supersports στο τον αγώνα στο Louth το αργότερο την περασμένη Δευτέρα στο Oulton Park. Για τον McGuinness, αλλά και για τους συμπαίκτες του (τους συνονόματους Dean και Nathan Harrison), δεν ήταν το καλύτερο της ζωής, ειδικά αν σκεφτεί κανείς την ανάγκη να διανύσει χιλιόμετρα εν αναμονή του επερχόμενου TT στο Isle of Man κάθε είδους και, πράγματι, είδε αυτό το πρόβλημα ως ευκαιρία. Μια ευκαιρία να επιστρέψει στο βάθρο στο NW200, έχουν περάσει 12 χρόνια από το τελευταίο του top-3 στη διοργάνωση που χρονολογείται από το 2012.
Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ
Ανταγωνιστικός από τις δοκιμές, αγωνιζόμενος μεταξύ Superbike και Superstock με την ίδια μοτοσυκλέτα, είδε τους αγώνες Stock ως ευκαιρία και πρόκληση-μέσα-μια-πρόκληση. Από την πρώτη πρόκληση της Πέμπτης μονομάχησε με τον James Hillier και στη συνέχεια επικράτησε το Σάββατο στον Αγώνα 2 στη μάχη για την τρίτη θέση. Είχε προηγηθεί μόνο ο Davey Todd (28 ετών) και, κυρίως, ο κάτοχος του ρεκόρ αγώνων Mountain, Peter Hickman (37 ετών). Εμφανίστηκε με δακρυσμένα μάτια στο parc ferme, όπου όλοι έριξαν δάκρυα. Όχι μόνο για αυτό το πολλοστό ορόσημο στην άπειρη καριέρα του, αλλά και αναπολώντας αυτό το πολύ άσχημο ατύχημα του, ακριβώς εδώ, το 2017, που συνέβη στην πολύ γρήγορη περιοχή του Primose Hill.
ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ
Ένα χτύπημα λόγω τεχνικών προβλημάτων στο (πρωτάρης) CBR 1000RR SC77 του, με αποτέλεσμα να σταματήσει πολύ λόγω τραυματισμού και μάλιστα να χωρίσει με τη Honda στη ρυμούλκηση. Τα επόμενα πέντε χρόνια θα μετακομίσει από τη Norton (ακόμη με απλήρωτη αποζημίωση…) στην Kawasaki Bournemouth, χωρίς ωστόσο να αγωνιστεί ποτέ με την τελευταία λόγω της διετούς περιόδου ακυρώσεων λόγω της έκτακτης ανάγκης της πανδημίας. Από χρόνο σε χρόνο ανέβαλε τα σχέδια συνταξιοδότησής του, εκμεταλλευόμενος την επιστροφή του στη Honda. Με την επένδυση όχι μόνο ενός ζωντανού θρύλου και συμπαθητικής μαρτυρίας της εταιρείας, αλλά και ενός ακόμα ανταγωνιστικού οδηγού. Το βάθρο στο North West 200 είναι απόδειξη αυτού, όπως και το ταξίδι με μέσο όρο 131 μίλια την ώρα (210 km/h) στο TT για άνω των 50 ετών. Ένας μοτοσικλετιστής που έχει ακόμα πολλά, πολλά να πει σε αποτελέσματα και συναισθήματα που μεταδίδονται στους ενθουσιώδεις.