Superbike-enthousiastelingen zijn conservatief en vormen hun oordeel op basis van de circuitervaring, in plaats van op toekomstige verwachtingen. Anderhalve maand voor de start van het WK in Phillip Island, Australië, is er in de ogen van mensen een momentopname van de afgelopen twee seizoenen. De Ducati Panigale V4 wordt beschouwd als de onbetwiste referentie en Alvaro Bautista als de onoverwinnelijke rijder. Beelden gevormd door feiten: in ’23 behaalde de kleine man uit Madrid 27 overwinningen in 36 races, waarmee hij het hyperbolische doel van 59 overwinningen in drie seizoenen aan boord van de Ducati bereikte. In deze korte periode is hij de meest succesvolle rijder in het rood geworden, niet alleen op het Superbike-front, beter dan heilige monsters als Carl Fogarty of Troy Bayliss, maar ook dan welke andere Ducati-rijder in de geschiedenis dan ook. Sinds 2019 is er het voordeel van de Superpole Race, wat de statistieken een beetje in de war heeft gebracht, maar het zijn nog steeds enge cijfers.
De zware last
Maar er is een kanttekening: in 2024 zal het regelgevingsscenario drastisch veranderen. De nieuwe regel over het gecombineerde gewicht van de berijder en de fiets zal Alvaro Bautista dwingen om te gaan met een last van zes kilo ballast. Dat hij blijft winnen is geen gegeven. Sterker nog, het zou een enorme verrassing zijn als het zou gebeuren. Het grote probleem voor hem is dat ze praktisch ad personam een straf hebben bedacht, omdat onder de kanshebbers voor het Wereldkampioenschap Superbike alleen hij zo licht is. In “lopende volgorde“Dat wil zeggen dat Bautista met alle benodigde kleding amper 66,5 kg bereikt, verre van de ‘ideale’ 80 kilo die door de norm wordt gesteld. De helft van deze delta zal de ballast bepalen, dus in jouw geval zal dat rond de zes kilo zijn. Op een racefiets (de Superbike-gewichtslimiet is 168 kilo) is een dergelijke massa een factor van enorme impact. Het extra gewicht kan het rijgedrag, het remmen en de bandenslijtage beïnvloeden. Vooral dit laatste aspect baart Alvarito de meeste zorgen, die zijn dominantie heeft opgebouwd op het gebied van gripmanagement.
Vriendschappelijk vuur
Tegelijkertijd zullen de merken die verder achterop liggen, zoals Kawasaki, Honda en BMW, aanzienlijke voordelen op het gebied van de regelgeving genieten, aangezien ze bijvoorbeeld ook in staat zullen zijn om in te grijpen op bepaalde interne onderdelen van de motor, door deze aan te passen ten opzichte van de concurrentie. aan de goedgekeurde componenten. Maar waarschijnlijk is ballast, wat Bautista betreft, het overheersende element. Want zoals gezegd zal er voor Toprak Razgatlioglu en Jonathan Rea niets veranderen, terwijl dat voor Alvaro wel het geval zal zijn. Maar er is meer, want er zal ook rekening gehouden moeten worden met eigen vuur. Met dezelfde Panigale V4 R hoeft teamgenoot Nicolò Bulega geen ballast te monteren, en hetzelfde zal gelden voor Andrea Iannone, Danilo Petrucci en de andere “satelliet” Ducati-rijders. Bautista zal dus ook technisch in een (ernstige) minderwaardigheid verkeren ten opzichte van zijn merkgenoten.
Hoe lang kun je doorgaan als je veertig bent?
Alsof de ballast nog niet genoeg is, is er ook nog het… gewicht van de leeftijd. In november bereikt Bautista de mijlpaal van 40 jaar. Hij zal het geruststellende precedent van Max Biaggi kunnen volgen, die in 2012 op 41-jarige leeftijd zijn zesde Wereldkampioenschap tekende, zijn tweede in Superbike met Aprilia. Dezelfde Romeinse kampioen stopte drie jaar later, in 2015, eenmalig met racen in Maleisië. En het was geen deelname voor de eer om te tekenen, maar van een zeer hoog niveau. Bautista verlengde het contract voor slechts één jaar, waarbij alle mogelijkheden openbleven. Als hij ondanks de handicap de nummer 1 zou kunnen verdedigen, zou hij de drie Wereldkampioenschappen Superbike van de legendarische Troy Bayliss evenaren. Gezien de locatie zou het een gigantische onderneming zijn. Tot op heden wordt Bautista nog steeds aangeduid als de te kloppen renner, maar deze zes kilo veranderen de horizon van ’24 drastisch.
