De CIV bezorgde ons de Superbike-finale die niemand had verwacht. De slag bij Imola waarbij de titel aan Lorenzo Zanetti werd toegekend, zorgde in alle opzichten voor veel ophef. Het verkeerde remmen en de botsing die Michele Pirro veel schade heeft berokkend, hebben de controverse flink aangewakkerd, waardoor de kijkcijfers omhoog zijn gegaan, zoals in elk autosportscenario gebeurt als er iets onvoorspelbaars gebeurt.
Nu is het niet langer een tijd voor discussies, maar voor het maken van de balans. Het gejuich van het publiek tijdens de Racing Night in Misano eind juli suggereert dat het potentieel van de Italiaanse serie nog gedeeltelijk onontgonnen is. Wat zijn de volgende kaarten om te spelen en de problemen die moeten worden opgelost? Simone Folgori reageert (midden op de foto, poserend met de kampioenen van 2023), directeur van het CIV en tevens directeur van het Italiaanse Federmoto en lid van de Internazionale.
Ben je tevreden over hoe dit jaar is verlopen?
Absoluut ja. We hebben veel categorieën, dus we gaan een beetje in cycli. In sommige seizoenen zijn we aan de ene kant op ons best en lijden we aan de andere kant. Dan keren de zaken om, ik zou zeggen dat het normaal is. De CIV is het toppunt van het Italiaanse motorrijden dat op internationaal niveau overal schittert. We zijn overal eerste of tweede, we hebben zeer interessante jonge mensen die op wereldniveau racen. Er komen evenveel uit de instapcategorieën, in de CIV Junior werken we goed. Uiteraard stoppen we niet, we kunnen altijd verbeteren.
Zijn vijf categorieën niet te veel?
Nee, ze zijn wat ze zouden moeten zijn. We hebben de drie categorieën afgeleid van de WK-serie (Supersport, Supersport en 300) en de twee kleine. De CIV is het enige nationale kampioenschap waar Moto3 wordt gereden, omdat wij ervan overtuigd zijn dat het onvervangbaar is. Jaren geleden waren de kosten enorm gestegen, dus introduceerden we de eenmotorige 450, die minder dan € 5.000 kost en het hele seizoen meegaat. Dit tekort had geen invloed op de prestatie: de poletijd in Misano zou de tweede startrij in het Wereldkampioenschap waard zijn geweest. In 2024 zullen we in PreMoto3 racen met de Honda 250, die €9700 kost, en we gaan verder met de Moto3, die dient om continuïteit te bieden: de dertienjarige kan zo de lat hoger leggen, zonder te wachten tot hij 16 is om op een 300 te stappen..
Is er iets mis?
Ja, de exorbitante kosten die gepaard gaan met het internationaal betreden van de Moto3. In Italië hebben we 140 kinderen op de baan in de CIV Junior en voor volgend seizoen hebben we al 40 voorinschrijvingen in PreMoto3. Maar daarna komt er een dop. Het Moto3 Junior Wereldkampioenschap vereist geweldige budgetten, €2-300.000, en er racen 35 coureurs, waarvan de meesten Spanjaarden, een paar Italianen en nog eens 6-7 uit de rest van de wereld. Dorna heeft er elk seizoen 5 nodig om de MotoGP-kwekerij te voeden. Maar kan het mondiale motorrijden overleven met slechts 35 prospects? Gelukkig is er een MiniGP-wereldproject gestart met de Ohvale, de volgende stap zijn de formules die de Honda 250 gebruiken, daarom hebben we exact dezelfde fiets overgenomen in de toekomstige PreMoto3. Maar wat ontbreekt is het reorganiseren van het volgende niveau, namelijk Moto3. Over de hele wereld racen er ongeveer 80 rijders in de Moto3, verdeeld over het Wereldkampioenschap, de JuniorGP en de Italiaanse: dat zijn er te weinig.
Waarom waren er slechts 14 starters in Superbike op Imola?
Het is een probleem dat ook in eerdere rondes voorkwam. We hebben enkele afvalligen gehad om economische redenen en enkele gewonden, onvoorziene gebeurtenissen die zwaar wegen omdat het bekken te beperkt is. We zouden nog drie tot vier vaste coureurs nodig hebben om een grid van 20-22 te hebben, wat de standaard is in alle elitekampioenschappen. Wij zijn ook bezig met de huizen. De technische formule lijkt ons de juiste.
Zal de Superbike in ’24 nog steeds de unieke Motec-besturingseenheid hebben?
Voor 2024 ja. We bekijken hoe de internationale regelgeving de komende jaren zal worden aangepast. We zitten aan de FIM-tafel die bepaalt hoe de Superbike van de toekomst eruit zal zien. In de bedoelingen zal er uiteindelijk sprake zijn van een perfecte homogeniteit tussen de regels van het WK voetbal en die van alle nationale kampioenschappen. Nu doet iedereen het voor zichzelf, dus de Superbike-wereld is één ding, en die van CIV, MotoAmerica, BSB en Spanje verschillen van elkaar. De huizen verkeren in moeilijkheden en er ontstaat desinteresse. Genoeg is genoeg: over een paar jaar kun je met hetzelfde tenue racen in het WorldSBK maar ook in andere kampioenschappen, waaronder de CIV.
Waarom heeft u de Dunlop monotyre bevestigd?
We hebben een aanbesteding uitgeschreven en het merk gekozen dat ons de beste voorwaarden bood. Dunlop zal de enige leverancier van alle categorieën zijn en tevens de titelsponsor van de CIV. Het zal ons helpen om het beter bekend te maken.
Er was controverse vanwege de gelijktijdigheid met de Endurance. Zal het opnieuw gebeuren?
In Imola heb ik al onze coureurs samengebracht die ook in het EWC racen. Ik liet hem onze conceptkalender van ’24 zien en gelukkig zijn er geen concurrenten. Als CIV hebben wij weinig marge, omdat elk circuit ons één of hooguit twee beschikbare data gedurende het seizoen biedt. We hebben de MotoGP- en Endurance-draft al in handen, WorldSBK werkt nog aan verschillende opties. Op dit moment zijn we veilig wat betreft Endurance. Maar er zullen cross-overs zijn tussen Endurance en WorldSBK: ik ben benieuwd of de Italiaanse renners die aan beide kampioenschappen deelnemen, Dorna zullen schrijven om te klagen, zoals ze deden met de CIV…
De CIV is de top, maar hoe gaat het met de basis?
Wij passen ons aan de tijd aan. Er was eens een motor die gevoed werd door de weg: de jongen kocht een scooter, had plezier, besefte dat hij snel ging en ging naar de baan. Nu hebben wij deze tank niet meer. Je moet dus de basis beheren zoals ze dat bij andere sporten doen, zoals voetbal of basketbal. Als een kind niet iemand van over de hele wereld in zijn familie heeft, is het moeilijk voor hem om dichtbij te komen. We willen een systeem creëren dat kinderen en tieners een paar keer per week de mogelijkheid biedt om te gaan trainen in de dichtstbijzijnde instelling, met een federale introductieschool. Daar vinden ze de tools en ondersteuning van onze technici, we willen een systeem creëren dat identiek is aan de voetbalscholen. Waar u de basisbeginselen leert en wordt opgenomen in een competitief proces dat past bij uw niveau.
Wat betekent het?
Nu ligt zelfs in de instapcategorieën het niveau erg hoog. We willen voor iedereen geschikte paden creëren: degenen die het potentieel hebben om toekomstige kampioenen te worden, gaan onmiddellijk naar de nationale series, anderen die minder begaafd zijn, moeten niet stoppen, maar hun activiteit in competities op hun niveau voortzetten. Misschien met het vooruitzicht amateur-trofeecoureur te worden. In andere sporten werkt het precies zo, en we willen dat het motorrijden zich aanpast, zonder iemand achter te laten.
Hoe gaat u om met piloten van federaal belang?
We zullen het IMF-voorbereidingsprogramma verder intensiveren, dit jaar hebben we ongeveer 40 benoemingen bereikt. We zien de kinderen dus elke week: ze worden op een specifieke manier getraind, ze leren een werkwijze, ook over details waar voorheen niet over nagedacht was. De jonge coureurs zijn nu meer klaar voor de race en we zien de resultaten. Wij zullen de inspanningen in deze richting opvoeren.
Als de CIV racet, lijken de circuits verlaten…
We hebben gemiddeld 7-8 duizend toeschouwers, wat niet veel lijkt omdat we met honderdduizend mensen op racebanen racen. Maar hoeveel verdienen de andere nationale sporten, met uitzondering van voetbal? Kijk naar de opkomst bij basketbal en volleybal: 4.000 toeschouwers zijn er een record.
Is het vergroten van het publiek en de bekendheid een prioriteit?
We moeten ons realiseren dat de CIV niet het WK is. Wij zijn iets anders, we willen andere inhoud aanbieden. Daarom hebben we de Racing Night in Misano uitgevonden. We moeten met jongeren spreken, via sociale media, en ons concentreren op katalysatoren die in de aard van de CIV liggen. Het grote succes van Racing Night doet ons begrijpen dat als je iets intrigerends te zeggen hebt, de autosport een context blijft die aantrekt, op alle niveaus. We betrokken er een nieuw publiek bij: mensen die een dag op het strand hadden doorgebracht kwamen aan en ‘s avonds kwamen ze gezellig met ons mee. Ze vonden feesten met discomuziek, piadina’s, de kans om met de piloten op de foto te gaan. Het werkte prima.
Is de Misano Racing Night repliceerbaar op andere plaatsen?
Elk nummer waarop we te gast zijn, heeft verschillende voorrechten. Denk eens aan wanneer we in Valllunga racen: het zou geweldig zijn om het te presenteren als de “Roma Ronde”, dan zou de situatie veranderen. Maar het is moeilijk om het publiek erbij te betrekken. Je moet de juiste datum vinden, want midden in de zomer gaan de Romeinen naar de kust, ze zouden in de hitte niet naar Campagnano komen. Voor elke locatie moet de juiste sleutel gevonden worden. In Mugello konden we ons richten op lekker eten, in Imola op motortoerisme, enzovoort.
En wat zou er nodig zijn om zo’n show op te zetten?
Samenwerken op de circuits bijvoorbeeld, maar we hebben er veel moeite mee. De CIV voor elk racecircuit is een moeilijke context om te beheren. We zijn met velen, motorraces zijn gevaarlijker dan auto’s en we betalen veel minder. We zijn dus niet zo aantrekkelijk voor degenen die ons ontvangen.
Wat kan er verbeterd worden?
De relatie met de fabrikanten bijvoorbeeld. Het belang van de CIV is nog niet volledig begrepen, maar voor industrieën zou het een perfect platform zijn. Ze kunnen presentaties geven van nieuwe modellen, maar ook leuke motortochten organiseren op plekken dichtbij het circuit. We moeten afstappen van de logica van coureur-team-race: de CIV kan veel meer zijn. Een prettige en spannende plek om huidige en toekomstige klanten te ontvangen.
Maar doe je dat niet al?
Bij sommige merken wel. Ze brengen hun klanten naar de CIV en gaan allemaal dankbaar naar huis, dankbaar voor het bedrijf dat hen heeft gehost, en worden misschien wel permanent verbonden aan het kampioenschap. We laten ze onze wereld zien zonder enige beperking, we nemen ze overal mee naartoe. In Misano namen we tijdens de lunchpauze de trein over het spoor, de klassieker voor toeristen aan de kust. We stonden in de rij, we hadden hem de hele dag rond kunnen sturen. Het is uiteraard geen belevenis voor liefhebbers, maar voor wie er voor het eerst komt is het wel leuk. We moeten onszelf in een positie brengen om de voorstellen te diversifiëren, om zoveel mogelijk mensen tevreden te stellen.
58…
