Wat we afgelopen weekend in Thailand zagen was een van de beste races van het seizoen, zonder te overdrijven, zelfs in de moderne MotoGP. Grote eer gaat naar “speler 33” Brad Binder, gestimuleerd door de triomf van de Springboks (het Zuid-Afrikaanse nationale rugbyteam, een instituut voor zijn land), voor het onderbreken van wat een Ducati-solo had kunnen zijn. De rijder uit Potchefstroom werd wild en probeerde uit alle macht zijn KTM voor de twee vertegenwoordigers van de Italiaanse fabrikant te plaatsen. Dat lukte hem niet, maar zijn race is slechts de zoveelste demonstratie van de waarde van Binder, die lange tijd het onbetwiste referentiepunt voor het Oostenrijkse merk is geweest. Zoals Marc Marquez altijd is geweest sinds zijn aankomst bij Honda, een discussie die eind 2023 zal eindigen.
Binder en KTM, een lange geschiedenis
Eigenlijk begint de discussie al veel verder weg. Hij is een van de jongens die de Red Bull Rookies Cup, het KTM-kampioenschap voor één merk, heeft doorlopen voordat hij de werelduitdaging aanging. Hij maakte al snel een einde aan zijn gebrek aan podiumplaatsen voor zijn Zuid-Afrika, zijn wijding kwam in 2016 met de overwinning van het wereldkampioenschap in de Moto3 met het team van Aki Ajo, destijds het officiële KTM-team in de categorie. Binder riskeerde later het Moto2-kampioenschap te winnen met KTM, een project dat van korte duur was maar dat alleen hij naar een hoog niveau wist te tillen.
Toen hij eenmaal in de MotoGP aankwam, werd hij een van de weinigen die succes boekte bij zijn debuut, wat ook een historische mijlpaal markeerde voor KTM. Sindsdien hebben we het over vier overwinningen (twee dit jaar alleen al) en nog eens elf podiumplaatsen tussen sprints en lange races (waarvan acht behaald in 2023), wiskundig gezien bleef hij tot de laatste GP in de running voor de titel. wat er ooit eerder is gebeurd. Het is geen verrassing dat hij voortdurend vastzit aan meerjarige contracten!
Brad Binder komt Marc Marquez?
Maar hoe doet hij dat? Het antwoord kwam van Pol Espargaro, de meest ervaren rijder van het KTM-kwartet. De Spanjaard maakte er geen geheim van dat hij erg onder de indruk was van wat Binder doet, zeker vergeleken met alle andere rijders aan boord van de RC16. Laten we in zijn geval de blessure en daardoor een ernstige vertraging bij het opnieuw afstellen aan een grondig veranderde motorfiets niet vergeten. De motorfiets die hij zal overlaten aan Pedro Acosta aan het einde van een lange, problematische periode voor de vijf rijders die voor vier motoren zijn ingehuurd… Terugkerend naar de Zuid-Afrikaan is hij momenteel de enige rijder die met de KTM uit de startblokken kan komen.
In Thailand begon Espargaro met een grapje: “Je zou Brad Binder een Moto2 kunnen geven en hij zou nog steeds races kunnen winnen in de MotoGP.” Misschien te benadrukt, maar Espargaro benadrukt daarmee het geweldige werk van zijn merkpartner. Maar hoe doet hij dat? “Binder kan later remmen en heeft meer bochtensnelheid. We hadden een vergelijkbare rijstijl, maar nu is de fiets heel anders. Ik zeg niet dat het geschikt voor hem is, maar hij is degene die zich voortdurend heeft aangepast aan een veranderende fiets.” De vergelijking met Marc Marquez en Honda, die duidelijk terugkeren naar hun gouden dagen van vóór de blessure, ligt voor de hand. Wie weet of Brad Binder het Ducati-leger echt kan ondermijnen voor het MotoGP-kampioenschap… Misschien in 2024?
De “vliegende Zuid-Afrikaan” van de MotoGP
Maar de gegevens van wat Brad Binder tot nu toe al heeft bereikt, spreken heel duidelijk. Zoals gezegd was hij het die de honger naar podiumplaatsen voor zijn land doorbrak, een gebrek aan resultaten dat 29 jaar duurde in de MotoGP. De vorige was Mario Rademeyer, derde in de 250cc tijdens de Zuid-Afrikaanse GP van 1985, gehouden in Kyalami. In 2016 werd hij zoals gezegd Moto3-wereldkampioen en opnieuw was hij de eerste Zuid-Afrikaan sinds lange tijd: de laatste was Jon Ekerold, wereldkampioen in 1980 in de ter ziele gegane 350cc. Zoals gezegd wist hij in de Moto2 geweldige resultaten te behalen met een KTM die niet op gelijke hoogte was met het KALEX-leger. Hij eindigde als derde wereldkampioen in 2018 en vice-kampioen in zijn laatste seizoen in de categorie.
Eenmaal aangekomen in de MotoGP blijft hij het verschil maken, zeker niet alleen vanwege de ongelooflijke comebacks op zondag die de schade beperkten na de aanhoudende problemen in de kwalificatie. Opnieuw plaatsen de cijfers hem in vergelijking met de landgenoten die hem voorgingen. Met het podium behaald in Buriram is Brad Binder zelfs de Zuid-Afrikaan geworden met de meeste podiumplaatsen in de koningsklasse, nu negen. Voorheen telden de 8 van Paddy Driver, de eerste Zuid-Afrikaan die meedeed in de koningsklasse, daarna uiteraard 500cc aangezien hij tussen 1958 en 1965 in het Wereldkampioenschap reed. Voor de voormalig rijder uit Johannesburg de 3e wereldkampioenschapsplaats in de 1965 achter Agostini en Hailwood, nog een interessant doelpunt voor Binder.
Foto: KTM-afbeeldingen/polariteitsfoto
