Lucio Pedercini bezoekt de paddock al sinds hij een jongen was, toen hij veertien jaar oud was en duizend dromen had. Hij heeft deelgenomen aan meer dan zeventig MotoGP Grand Prix in de 500-klasse en bijna tweehonderd als World Superbike-rijder. Vervolgens wijdde hij zich fulltime aan het teammanagerschap. Motorrijden is dan ook altijd zijn leven geweest. Nu maakt hij een van de meest gecompliceerde periodes uit zijn carrière door en doet hij zijn best om vooruit te komen. TPR Pedercini Racing zal niet deelnemen aan de volgende twee ronden van het Wereldkampioenschap Superbike. Zijn doel is om te proberen aanwezig te zijn in Misano. Op dit moment denkt hij liever niet na over het idee van opgeven, maar in het leven zijn er geen absolute zekerheden en dat weet Lucio Pedercini goed, zo vertelt hij aan Corsedimoto.
Lucio Pedercini: het mea culpa
“Het is een heel moeilijke tijd. Helaas ben ik een ouderwets persoon, iemand voor wie een woord en een handdruk voldoende zijn, niet alleen op het werk maar in het leven in het algemeen. De afgelopen jaren heb ik altijd op beloftes vertrouwd, ik heb mij laten misleiden en vaak had ik niets meer in handen. Nu is het een wereld van haaien en ze staan allemaal klaar om je te verslinden. Ik heb een fout gemaakt, dat geef ik toe, vanwege mijn enorme passie voor mijn werk. Werk dat mijn leven is. Ik doe niet mee aan de race om rijk te worden, integendeel. Als ik iets heb, investeer ik het in het team, ik heb eigenlijk alleen het absolute minimum nodig voor mij en mijn gezin.”
Als het om de verbeuring van Barcelona en Assen ging.
“Ik hoopte tot het einde aanwezig te kunnen zijn, tot een paar dagen geleden. Het is waar dat we de tests niet hebben gedaan, maar het was niet logisch om ze te doen als je niet de zekerheid had om mee te doen, ook omdat elke keer dat je gaat rijden er kosten zijn. Als het budget waar ik op hoopte er was, hadden we zelfs op het laatste moment tests georganiseerd. Nu zullen we proberen aanwezig te zijn in Misano, eerst wat tests doen en onszelf presenteren met een structuur die in orde is. Het is belangrijk om daar te zijn bij Misano, maar op een bepaalde manier heeft het verder geen zin. We zijn erop gefocust om het te doen en vanaf juni aan alle andere deel te nemen: het zou niet slecht zijn, het seizoen zou in lijn liggen met een ander seizoen waarin we de niet-Europese reizen hadden overgeslagen.”
Lucio Pedercini: de ondernemer en de man
“Helaas ben ik niet zo goed als ondernemer, ik geef het toe, ik herken het. Een juiste ondernemer hanteert altijd rationaliteit, maakt logischere keuzes, terwijl ik mij laat meeslepen door mijn hart, door passie, door het verlangen om vooruit te komen. Een echte ondernemer zou inmiddels waarschijnlijk gestopt zijn. Ik daarentegen kan niet slapen als ik eraan denk dat ik niet aan de start zal staan in Barcelona en Assen. Op dit moment ben ik teleurgesteld, verdrietig en diepbedroefd. Ik weet dat degenen die niet gepassioneerd zijn, zoals ik, bepaalde dingen moeilijk kunnen begrijpen en dat er misschien kritiek op mij zal neerdalen, maar ik heb er op menselijk vlak echt moeite mee om het motorrijden te verlaten. Ik ben me ervan bewust dat mijn team niet aantrekkelijk is, zowel vanwege de recente resultaten als vanwege de motor. Misschien is het logischer om te stoppen of in ieder geval een sabbatical te nemen, maar hoe doe je dat? Ik zou te veel lijden. Ik probeer me te verzetten en als het slecht zou gaan, zou ik het duidelijk opgeven, want ik moet hoe dan ook aan mijn gezin en mijn kinderen denken.”
CIV is geen mogelijke optie: dit is de reden
“Ik dacht toevallig aan andere kampioenschappen, dat zal ik niet ontkennen. Waarom doe ik de CIV niet? Ik heb een Kawasaki en kon het niet doen met mijn fiets. Het zou ondenkbaar zijn om het in voorraadconfiguratie te zetten, de besturingseenheid en al het andere te veranderen. Op technisch vlak zou ik helemaal opnieuw moeten beginnen bij een andere motorfabrikant en daardoor zouden de kosten erg hoog zijn.”
