4 Ιουλίου 2003, ο Doriano Romboni επιστρέφει στους αγώνες μετά από 3 χρόνια απουσίας. Ο αναβάτης από τη La Spezia ήταν εδώ και χρόνια ανάμεσα στους μεγάλους πρωταγωνιστές του MotoGP. Δεν είχε κερδίσει πολλά, είχε 6 νίκες και 22 βάθρα συνολικά, αλλά ήταν συναισθηματικός. Οι μονομαχίες του με τον Max Biaggi και τον Loris Capirossi έμειναν στην ιστορία. Μετά από δέκα σεζόν μεταξύ 125, 250 και 500 προσγειώθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια του Ιταλικού Γκραν Πρι του 1999 στη Μόντσα υπέστη σοβαρό τραυματισμό και έφυγε. Ωστόσο, η επιθυμία για τρέξιμο ήταν ακόμα έντονη, πολύ δυνατή. Το 2003 λοιπόν επέστρεψε, πεπεισμένος και από τον φίλο του Τζουλιάνο Σαρτόνι.
Επιστρέφει για να φορέσει κράνος και κοστούμι στο ιταλικό πρωτάθλημα Superbike, με την Giesse, μια μικρή αλλά σούπερ επαγγελματική ομάδα. Εκείνα τα χρόνια το επίπεδο της ιταλικής σημαίας ήταν πολύ υψηλό, υπήρχαν οδηγοί που πρωταγωνιστούσαν ακόμα και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ο Romboni αγωνίζεται με μια παλιά μοτοσικλέτα που έχει γράψει ιστορία: τη θρυλική Ducati 996. Βρίσκεται στο τέλος της καριέρας του αλλά το πάθος του είναι μεγάλο και το ταλέντο του έχει παραμείνει ανέπαφο. Και έτσι ήταν που στον πρώτο του αγώνα μετά τη στάση πέτυχε αμέσως μια υπέροχη τρίτη θέση πίσω από τους Sanchini και Borciani. Ο Romboni καταφέρνει πάντα να είναι ο πρωταγωνιστής, βιώνει μια νέα νιότη και στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς ανεβαίνει στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, νικημένος μόνο από τον Lucio Pedercini. Τερμάτισε το 2003 με δύο pole position, μια δεύτερη, μια τρίτη και μια τέταρτη θέση σε 4 αγώνες.
Την επόμενη χρονιά παρέμεινε στο Giesse αλλά αγωνίστηκε στο Yamaha R1 και επέστρεψε στην παγκόσμια σκηνή συμμετέχοντας στο Grand Prix του Σαν Μαρίνο. Είναι τα χρυσά χρόνια της SBK και το να φτάσεις ήδη στους βαθμούς είναι επιτυχία. Ο Doriano Romboni εγκαταλείπει οριστικά τους αγώνες στο τέλος της χρονιάς, αλλά συνεχίζει να συχνάζει στα paddocks. Γίνεται ομοσπονδιακός τεχνικός και εργάζεται επίσης ως αθλητικός διευθυντής στην ομάδα Puccetti Racing.
Στις 30 Νοεμβρίου 2013 έλαβε μέρος στο SicDay, έναν ερασιτεχνικό αγώνα supermotard στη μνήμη του Marco Simoncelli στην πίστα Sagittario, στη Λατίνα. Το δράμα. Στα 44 του χάνει τη ζωή του ένας από τους πιο αγαπημένους πιλότους. Πέρασαν 10 χρόνια από εκείνη τη δραματική μέρα αλλά η μνήμη είναι ακόμα ζωντανή. Περισσότερο από ποτέ.
