Het WK behoort tot een ver verleden. Alessandro Andreozzi werd ongeveer tien jaar geleden beschouwd als een van de meest veelbelovende jonge spelers op internationaal niveau. Hij is nu 32 jaar en doet mee aan de Nationale Trofee. Hij doet het uit passie, puur plezier, zonder al te veel na te denken over het klassement.
“In het verleden heb ik deelgenomen aan Moto2, Superbike, ik heb het naar mijn zin gehad en veel gereden. Ik probeerde te stoppen met rennen, maar ik kan het niet, verdomme – Alessandro Andreozzi vertelt Corsedimoto – Dit jaar wilde ik echt niet racen, ik zei dat het het geval was om te stoppen omdat ik ofwel op een hoog niveau loop of als ik het niet doe, heeft het weinig zin om mee te doen aangezien ik toch doordeweeks werk . Ik had wat prikkels nodig om nog een paar jaar op een goed niveau te presteren en die heb ik gevonden. Ik moet Rossocorsa en het hele team hiervoor bedanken, die me dit jaar een motor hebben gegeven die op peil is.”
Heb je je enthousiasme gevonden?
“Ik ben blij, heb de prikkels gevonden en hoop nog een paar jaar door te gaan. Nu ben ik fit en ik ga sterk en voorlopig denk ik niet aan stoppen. Op dit moment mik ik niet op wie weet welk wereldkampioenschap: ik race in de Nationale en ik ben kalm”.
Hoe gaat het ermee?
“We kenden een trage start omdat we maar één test hebben gedaan, daarna hebben we ons gesetteld en staan we altijd vooraan. Er zijn enkele ongelukkige afleveringen geweest, we hebben een paar punten verloren en het kampioenschap is kort, dus we doen niet mee voor de posities die tellen, maar ik heb plezier. Het team werkt goed en ik krijg een beetje voldoening. Natuurlijk zijn de eersten iets sneller, vooral Giannini die dit jaar in uitstekende vorm verkeert. In Misano reed hij sneller dan de CIV-pole, dus het niveau is erg hoog”.
Zien we jou bij het CIV?
“Ik werk fulltime en het zou een beetje moeilijk zijn om op mijn best te trainen voor de CIV. De Nationale Trofee kan ik beter aan. De CIV zou iets veeleisender zijn omdat er meer ronden in de races zijn, meer tests, allemaal ingewikkelder voor degenen die werken. Het enige dat ik niet zo leuk vind, is dat je in een tent blijft en ik heb liever een box en de Nationale ruiters staan het niet toe, maar verder vind ik het prima, dus ik denk dat ik hier blijf ”.
Jonathan Rea de prachtige biografie: “In Testa” beschikbaar op Amazon
