Η σεζόν που μόλις τελείωσε, όπως ξέρουμε, ήταν ένας μονόλογος της Red Bull. Ο Αυστριακός κατασκευαστής έχει συγκεντρώσει είκοσι μία επιτυχίες σε είκοσι δύο αγώνες. Το μόνο κενό αστείο της μάρκας που προέκυψε από κουτάκια του ενεργειακού ποτού προήλθε από τον Carlos Sainz. Ο Ισπανός υπέγραψε μια πολυτελή νίκη στη Σιγκαπούρη, αποδεικνύοντας πώς ακόμη και εκείνοι που ξεκινούν με τον ρόλο του domestique μπορούν να γίνουν σημαντικοί. Αυτός ο αγώνας θα θυμάται για πολύ καιρό, ειδικά για τον τρόπο με τον οποίο ο Carlos κατάφερε να θριαμβεύσει. Μια επιτυχία που θα μπορούσε ίσως να τον εκτοξεύσει ενόψει του 2024, γνωρίζοντας εξαρχής ότι ο Charles Leclerc σίγουρα θα θέλει να το ξανακάνει.
Το μυαλό του Carlos Sainz δεν ανακαλύφθηκε στη Σιγκαπούρη
Οι οδηγοί έχουν όλοι τις δυνάμεις τους, ο καθένας έχει διαφορετικό. Αυτό κάνει μια πειθαρχία ακόμα πιο όμορφη, αφού όλοι θα βάλουν τα δυνατά τους για να κερδίσουν τον αγώνα. Ο Carlos Sainz στη Σιγκαπούρη έκανε ακριβώς αυτό, χρησιμοποιώντας το χάρισμά του ως στρατηγός. Ο Ισπανός κατάλαβε ότι δίνοντας το DRS στον Λάντο Νόρις, θα μπορούσε να κρατήσει μακριά τον Τζορτζ Ράσελ με πιο φρέσκα ελαστικά, καθώς ο Βρετανός δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει τον συμπατριώτη του σε εκείνο το σημείο. Ακριβώς όπως το DRS βοήθησε τον Russell να πλησιάσει τον Norris, βοήθησε και τον ίδιο τον Lando χρησιμοποιώντας αυτό του Sainz, ο οποίος ήταν καλός στο να διατηρεί ένα περιθώριο ασφαλείας ούτως ή άλλως.
Αυτό στο Marina Bay μας έδειξε ακόμα περισσότερο πώς ξέρει ο Ίβηρας να διαβάζει καταστάσεις. Πολλοί σίγουρα θα θυμούνται το Μόντε Κάρλο από πέρυσι, όπου ο Λεκλέρκ εμπιστεύτηκε τυφλά τον τοίχο, πηγαίνοντας κόντρα σε μια αποτυχημένη στρατηγική, ενώ ο Σάινζ όχι, συνεχίζοντας την πορεία του. Φέτος, για να μπει ένα τέλος στην κυριαρχία της Red Bull, ίσως αυτό το χαρακτηριστικό χρειαζόταν περισσότερο από την ταχύτητα. Ένα χαρακτηριστικό που έκανε τον Carlos ικανό να κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα το 2023, τσιγκούνης από ικανοποίηση για τη Ferrari. Το SF-23 δεν ήταν ένα εξαιρετικό αυτοκίνητο, αλλά ο Sainz έκανε καλά που εκμεταλλεύτηκε τη μοναδική καλή ευκαιρία.
Ο Carlos Sainz κάνει δίαιτα Charles Leclerc
Ωστόσο, η τελική κατάταξη αντάμειψε τον Λεκλέρκ, ο οποίος τερμάτισε μπροστά από τον συμπαίκτη του. Ο Μονεγάσκος ολοκλήρωσε τη σεζόν με 206 πόντους, ενώ ο Ισπανός είχε 6 πόντους λιγότερους από αυτόν. Ενδιάμεσα υπάρχουν έξι βάθρα για τον Charles και τρία για τον Carlos, αλλά αυτή ακριβώς η νίκη είναι που βαραίνει περισσότερο. Ωστόσο, αυτοί οι αριθμοί δείχνουν επίσης πόσο απογοητευτική ήταν η σεζόν του Prancing Horse. Το να βλέπουμε τους δύο οδηγούς να τερματίζουν πέμπτοι και έβδομοι στην τελική κατάταξη των οδηγών είναι πραγματικά λυπηρό. Ειδικά μετά το τέλος της περασμένης σεζόν όπου ο Leclerc ήταν ακόμα δεύτερος στο πρωτάθλημα οδηγών.
Επιστρέφοντας στην επιτυχία του Sainz, όμως, μπορούμε να πούμε ένα πράγμα. Από την άφιξή του, ο Ισπανός έφτασε χωρίς πιθανότητες, σχεδόν σαν να ήταν μόνο ο εξτρέμ του Λεκλέρκ. Η μετακίνησή του στην ομάδα του Μαρανέλο ήρθε μετά τον χωρισμό με τον Σεμπάστιαν Φέτελ, σαν να έλεγε ότι η ομάδα ποντάρει τα πάντα στον Λεκλέρκ. Κάτι που στην πραγματικότητα δεν έχει συμβεί αυτά τα τρία χρόνια. Την πρώτη χρονιά, ο Κάρλος τερμάτισε ακόμη και μπροστά από τον συμπαίκτη του, ενώ ίσως την περασμένη σεζόν η διαφορά ήταν πιο έντονη υπέρ των Μονεγάσκων. Η επιτυχία του Carlos Sainz, ωστόσο, μας κάνει να καταλάβουμε ότι η Ferrari μπορεί πραγματικά να επικεντρωθεί σε δύο πρώτους επιθετικούς, αξιοποιώντας στο έπακρο τις ικανότητες των δύο σημαιοφόρων της.
Δύο πιλότοι με διαφορετικές ικανότητες
Το δυνατό σημείο του Carlos Sainz, όπως είπαμε, είναι να μπορεί να διαβάζει καλά καταστάσεις, ενώ του Charles Leclerc είναι η καθαρή ταχύτητα. Τώρα, αν η Ferrari κατάφερνε να σχεδιάσει ένα καλύτερο αυτοκίνητο το 2024 και να εκμεταλλευτεί τα διαφορετικά ταλέντα των δύο οδηγών, θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε κάτι καλύτερο; Πιθανότατα ναι, λόγω και του γεγονότος ότι τους δύο σημαιοφόρους της ιταλικής εταιρείας τους συνδέει μια δυνατή φιλία. Φιλία ναι, παρόλο που πολλοί βλέπουν δηλητήριο μεταξύ των δύο, σχεδόν σαν να μην άντεχαν ο ένας τον άλλον. Αυτός ο θρύλος γεννήθηκε ίσως περισσότερο από το εξωτερικό παρά από το εσωτερικό, γιατί και οι δύο έχουν τον κοινό στόχο να κάνουν το Prancing Horse σπουδαίο και πάλι στη Formula 1.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: social Carlos Sainz
