Οι αδερφοί Rodriguez: από τη Formula 1 στον θρύλο

Η ιστορία των κινητήρων και επομένως της Formula 1 είναι γεμάτη αδέρφια, αλλά δύο είναι τα πιο αξιομνημόνευτα όλων των εποχών. Οι αδερφοί Rodriguez σημάδεψαν μια αθλητική εποχή και πάνω από όλα έκαναν το Μεξικό να ερωτευτεί τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, τα κατορθώματά τους εξακολουθούν να λέγονται στο έθνος τους. Η ιστορία τους είναι για εκείνους που έκαναν την περιουσία τους στο εξωτερικό αλλά άνοιξαν και τους δρόμους των τεσσάρων τροχών στους Μεξικανούς. Ο Ricardo Rodriguez της Vega και ο Pedro Rodriguez της Vega μνημονεύονται για όσα άφησαν στον κόσμο των τεσσάρων τροχών, αλλά και για το τραγικό πέρασμά τους, που βιώνουν με μεγάλη συμμετοχή ακόμη και σήμερα οι κάτοικοι του Μεξικού.

Ο Ρικάρντο από την άφιξή του στη Formula 1 έως το GP του Μεξικού το 1962

Ο Πέδρο είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο αδερφούς, γεννημένος στην Πόλη του Μεξικού στις 18 Ιανουαρίου 1940. Ο Ρικάρντο γεννήθηκε δύο χρόνια αργότερα, πιο συγκεκριμένα στις 14 Φεβρουαρίου 1942. Οι δύο νεαροί Μεξικανοί δεν μεγάλωσαν περιτριγυρισμένοι από αυτοκίνητα, αλλά πέρασαν πρώτα από το ποδήλατο και μετά πρωταθλήματα μοτοσυκλέτας. Το 1957 είναι η χρονιά της αλλαγής, και οι δύο καταλαβαίνουν ότι το πάθος τους είναι τα αυτοκίνητα. Την επόμενη χρονιά έχουν καταλάβει πλέον τη μοίρα τους και αποφασίζουν να φτάσουν στη γηραιά ήπειρο. Η Ευρώπη είναι η χώρα των 24 ωρών του Le Mans, ο μικρότερος αδερφός Ricardo φαίνεται να έχει περισσότερο ταλέντο από τον Pedro, με τον Enzo Ferrari να αποφασίζει να δώσει στον νεότερο ένα τιμόνι της Formula 1. Ο νεότερος από τους Rodriguezes κάνει το ντεμπούτο του στη Formula 1 κατά τη διάρκεια του 1961 Ιταλός GP. Ο Ricardo, μετά από μια σπουδαία εμφάνιση, αναγκάστηκε να αποσυρθεί μερικά μπαρ από το τέλος.

Το αγόρι είχε κατακτήσει ακόμη και την πρώτη σειρά, αλλά μια βλάβη στην 156 F1 του τον ανάγκασε να αποσυρθεί. Ο Enzo Ferrari τον λατρεύει και έτσι του προσφέρει συμβόλαιο στην κορυφαία σειρά για το 1962. Ο οδηγός εναλλάσσει αγώνες στη Formula 1 και εκτός, πετυχαίνοντας εξαιρετικά αποτελέσματα στους επιπλέον αγώνες πάντα με το Prancing Horse. Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς διεξήχθη το GP του Μεξικού για τη F1, αλλά δεν μετρούσε για το πρωτάθλημα. Ως εκ τούτου, η ομάδα του Μαρανέλο αποφάσισε να μην λάβει μέρος στη διοργάνωση. Ο νεαρός Ροντρίγκεζ νοιάστηκε τόσο πολύ, σε σημείο να έρθει σε συμφωνία με τη Lotus που τον συμπεριέλαβε στην ομάδα του Rob Walker. Μοιραία αποδείχθηκε η Παρασκευή του GP του Μεξικού για τον νεαρό Ρικάρντο, ο οποίος προσπαθώντας να πετύχει τον καλύτερο χρόνο στις ελεύθερες δοκιμές, έχασε τη ζωή του σε ηλικία μόλις 20 ετών.

Ο θάνατος του Ρικάρντο συγκλόνισε τον αδελφό του

Στις 4 Νοεμβρίου 1962 η πίσω δεξιά ανάρτηση του Ricardo’s Lotus απέτυχε. Ο οδηγός τράκαρε το αυτοκίνητό του στο χώμα που βρισκόταν στα όρια του διαδρόμου, με τον οδηγό να πετάει έξω από το αυτοκίνητό του και να πεθαίνει λίγα λεπτά αργότερα. Η τραγωδία ταρακούνησε τον μεγαλύτερο αδερφό του Πέδρο, ο οποίος στο μεταξύ είχε ανοίξει το δρόμο του σε άλλα πρωταθλήματα. Μετά από μια στιγμή αδυναμίας λόγω της αποχώρησης του Ricardo, ο Pedro έφτασε στη Formula 1 σε πιο σταθερή βάση το 1963. Από εκείνη τη χρονιά έως το 1966 αγωνίστηκε σποραδικά με τα χρώματα της Ferrari και της Lotus. Το 1967 αποφάσισε να αγωνιστεί με τον Cooper, όπου στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν στη Νότια Αφρική κέρδισε τον πρώτο του αγώνα F1. Το 1968 πήγε στο BRM όπου δεν κέρδισε κανέναν αγώνα αλλά ανέβηκε τρεις φορές στο βάθρο.

Το 1969 δεν πάει όπως θα έπρεπε, αλλά το 1970 παίρνει τη δεύτερη νίκη του στη Formula 1 ξανά με την BRM. Το Spa-Francorchamps στο Βέλγιο είναι το νούμερο τέσσερα της σεζόν και ο Μεξικανός περνάει πρώτος την καρό σημαία. Το 1971, ο Pedro αποφάσισε να συνεχίσει με την αγγλική ομάδα, εναλλάσσοντας όπως έκανε πάντα στην καριέρα του με επιπλέον αγώνες. Στις 11 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο μεγαλύτερος Rodriguez έλαβε μέρος σε έναν αγώνα στη Γερμανία στο Norisring που ισχύει για το πρωτάθλημα Interserie. Ο Μεξικανός έχασε τη ζωή του την ίδια μέρα, ενώ αγωνιζόταν με τη Ferrari 512M στην ομάδα του φίλου του Χέρμπερτ Μύλλερ, σε ηλικία μόλις 38 ετών. Ο Πέδρο φτάνει έτσι στον Ρικάρντο, βάζοντας τέλος στην ιστορία των αδελφών Ροντρίγκεζ.

Η Πόλη του Μεξικού θυμάται ακόμα τους αδερφούς Rodriguez

Ο μεξικανικός λαός δεν ξέχασε ποτέ τα δύο μεγάλα αδέρφια, ούτε για μια στιγμή. Σήμερα στο Μεξικό αγώνες Formula 1 στην Πόλη του Μεξικού, στην πίστα που φέρει το όνομα των δύο αγνοουμένων αδελφών. Ο Ρικάρντο μνημονεύεται ακόμα και σήμερα για το μεγάλο του ταλέντο και το πώς ήξερε να βρίσκει αμέσως το όριο του αυτοκινήτου του. Ο Πέδρο, από την άλλη, μνημονεύεται για τις μεγάλες του ικανότητες όταν η πίστα βρέχτηκε. Οι δυο τους είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο της μεξικανικής πρωτεύουσας. Οι πρωτοβουλίες στη μνήμη τους είναι αμέτρητες. Αν το Μεξικό αγαπά τη Φόρμουλα 1 τόσο απερίσπαστα, τόσο που γίνεται γιορτή κάθε φορά που περνάει, το οφείλει σε αυτά τα δύο αδέρφια. Αδέρφια που έχουν μοιραστεί τα πάντα στη ζωή: χαρές, απογοητεύσεις, αλλαγές και δυστυχώς και έναν πρόωρο θάνατο, αγώνες με αυτοκίνητο.