Ο Gioele Meoni τελειώνει το πρώτο του Ντακάρ ως ο καλύτερος των Ιταλών και γράφει ένα μεγάλο γράμμα στον πατέρα του. Συναγωνιζόταν πάντα με τον Φαμπρίτσιο στην καρδιά του, κάθε στιγμή. Εργαζόταν στο έργο «Dakar 4 Dakar» από το 2022 και ήταν μια πραγματική αθλητική και ανθρωπιστική επιτυχία. Τα λόγια του Gioele Meoni δεν χρειάζονται σχόλια, είναι σκέτη συγκίνηση.
Η επιστολή του Gioele Meoni
“Είδες? Τα καταφέραμε, μαζί! Ξέρω ότι δεν είχες καμία αμφιβολία, έχεις τελειώσει πολλά, αλλά με τρόμαξαν λίγο αυτά τα ατελείωτα στάδια του Ντακάρ. Όταν έκανες ένα χωρίς μηχανικό και βοήθεια, πήγαινες σπίτι και είπες στη μητέρα σου ότι δεν θα το έκανες ποτέ ξανά έτσι.
Αντίθετα, εδώ που είμαστε, μπορεί να οφείλεται και στο ποδήλατο, αλλά χρησιμοποιώντας το κεφάλι μας όπως συμφωνήσαμε, δεν βάλαμε το ποδήλατο ή το σώμα μας σε κρίση. Έφτασε φθαρμένος αλλά χαρούμενος. Έμαθα να σερφάρω λίγο;
Πρέπει ακόμα να καταλάβω πώς να το κάνω με αυτόν τον τρόπο, με τον τρόπο σου, θα είναι σχεδόν αδύνατο, αλλά προς το παρόν είμαι χαρούμενος πάντως. Ίσως είναι καλύτερο να μην προσπαθώ καν να μάθω να το κάνω έτσι.
Ωστόσο, κέρδισα το στοίχημά μας να φτάσω στον πάτο χωρίς να χάσω ούτε ένα σημείο.
Οι καλύτερες στιγμές; Όλοι, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω πότε κοιμόμασταν στη μέση των αμμόλοφων στη μεγάλη σκηνή, νομίζω ότι σας άρεσε πολύ.
… ναι, συμφωνώ, η στιγμή που ταλαιπωρηθήκαμε περισσότερο ήταν η πρώτη μέρα στα 150 χλμ. των βράχων του ηφαιστείου, ξέρεις ότι σε μένα, όπως εσύ, δεν μου αρέσουν πολύ οι πέτρες, καλύτερη άμμος όπως αυτή του όταν πήγαμε για γυρίσματα στη Ριόλα.
Στην πραγματικότητα, ξέρω ότι στο Παρίσι Ντακάρ δεν ξεκίνησες τόσο κρύα, στην Ευρώπη μετά βίας ζεστάθηκες, αλλά εδώ είναι δύσκολο αμέσως. Εδώ όμως δεν βρήκαμε τα όμορφα και καταραμένα μέρη της Μαυριτανίας. Θα ήταν ωραίο να οδηγήσω ξανά.
Όταν επιστρέψουμε θα το σκεφτούμε λίγο με τις γυναίκες του σπιτιού, εν τω μεταξύ μας αξίζει μια ωραία πίτσα όπως σας αρέσει!
Ευχαριστώ μπαμπά που με πήγες στο Ντακάρ».
