Als coureur was Roberto Locatelli de top gewend. Tussen 1994 en 2009 won hij een wereldtitel in de 125, kwam dicht bij een seconde, stond vijfentwintig keer op het podium en won negen Grand Prix. Het eerste succes als teammanager van Fantic heeft een bijzondere, unieke smaak. Op 24 maart zegevierde Aron Canet tijdens de Portugese GP en nam hij de leiding in het Moto2 Wereldkampioenschap. Roberto Locatelli vertelt over zijn emoties.
Eerste overwinning met Fantic: zoals bij Luna Park
“Toen ik voor het eerst won als teammanager, voelde ik me als een kind bij Luna Park. Het ervaren van het podium en het zien hoe mijn chauffeur emotioneel werd tijdens het volkslied, was alsof ik Disney World binnenstapte, met een film die in mijn hoofd begon. Het is alsof je iets aanraakt waardoor je je onoverwinnelijk voelt. Het duurt niet al te lang, maar toen ik vanaf onze pitmuur liep, terwijl iedereen aan het rennen was, ging ik langzamer rijden om dat moment zo lang mogelijk te maken. Ik herinner me nog dat ik het wereldkampioenschap in Japan won en een ereronde reed, waarbij ik langzamer ging rijden om die emotie langer te kunnen ervaren. Ik deed het opnieuw in Portimao voor Aron Canet. Het was een heel sterke emotie, omdat Aron nog nooit een race in de Moto2 had gewonnen en omdat Fantic mij de rol van teammanager toevertrouwde. Ik voelde me overwinnend bij hen, het maakt deel uit van mijn overwinningen. Er was ook een beetje druk door het resultaat dat we in de eerste race misten en die druk mag je helemaal niet tonen, want die moet je van de coureur wegnemen. Het is een beetje zoals vader zijn met kinderen. Voor mij is Aron Canet vandaag mijn sportieve zoon.”
Aron Canet doet in sommige opzichten denken aan Casey Stoner
“Ik geloof dat we de beste coureur in de Moto2 hebben. Hoe instinctief het me doet denken aan Casey Stoner. De Australiër en ik waren teamgenoten en als er zowel vrijdag als zaterdag nog een kwalificatiesessie was en met zijn tijd op vrijdag zou hij ook op zaterdag nog steeds aan de leiding staan in het klassement. Zijn optreden was overweldigend en explosief. Ik zeg niet dat Aron dezelfde is, maar hij doet me hieraan denken. Soms zijn er overeenkomsten tussen de renners en in de manier waarop hij zijn snelheid uitdrukt doet Aron mij aan Casey denken. Dit is iets dat ik heb begrepen sinds ik met hem begon te werken op de eerste testdag na de GP van Valencia in 2023. Aron is erg explosief en deze explosiviteit van hem moet onder controle worden gehouden. Ik heb het gevoel dat hij laat zien dat hij het aankan. Het is de tractiecontrole, het is geen elektronische knop maar een psychologische knop. Als hij er altijd in slaagt om het op het juiste moment te activeren, is het gemakkelijk om de positie van Portimao te omzeilen.”
Kom een MasterChef
“We hebben nog maar twee races gehad, we moeten een komma zetten, opnieuw beginnen en altijd goed werk leveren om het maximale te halen. Ik zal een eenvoudig voorbeeld geven: het lijkt op MasterChef. We hebben dezelfde ingrediënten als iedereen, maar afhankelijk van hoe we ze koken kan het resultaat minder goed of beter zijn. We moeten goed zijn in goed werk doen met ingrediënten die iedereen heeft.
Je kunt niet elke race winnen, maar je moet altijd samen met de anderen een van de hoofdrolspelers zijn, ja. We willen altijd ons best doen en de ene steen na de andere op een hele lange muur plaatsen: we hebben de middelen om hem te bouwen en we kunnen het waarmaken. Ik werk met deze geest in Fantic, we gaan hiermee naar Texas en we willen deze vasthouden tot Valencia.”
