Ducati en de Italiaanse Grand Prix: een sterke liefde. De fabrikant uit Borgo Panigale heeft de prijs zeven keer gewonnen, acht als we ook de Sprint van vorig jaar in ogenschouw nemen. In de MotoGP werd het eerste succes geboekt door Casey Stoner in 2009. Tussen 2017 en 2019 wonnen Andrea Dovizioso, Jorge Lorenzo en Danilo Petrucci. In 2022 Pecco Bagnaia die het jaar daarop ook de Sprint won. De eerste overwinning voor een Ducati in de ‘thuisrace’ dateert echter al uit 1958. Er werd destijds in Monza gereden en heette de Grand Prix of Nations. In de 125 klasse won een rookie: Bruno Spaggiari, op een Ducati. Dat was zijn eerste en enige overwinning in het wereldkampioenschap en de enige voor een Ducati in de ‘thuisrace’ aan het begin van het motorrijden. Sterker nog, we moesten wachten tot 2007 voordat we een Ducati weer op de bovenste trede van het podium zagen staan tijdens een wereldkampioenschapsrace op Italiaanse bodem: in Misano tijdens de Grand Prix van San Marino in 2007 met Stoner.
Wie was Bruno Spaggiari
Hij werd geboren op 11 januari 1933 in Reggio Emilia. Hij raakte meteen gepassioneerd door motoren en maakte zijn debuut als coureur op een Cucciolo. Op twintigjarige leeftijd, in 1953, kocht hij een Gitane met tweetaktmotor en reed daar zijn eerste races mee. Het jaar daarop maakte hij zijn debuut in professionele competities, waardoor zijn talent meteen opviel. In 1954 organiseerde Ducati een selectie op het circuit van Modena waaraan 200 aspirant-rijders deelnamen. De Emiliaanse centaur zette de zesde tijd neer, maar werd uitgenodigd voor een andere selectie. Hij had echter geen geld voor de reis. Ingenieur Fabio Taglioni, een historische Ducati-ontwerper, kwam erachter en liet hem het benodigde geld voorschieten. Spaggiari stelde de verwachtingen niet teleur en werd al snel een officiële Ducati-rijder. In 1958 won hij daardoor de Italiaanse 125-titel en de MotoGP Grand Prix. Na een periode bij MV Agusta en Benelli keerde hij terug naar Ducati, maar in het wereldkampioenschap met 250, 350 en 500. Op de “Nazioni” van 1972 in Imola klom hij naar de derde trede van het podium in wat de laatste Grand Prix van zijn carrière en het enige Ducati-podium in de 500-klasse. Op hetzelfde circuit schitterde hij vervolgens op de 200 mijl in zowel 1972 als 1973.
Een van zijn belangrijkste resultaten op Ducati was de overwinning tijdens de 24 uur van Montjuich op een Ducati 285. Spaggiari nam op 7 april 1974 deel aan zijn laatste race in Imola op een Ducati 750. Toen zijn racecarrière nu op zijn epiloog was, vormde een team om te concurreren in de serie-afgeleide categorie. Als teammanager hielp hij een jong talent lanceren dat later de geschiedenis van het wereldmotorrijden schreef: Franco Uncini.
Foto CuoreDesmo
