De start van het seizoen verliep bergopwaarts voor Dennis Foggia, die nog steeds op nul staat in het algemeen klassement van het Moto2 Wereldkampioenschap. In afwachting van de volgende Grand Prix trainde hij in Misano met een V4R, samen met de rijders die deelnamen aan het Italiaanse Snelheidskampioenschap. Bij deze gelegenheid werd hij geïnterviewd door CorsedimotoTV
“Tijdens de rust trainen we, het was leuk en ik had veel plezier – zei Dennis Foggia – Uiteraard zijn de banden hetzelfde, het gewicht van de fiets is iets hoger, dus het is trainen, op de fiets zitten op de baan helpt altijd, dus kilometers maken is allemaal ervaring, dus ik inventariseer en leer. Dan is de snelheid geweldig.”
Stipt tijdens de eerste twee races van het seizoen
“Dit seizoen in de Moto2 benut ik mijn potentieel helaas nog steeds niet honderd procent. Wij werken samen met het team. Ten opzichte van vorig jaar hebben we diverse stappen gezet, het team is intern veel veranderd, zij moeten aan mij wennen en ik aan hen. Van Qatar naar Portimao hebben we een grote stap gezet en we zijn er heel dichtbij, dus het is gemakkelijk om van de vijfde naar de vijftiende plaats te gaan. Afhankelijk van hoe je start, verandert het veel, dus we moeten nog harder werken om verder naar voren te starten, om de race gemakkelijker te maken, want dit is geen Moto3, er is geen slipstream, niets. Het lijkt erop dat we ver achterlopen, ver weg, maar we zijn dichterbij dan het lijkt. Ik geef nooit op omdat ik hiervoor leef, ik word hiervoor wakker, ik slaap hiervoor, dus ik geef alles, honderd procent in wat ik doe.
De overgang van Moto3 naar Moto2 is lastiger dan van Moto2 naar MotoGP
“Moto3 is een heel moeilijke categorie waarin je, als je erin slaagt een verschil te maken, heel goed en sterk bent. Het probleem is dat wanneer je naar de volgende categorie gaat, er een grote sprong is in termen van fiets, banddiameter en vermogen. Alles verandert: de rijstijl, de aanpak van de race, alles. We hebben twintig races, maar in elke drie tests zijn er een kwalificatie en een race, en zelfs de vrije trainingen zijn als een kwalificatie, omdat je in de veertien moet blijven, zodat je geen tijd hebt om de motor te repareren, om iets te doen. Je komt tegen het einde van het jaar en je begint te leren. De overgang van Moto2 naar MotoGP is makkelijker omdat je al gewend bent aan een grote motor, aan de elektronica, aan de verlaging… Nu is alles aanwezig, dus het is minder traumatisch. Moto3 daarentegen is erg rauw, er is geen elektronica of iets dergelijks. De moeilijkste categorie op dit moment is naar mijn mening de Moto2.”
