Ο Fabrizio Perotti ήταν για χρόνια ένας από τους πρωταγωνιστές της εθνικής σκηνής. Γεννημένος στην Μπρέσια το 1984, κέρδισε πολλά τρόπαια από πολύ μικρός. Έτρεξε μαζί με τους Simoncelli, Pirro, Corsi, Canepa και πολλούς άλλους πρωταθλητές. Δεν έφτασε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, ωστόσο η καριέρα του ήταν γεμάτη ικανοποιήσεις. Εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ πίστας σε δύο πίστες: αυτό του Varano De’ Melegari και του Franciacorta.
«Προσέγγισα τη μοτοσικλέτα χάρη στον πατέρα μου που είχε αγωνιστεί πρώτα στο σταυρό και μετά στην πίστα – είπε ο Fabrizio Perotti στην Corsedimoto – Δεν πέρασα από την κατηγορία minibike αλλά ξεκίνησα με σκούτερ και τη δεύτερη χρονιά πήρα το πρωτάθλημα. Στη συνέχεια πέρασα στους 125 και το 2002 είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που εκείνη τη χρονιά είχε κερδίσει ο Marco Simoncelli. Ήταν λίγο προβληματική σεζόν για μένα και μάλλον χρειαζόμουν άλλον έναν χρόνο για να είμαι στην κορυφή σε αυτό το πρωτάθλημα. Το 2003 άλλαξα στο 600 Stock αλλά είχα ένα ατύχημα στις χειμερινές δοκιμές στη Βαλένθια. Η σεζόν τελειώνει πριν καν ξεκινήσει. Μετά επέστρεψα στο 125 για ένα χρόνο και από το 2004 αγωνίζομαι τετράχρονους σταθερά”.
Σε ποια πρωταθλήματα συμμετείχατε;
«Στα διάφορα τρόπαια one-make, στο Παγκόσμιο Κύπελλο STK 1000, στο CIV, στο Κύπελλο Ιταλίας, στο Εθνικό Τρόπαιο και έκανα επίσης έναν αγώνα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport, ακόμα κι αν πήγε άσχημα λόγω θραύσης ποδηλάτου και βλάβη. Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου έχω κερδίσει διάφορα τρόπαια, έναν αγώνα CIV Superbike στο Misano και έχω κατακτήσει η δεύτερη θέση στο Εθνικό Τρόπαιο 2019. Αγωνίστηκα επίσης για δύο χρόνια στο CEV όπου χάρηκα πολύ, πετυχαίνοντας εξαιρετικά αποτελέσματα. Στην Ισπανία νιώθω σαν στο σπίτι μου“.
Τι σου έλειψε για να μπορέσεις να αγωνιστείς full-time σε διεθνές επίπεδο;
«Η ιστορία μου είναι η ίδια με αυτή πολλών άλλων αναβατών: ουσιαστικά ο προϋπολογισμός. Μια χρονιά έχεις χορηγούς και μπορείς να αγωνίζεσαι με ένα καλό ποδήλατο και τα επόμενα χρόνια είναι σπάνιοι και πρέπει να αρκεστείς σε αγώνες με κατώτερα μέσα. Ωστόσο, αν κοιτάξω πίσω, είμαι ευχαριστημένος με αυτό που έκανα και πού κατάφερα να φτάσω».
Υπάρχει κάποιο επεισόδιο που έχει μείνει ιδιαίτερα στην καρδιά σας;
«Θυμάμαι με ευχαρίστηση τα τρόπαια που έτρεξα μαζί με τον Nuccio Zerbo που με καθοδήγησε και με δίδαξε τόσα πολλά όταν ήμουν νέος».
Τι θα κάνετε το 2023;
«Έχω ένα σχολείο, το PerotCamp43, διοργανώνω μαθήματα και είμαι πολύ απασχολημένος με τους μαθητές μου. Δεν θα συμμετάσχω σε ολόκληρο πρωτάθλημα ή τρόπαιο, αλλά μόνο σε μερικούς αγώνες στο Cremona Circuit, την πίστα στην οποία είμαι πιο κοντά με την επιχείρησή μου. Στο μέλλον θα ήθελα να οργανώσω κατασκηνώσεις και στην Ισπανία, ποιος ξέρει».
Φωτογραφία: Ανδρέα Σολδάτη
