Franco Morbidelli sloot het Motegi-weekend opnieuw buiten de punten af. De beproeving met Yamaha is op zijn laatste dagen, waarna de VR46 Academy-rijder op de Ducati Desmosedici zal springen om de verdiende verlossing te zoeken. Vanaf volgend seizoen kan Pramac Racing rekenen op weer een groot Italiaans talent en de uitdaging met Jorge Martin, in de strijd om het Wereldkampioenschap, belooft spannend te worden.
Morbidelli zoekt verlossing
Franco Morbidelli begon het seizoen 2023 met een onduidelijke toekomst in de MotoGP, het leek bijna alsof er geen vrije posities waren en de enige uitweg was Superbike. In plaats daarvan kon zijn managementstaf een prestigieus zadel zoals Ducati vinden, onder meer met een officiële motorfiets. Ondanks drie overwinningen en vijf podiumplaatsen met de M1 van het toenmalige Petronas-team in 2020, is Morbidelli er nooit in geslaagd bepaalde resultaten te herhalen, na de sprong naar het fabrieksteam als gevolg van het vertrek van Maverick Vinales in de zomer van 2021. Sindsdien heeft hij bleef treurig achterin en riskeerde het enthousiasme, de prikkels en het instinct voor het podium te temperen. Maar een contract bij het team van Paolo Campinoti opent nieuwe scenario’s.
Ducati’s geweldige kans
Hoewel ze dit seizoen dichter bij teamgenoot Fabio Quartararo staan, staan ze momenteel tiende en twaalfde in het MotoGP-klassement. Yamaha besloot dat een verandering voor beide partijen het beste zou zijn en tekende Alex Rins voor 2024. Franco Morbidelli leek voorbestemd voor de VR46, maar toen Marco Bezzecchi Pramac afwees gingen de deuren open voor de Italiaans-Braziliaan. En bovenal zal hij kunnen rekenen op een officiële Ducati, net als Martin, Bagnaia en Bastianini. Een unieke kans waar je nu al naar uit begint te kijken… “Ik denk dat Ducati het zeker geweldig doet, al sinds 2017, toen Dovizioso met Marquez aan het vechten was. Sindsdien is het pakket steeds verder verbeterd en nu kunnen we de resultaten zien“.
Sterke punten van de Desmosedici GP
In de top drie MotoGP-posities staan drie Ducatisti, dit zegt veel over het sterke potentieel van de Desmosedici GP. In 14 Grands Prix, voor een totaal van 28 races, bleven de rivalen met kruimels achter: Aprilia behaalde drie overwinningen, KTM twee, Honda één, de rest in handen van Ducati. “De fiets past zich heel goed aan aan de banden, de aerodynamica, alles wat op dit moment nodig is. Ducati weet het maximale uit deze geldende regelgeving te halen“, vervolgde Morbidelli. “Dit is hun kracht. Ze zitten in elk aspect dicht bij het maximum: in het gebruik van de banden, vanuit elektronisch, aerodynamisch oogpunt van het chassis. Natuurlijk zijn er gebieden waar andere merken misschien beter zijn, maar over het algemeen zijn ze bij de uiteindelijke deal gemiddeld de beste“.
De prachtige biografie van Jonathan Rea: “In Testa” beschikbaar op Amazon
